11-12-06

Bij Pinochet geen “ la historia me absolvera”…..

 

 

 

Pinochet1165772627_extras_ladillos_1_2

 

Pinochet’s  carrière is de afgelopen jaren duidelijk geëindigd in mineur al vond Pinochet dat uiteraard zeer unfair, kwestie van het eigen hachje redden, en ongestoord in de eigen illusie verder kunnen leven. Ook ironisch is zijn sterfdatum, 10 december, de internationale dag van de   mensenrechten  ( ondertekend op 10/12/1948). Van de rechten van de mens heeft Pinochet zich  overigens weinig aangetrokken, getuige de velen die zonder enig recht verdwenen onder zijn regime en de honderdduizenden die zijn land ontvluchtten. Om zijn eigen hachje te redden daarentegen heeft hij een aantal wetten binnen Chili laten goedkeuren die hem voor lange tijd onschendbaarheid garandeerden.

 

Hij is nu dood, heeft nooit vergiffenis gevraagd voor zijn ‘terreurdaden’ tijdens zijn staatsgreep op het democratisch gekozen regime van Allende.en de daaropvolgende dictatuur van hem. Hij wees steeds verontwaardigd af verantwoordelijk te zijn voor het doden van duizenden politieke tegenstanders… Onlangs kwamen nog een aantal financiële malversaties rond hem (17 miljoen dollar glipten richting VS zonder langs de Chileense fiscus te passeren)  aan het licht.

 

Hier een beeld Pinochet:

http://nl.wikipedia.org/wiki/Augusto_Pinochet (Nl)

http://fr.wikipedia.org/wiki/Augusto_Pinochet  (Fr)

 

Over Pinochet’s schendingen van de mensenrechten:   http://geschiedenis.vpro.nl/programmas/2899536/aflevering...  over de staatsgreep van Pinochet  in 1973:

http://geschiedenis.vpro.nl/programmas/2899536/aflevering...

 

Vaak vergoelijkt men de daden van Pinochet door te stellen dat het onder zijn regime het Chili  economisch voor de wind ging. Men vergeet daarbij te noteren voor de wind voor de rijkeren, voor de wind ook omdat er ondertussen  geen tegenstand meer kwam vanuit de VS.

 

De situatie nu in Chili en overigens in grote delen van Z-Amerika is er een van hoop. Hoop op verbetering voor de minstbedeelden dankzij een sociale politiek die de heerschappij van de grootgrondbezitters doorbreekt. Men hoopt zelfs uiteindelijk tot een soort verenigd Zuid-Amerika te komen naar model van de E.U.

 

Pinochet’s  eigen hatelijke reactie rond de dood van Allende, (“dat ze hem begraven in Cuba, de Marxist”) en zijn  steeds zelf willen ontsnappen aan de rechtspraak maken dat deze man zal blijven behoren tot de donkerste bladzijden van de twintigste eeuw. Hij gooide de democratie overboord, vestigde een dictatuur die 17 jaar wist stand te houden. Voor economische welvaart voor de rijkste groepen moet desnoods elk mensenrecht wijken.

Rechtspraak geldt voor de anderen, voor de vijand, de dictator zelf staat boven elke rechtspraak.

 

Tot ie sterft.

De geschiedenis spreekt dan recht, de hangende processen wat zal daar mee gebeuren? De doofpot in?  

De tijd, de geschiedenis kan hij niet meer manipuleren, de geschiedenis spreekt hem niet vrij…

 

12:07 Gepost door doeterniettoe in Politiek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: z-amerika, chili, pinochet |  Facebook |

06-12-06

Chavez en La Revolucion Bolivariana!!

De herverkiezing van Chavez is een duidelijke overwinning voor het socialisme dat hij in Venezuela tracht door te voeren. Deze video toont overduidelijk het enthousiasme van een groot deel van de bevolking. Meer dan 60% van de kiezers kozen voor hem in een democratische verkiezing. In  Tegenlicht's (vpro) "De geoliede revolutie van Hugo Chavez" (online on demand op je pc of in Panorama  (vrt) van zondag 10/12/06 )  kan je nog zien dat de oppositie een aantal hervormingen van hem niet kan aanvechten omdat ze de bevolking ten goede komt en daarom  benadrukt die oppositie dat Chavez een demagoog is, een zakkenvuller, dat er corruptie is, hen geen kansen geeft door de nationalisaties  e.d.m.  Alsof corruptie  niet nog groter is in een systeem waar je het prive-initiatief de teugels laat. Wat is er niet gebeurd in Irak? De oppositie heeft geen slaande argumenten in venezuela. Chavez is zeer populair en brengt welvaart naar een groot deel van de bevolking die er eeuwen geen deel aan had.

Hier zijn volledige  redevoering op video na de bekendmaking van zijn gigantische overwinning zondag ll:

 

 

 

hier de url: http://www.youtube.com/watch?v=4BO2JeAqzfE

 

 

Deze redevoering klinkt als een groot vreugdelied, een ode aan de bevolking en aan het socialisme.

Hoogst belangrijk is dat Chavez de kracht die van zulke grote groep mensen die hier de polslag van de revolutie aanvoelen kan vertolken en dat hij hen allen samen voert naar "la grande victoria de la revolucion Bolivariana, es la victoria de l ‘amor, es la victoria del futuro, el reigno del christo..el reigno del socialismo.…"

Geen tegenstellingen hier, geen afzetten tegen een andere bevolkingsgroep wel een poging tot synthese, een meer samenbrengen van allen die een rechtvaardigere maatschappij willen op socialistische basis..

 

Zal men hem laten slagen??

Zal hij slagen?

Krijgt hij de gelegenheid  deze revolutionaire stroming te consolideren?

 Vrijheid is onmogelijk zonder een zekere vorm van gelijkheid.

 

Het kapitalisme heeft gewonnen zei men na de val van de muur? Was zulke uitspraak niet wat  kortzichtig, gezien vanuit wereldperspectief ? Hoe zou de 3de wereld (en ook de 4de wereld in de zgn rijke landen) daar vrede mee kunnen nemen...?

 

PS;1- Wie ergens de volledige transcriptie vindt van de volledige redevoering van Chavez, meer dan welkom.

2- Verdient Chavez niet  Time’s titel ‘Man of the Year 2006” ?: http://www.time.com/time/personoftheyear/2006/walkup/

 

 

00:44 Gepost door doeterniettoe in Maatschappij | Permalink | Commentaren (1) | Tags: chavez, venezuela, z-amerika, socialisme |  Facebook |

29-11-06

Z-Amerika kiest een linkse koers.

riojemareABN-26-11-2006-29

Z-Amerika kiest meer en meer voor een links beleid, tenminste als de landen  er democratisch de kans voor krijgen. Misschien ziet rechts Amerika het niet graag gebeuren maar volgende landen kozen voor een links beleid: Bolivia, Brazilië, Chili,  Nicaragua, Venezuela.

 

Mooie reportage ‘on demand’ rond Chavez in tegenlicht.

(hier:  http://www.vpro.nl/programma/tegenlicht/afleveringen/3149...     )  Duidelijk is dat de middenstand aldaar het gebeuren met lede ogen gadeslaat , de winsten die men vroeger maakte zijn afgeroomd.… Men zoekt redenen om Chavez af te kunnen wijzen, Chavez die  hoogstwaarschijnlijk volgende zondag 3/12 herverkozen wordt  voor 6 jaar… Niemand trekt die prognose in twijfel. Wie graag de populariteit  van Chavez ziet, klikt naar  de verkiezingssite en bekijkt  de videobeelden van de manifestatie van vorige zondag: een rode zee

verkiezingssite: http://www.comandomiranda.org/cierre.html (aanklikken de foto’s onder de tekst videos del cierre de campaña  . http://www.vtv.gob.ve/_Videos/amorrojomarearoja.wmv  ) Ongetwijfeld een enthousiaste en succesvolle campagne dat blijkt overtuigend uit de fotogaleria.

 

riojeABN-26-11-2006-02

 

Alle informatie rond die verkiezing op Wikipedia: Venezuelan presidential election

Campagnesites van de verschillende kandidaten:

(Obtenido de "http://es.wikipedia.org/wiki/Elecci%C3%B3n_Presidencial_d..." )

 

Ecuador verkoos zondag ll ook een linkse (christen democratische) president Rafael Correa   ( met een - even  wat misplaatst nationalisme - Belgische als presidentsvrouw !)

 

Zitten in het rechtse kamp: Mexico (met verkiezingen die voorwerp van  discussie blijven) en Colombia…

 

Zei Reagan vroeger niet dat het kapitalisme overwonnen had?

Was die uitspraak  niet wat voorbarig en keek men dan niet teveel uitsluitend naar de eigen navel.  In Z_Amerika wil men zich niet neerleggen bij de bestaande situatie

Het socialisme is in Z-Amerika springlevend…

Alive and kickin’

 

 

02:13 Gepost door doeterniettoe in Maatschappij | Permalink | Commentaren (0) | Tags: z-amerika, venezuela, ecuador, chavez |  Facebook |

29-05-06

Hoe links wordt Z-Amerika of beter: mag het worden?

Zolang Bush zich nog niet te nadrukkelijk moeit met Z-Amerika (waar andere vormen dan het Amerikaanse kapitalisme op dit ogenblik even een kans krijgen: Bush is nl. te sterk bezig met Irak en Iran,  traditionele bemoeienissen in Z-Amerika zijn even uitgesteld…) krijgen we een ander beeld van dit pluriforme gebied. Democratie brengt meer en meer linkse regimes aan de macht, iets wat de VS met lede ogen gadeslaat, want wat nu? Moet de promotor van de democratieën alom, nu democratieën gaan omverwerpen vanuit het argument dat ze de belangen van de VS schaden? In Venezuela, in Bolivië?  Lijkt me een logische stap voor een imperialistische politiek zoals de VS al jaren voert. Maar het ondermijnt de geloofwaardigheid van hun pro democratie politiek.

 

Het is alleszins  prettig een andere wind te voelen waaien in Z-Amerika. Deze nieuwe landen verdienen de steun en aanmoediging van het Westen vermits zij erin slagen zich van het imperialisme te bevrijden en ze trekken hun gebied langzaam uit het moeras van de armoede via alfabetisering, import van “bataljons” aan geneesheren die de plattelandsbevolking en ook de arme stadsbevolking medisch verzorgen en ook via nationalisaties van winstgevende bedrijven die teren op hun bodemrijkdom. Eindelijk kunnen ze zelf genieten van de petrodollars…

 

Holland doc brengt een hele week reportages uit Z-Amerika onder de titel: Hoe links wordt Z-Amerika? http://www.vpro.nl/programma/hollanddoc/artikelen/28564475/

 

programma: http://www.vpro.nl/programma/hollanddoc/artikelen/20759394/

 

18:49 Gepost door doeterniettoe | Permalink | Commentaren (0) | Tags: z-amerika, ideologieen |  Facebook |

22-05-06

Chomsky roert zich weer: Venezuela!

Chomsky schreef deze week een knap synthetiserend artikel rond Venezuela en de ‘oerdomme (domme want zo zelfzuchtige ) politiek’ die de VS daar en in de rest van Latijns-Amerika nu al decennia lang voert (of wil herinvoeren).

 

Vooral toont hij aan dat het kapitalisme geen systeem is dat past voor arme landen. Reeds lang volgt  Washington eenzelfde stramien voor haar politiek in Z-Amerika: Stropoppetjes van Washington worden de presidentszetel ingeduwd (liefst via democratische verkiezingen, kwam een niet pro-VS politicus democratisch aan de macht dan volgde wel een staatsgreep om de juiste man toch nog op de juiste plaats te krijgen) en  via gunsten tot een pro-Amerikaanse politiek verleid. Een politiek gunstig dus voor Washington en een kleine elite. De bevolking blijft op die manier straatarm ook al heeft het land veel bodemschatten. De bevolking moet maar geloven dat haar verarmde situatie niet anders kan… Daarom is Chavez een gevaar voor Washington. Hij poogt de armen bewust te maken, alfabetiseert, geeft hen gezondheidszorg… Hij toont dat kapitalisme niet zaligmakend is,  juist het omgekeerde: het houdt van goedkope (arme dus) arbeidskrachten want zolang die voldoende voorradig zijn kunnen er zo grotere winsten naar de aandeelhouders versluist worden. Is dit onzin???

Chavez heeft succes, is charismatisch…..

 

 

 

Het oorspronkelijke Engelse artikel van Chomsky lees je hier:

http://www.rprogreso.com/index.php?progreso=Noam_Chomsky&...

of hier: http://www.informationclearinghouse.info/article13138.htm

 

 

Hier de vertaling:

 

"Hoe Venezuela de huizen warm houdt in Massachusetts," dat is wat je kan lezen in een recente advertentie van een hele bladzijde in belangrijke Amerikaanse kranten, een advertentie  van PDVSA, de genationaliseerde oliemaatschappij van Venezuela, en CITGO, zijn in Houston gevestigde dochteronderneming.

De advertentie beschrijft een programma, aangemoedigd door Venezolaanse President Hugo Chávez, om lichte stookolie aan kortingsprijzen aan lage inkomensgroepen in Boston te verkopen, de Zuidelijke Bronx en elders in de Verenigde Staten -- één van de meest ironische gebaren ooit in de Noord- Zuid dialoog. De overeenkomst kwam in een stroomversnelling nadat  een groep Amerikaanse senatoren een brief verzond naar negen belangrijke oliemaatschappijen om hen te vragen een gedeelte van hun recente recordwinsten te schenken om de armste bewoners te helpen hun verwarmingskosten te dekken. Het enige antwoord kwam vanuit CITGO.

 

In de Verenigde Staten, is de commentaar op de overeenkomst wrok op z’n best, stellend dat Chávez - die de Bush administratie heeft beschuldigd  van pogingen om zijn regering omver te werpen - wordt gemotiveerd door politieke beweegredenen – en dat in tegenstelling tot, bijvoorbeeld, de zuiver humanitaire programma's van het Amerikaanse Bureau voor Internationale Ontwikkeling.

 

De lichte stookolie van Chávez  is één van de vele uitdagingen die opborrelen vanuit Latijns-Amerika voor de strategen in Washington. De lawaaierige protesten tijdens de reis van President Bush begin November 2005 naar de Amerikaanse Top  in Argentinië, vergroten het dilemma.

 

Van Venezuela tot Argentinië, de hemisfeer raakt volledig uit controle, met centrum linkse regeringen alom. Zelfs in Midden-Amerika, nog lijdend aan de nawerkingen  van de 'War on Terror’ van President Reagan's, daar staat het deksel nog nauwelijks op de ketel.

 

In de zuidelijke ‘kegel’, is de inheemse bevolking veel actiever en invloedrijk, in het bijzonder in Bolivië en Ecuador, beide belangrijke energieproducenten, waar men zich tegen de productie van olie en gas verzet of wil dat die door het eigen land wordt gecontroleerd. Sommigen roepen zelfs om een "inheemse natie" in Zuid-Amerika.

 

Intussen versterkt de interne economische integratie, de betrekkelijke isolatie omverwerpend, een isolatie die nog dateert van bij de Spaanse veroveringen. Voorts is de Zuid-Zuid interactie aan het groeien, met belangrijke leidinggevende  machten (Brazilië, Zuid-Afrika, India), in het bijzonder wat economische kwesties betreft.

 

Latijns-Amerika in het algemeen vergroot de  handels- en andere betrekkingen met de Europese Unie en China, soms met tegenslagen maar waarschijnlijk  expansief, vooral dan voor de ruwe grondstoffenexporteurs zoals Brazilië en Chili.

 

Venezuela heeft waarschijnlijk de nauwste relaties met China gesmeed van om het even welk Latijns-Amerikaans land, en is van plan om stijgende hoeveelheden olie aan China te verkopen als deel van zijn inspanningen om zijn afhankelijkheid te verminderen  van een hem vijandig zijnde Amerikaanse regering. Venezuela is in de regio het meest netelige probleem voor Washington want Venezuela, verstrekt haast 15 procent van de Amerikaanse olie invoer.

 

Chávez, verkozen in 1998, toont het soort onafhankelijkheid dat de V.S.  vertaalt als uitdagendheid -- zoals ook gebeurt met Chávez ' bondgenoot Fidel Castro.  In 2002, omhelsde Washington  de visie van President Bush op democratie door een militaire staatsgreep te steunen die zeer kortstondig  de regering van  Chávez ten val bracht.  De Bush administratie   moest echter terugkrabbelen, wegens het verzet tegen de staatsgreep in Venezuela en in heel Latijns-Amerika.

 

Bemoeilijkt door de narigheden van Washington, worden de relaties Cuba-Venezuela zeer hecht. Zij beoefenen een ruilhandelsysteem, elk baseert zich op zijn sterke punten. Venezuela verstrekt goedkope olie terwijl Cuba alfabetisering en gezondheidsprogramma's in ruil daarvoor  organiseert, Cuba zendt duizenden leraren en artsen die, zoals elders, werken in de armste gebieden, gebieden die voordien veronachtzaamd waren.

 

De gezamenlijke projecten Cuba-Venezuela hebben ook een aanzienlijke invloed in de Caraïbische landen, waar, in het kader van een programma genoemd “Operation Miracle” Cubaanse artsen gezondheidszorg verstrekken aan mensen die geen hoop hadden  die ooit te krijgen en dat gebeurt nu met Venezolaanse financiering.

 

Chávez heeft herhaaldelijk gecontroleerde verkiezingen en referenda gewonnen ondanks overweldigende en bittere vijandigheid van de media. De steun voor de verkozen overheid is tijdens de  Chavez-jaren gestegen. Veteraan Latijns-Amerikaans verslaggever Hugh O ' Shaughnessy verklaart waarom dat zo is in een rapport voor ‘Irish Times’:

 

"In Venezuela, waar een olie-economie in de loop van de decennia een fonkelende elite van super-rijken heeft geproduceerd, lijdt een kwart van de min vijftienjarigen honger bijvoorbeeld, en 60 procent van de meer dan 59-jarigen hebben helemaal geen inkomen. Minder dan een vijfde van de bevolking geniet van sociale zekerheid. Slechts nu onder President Chávez [...] begint  geneeskunde een realiteit te worden voor de straatarme meerderheid van de bevolking in deze rijke maar verdeelde – virtueel niet werkende --maatschappij. Aangezien hij de macht kreeg vanuit democratische verkiezingen en begon met de gezondheids- en welzijnssector te veranderen die zich tot dan zo slecht op de massa van de bevolking had gericht, daardoor is de vooruitgang langzaam geweest. Maar zij is waarneembaar..."

 

Nu wordt Venezuela lid van MERCOSUR, Zuid-Amerika’s leidinggevende handelsblok. MERCOSUR omvat reeds Argentinië, Brazilië, Paraguay en Uruguay en biedt een alternatief voor de zogenaamde “ Freetrade Agreement of the Americas” (FTAA), gesteund door de Verenigde Staten.

 

Ter discussie in het gebied, zoals elders in de wereld, staan de alternatieve sociale en economische modellen. Enorme, voordien ongekende populaire bewegingen hebben zich ontwikkeld om grensoverschrijdende integratie te doen toenemen – verder gaand dan de economische agenda’s om ook de rechten van de mens te omvatten, milieukwesties, culturele onafhankelijkheid en contacten van mens tot mens. Deze bewegingen worden bespottelijk "anti-globalisten" genoemd  omdat zij globalisering verbinden met de belangen van de bevolking, niet die van investeerders en financiële instellingen.

 

De VS-problemen in Amerika breiden uit zowel naar het noorden als het zuiden. Om duidelijke redenen, Washington heeft gehoopt meer te kunnen rekenen op Canada, Venezuela en andere niet- Midden-Oosten olienbronnen.

 

Maar de relaties van Canada met de Verenigde Staten zijn "meer gespannen en strijdlustig" dan ooit voordien een gevolg van, ondermeer, de verwerping van Washington van de NAFTA besluiten ten gunste van Canada.  Joel Brinkley schrijft daarover in de New York Times: "Gedeeltelijk dientengevolge, werkt Canada  hard om een relatie met China op te bouwen en  sommige ambtenaren zeggen dat Canada een significant gedeelte van zijn handel, voornamelijk olie, kan verplaatsen, van de Verenigde Staten naar China."

 

Er is echt talent voor nodig vanwege de VS om je zelfs van Canada te vervreemden.

 

Het  Latijns-Amerikaanse beleid van Washington versterkt hoe dan ook de isolatie van de VS.  Één recent voorbeeld: Voor het 14de jaar op rij, stemde de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 8 november 2005, tegen het VS-commercieel embargo tegen Cuba. De stemming van de resolutie was 182 op 4: de Verenigde Staten, Israël, de Marshall Eilanden en Palau. Micronesië onthield zich.

 

Noam Chomsky is  professor taalkunde bij het M.I.T.

23:19 Gepost door doeterniettoe | Permalink | Commentaren (0) | Tags: chomsky, venezuela, z-amerika |  Facebook |