08-04-10

Ook in Griekenland is het lente....

 

Eind jaren 60 werd Theodorakis door de Griekse junta vastgehouden, en hij zong vanuit de plaats waar hij vastzat een hartverscheurend lied dat het TV-journaal haalde en nog altijd bij me naklinkt... (een opname die nog steeds onvindbaar is op You Tube, moet nog ergens liggen in een vrt-journaal archief...). Griekenland is gelukkig intussen al 40 jaar terug een democratie maar zit nu in een diepe economische en financiële crisis... (wij ook maar beseffen het minder...)

 

 

Dat alles is geen reden om niet te zingen. Zang verheft je, uit je lijden

En ook al is het land er financiëel slecht aan toe, april bloeit (onverschillig) even mooi als anders....

 

Στίχοι / Lyrics: Μίκης Θεοδωράκης
Μουσική / music: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση / first performance: Γρηγόρης Μπιθικώτσης-1962

Απρίλη μου, Απρίλη μου ξανθέ
και Μάη μυρωδάτε, καρδιά μου πώς αντέ-
Καρδιά μου πώς, καρδιά μου πώς αντέχεις
μέσα στην τόση αγάπη και στις τόσες ομορφιές

Γιομίζ' η γειτονιά τραγούδια και φιλιά
Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ
Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ
Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ, μα το 'χω μυστικό.

Αστέρι μου, αστέρι μου χλωμό
του φεγγαριού αχτίδα στο γαϊτανόφρυδο
Στο γαϊτανο-, στο γαϊτανοφρυδό σου
κρεμάστηκε η καρδιά μου σαν το πουλάκι στο ξόβεργο.

Γιομίζ' η γειτονιά...

Λουλούδι μου, λουλούδι μυριστό
και ρόδο μυρωδάτο, στη μάνα σου θα 'ρθω
στη μάνα σου, στη μάνα σου θα 'ρθω
να πάρω την ευχή της και το ταίρι που αγαπώ.

My blond April
And my fragrant May
My heart how can you resist
such love and such beauty.

The neighbourhood is feeling up with songs and kisses
My girlfriend is called Lenio,
But it is a secret.

My pale star
Ray of the moon, in your fine eyebrow
My heart was caught like a small bird in a lime-twig.

The neighbourhood is feeling up......

My sweet smelling flower
And fragrant rose, to your mother I will come
To ask for her blessing and the lady I love.

 

 

02:30 Gepost door doeterniettoe in Muziek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: theodorakis, maria farantouri, griekenland |  Facebook |

21-06-09

21 juni, de zon staat hoog...

Boerenzwaluw op draad 28-05-2005 Foto Wim Wijering

 

 

 

 

21 juni, het zomert.

 

Geschikte tijd voor dit op het eerste gezicht opgewekt meeslepend lied (tot je de tekst bekijkt...), Een echt levenslied, meeslepend, het sleept je mee tot in de dood en toch is het een ode aan leven, leven ondanks alles! Een lied van verlangen, lust for life.

A song here dedicated to the people of Iran, to the people of the earth!

Dank U Mikis Theodorakis !!

 

http://www.youtube.com/watch?v=IPZIbzaj4l0

 

 

Een zwaluw     (vert van Ena to Chelidoni van Odysseas Elytis)

 

 

Slechts een zwaluw en de lente is nog ver,

de terugkeer van de zon vraagt veel.

Slechts een zwaluw en de lente is nog ver,

de terugkeer van de zon vraagt veel,

vergt duizend doden om 't wiel op gang te houden

en ook de levenden zullen hun bloed moeten geven

ook de levenden zullen hun bloed moeten geven

God, eerste bouwmeester, tussen de bergen heb je me ingemetseld,

God, eerste bouwmeester, in de zee heb je me opgesloten.

God, eerste bouwmeester, tussen de bergen heb je me ingemetseld,

God, eerste bouwmeester, in de zee heb je me opgesloten.

het lichaam van de mei was door magiërs weggedragen,

in een zeegraf hebben ze het bedolven

het lichaam van de mei was door magiërs weggedragen,

in een zeegraf hebben ze het bedolven.

In een diepe put opgesloten;

de duisternis geurde

en de gehele afgrond

de duisternis geurde

en de gehele afgrond

God, eerste bouwmeester , in die geur was opstand te ruiken,

In die geur van seringen, god, eerste bouwmeester,

daarin geurde jij...

 

19:23 Gepost door doeterniettoe in Muziek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: theodorakis |  Facebook |

20-04-07

Ook al verlies je uiteindelijk alles….

Uiteindelijk verlies je alles

hoe rijk ook…

Belangrijk is je houding

het feit onder ogen te zien:

je verliest sowieso

je ‘ik’ verliest

altijd.

 

Wat kan je beter doen dan dansen

Zoals Sjiva

of Zorba

dansen op de leegte

lachend dansen.

Vreugde om niets is het mooist.

Vreugde omdat je leeft

- dit eigenste ogenblik -

dit ogenblik. Dit ogenblik en dit ogenblik,

even maar.

Tijd is niet te vatten

en al is er niemand te danken

er is toch die dankbaarheid:

Even te hebben mogen meekloppen

in dit ritme

van de tijd.

 

Quelle belle journée….

 

 

Na de opheffing van de dictatuur van de Griekse kolonels kreeg je dit overheerlijke  concert (1974) waaruit dit mooie (maar te korte) fragment met Farantouri.

 

 

Too short, too short

abruptly ending, as life does…

Steeds is me bijgebleven het lied dat Theodorakis zong vanuit zijn gevangenschap (niet te vinden op You Tube, nochtans ooit wereldwijd verspreid in TV-journaals,  gegrift in het collectief geheugen dus, wie heeft dit nog ergens liggen..?

 

Hier een uitvoering van een ander lied in ’74  gezongen door Theodorakis zelf, een stem die je steeds weer ontroert door het doorleefde, authentieke ervan …

 

 

 

Wikipedia over Theodorakis:  http://nl.wikipedia.org/wiki/Mikis_Theodorakis

Wikipedia over het moderne Griekenland:  http://nl.wikipedia.org/wiki/Geschiedenis_van_het_moderne...

Over Farantouri:  http://www.farantouri.gr/

 

 

23:29 Gepost door doeterniettoe in Filosofie | Permalink | Commentaren (2) | Tags: theodorakis, farantouri, griekenland, leven |  Facebook |