09-08-10

Nog steeds leven we onder een nucleaire schaduw....

Nog steeds leven we onder een nucleaire schaduw....

 

  Dit bracht het vrt -journaal op de verjaardag van de bom (6/8/10):

65 jaar geleden viel de atoombom op Hiroshima.

“De VS wilden destijds de overgave van Japan en het einde van de tweede wereldoorlog bespoedigen door de bom te gooien” zegt een vrt-journalist alsof het een waarheid betreft. Dit zinnetje is de officiële versie van de VS, bedoeld om een vreselijke slachting te rechtvaardigen. Die versie wordt hier klakkeloos overgenomen ,zonder diepere analyse, door de Vlaamse gemeenschapszender. Het getuigt van weinig kritische zin, het is wel een gemeenplaats die moet ingeheid blijven in de Westerse publieke opinie...

Als nodig antidotum hier het standpunt van John Pilger (met achteraf een vertaling in het Nederlands): The Lies of Hiroshima are the Lies of Today

 

 

Hier de vertaling van dit artikel vanJohn Pilger:

De leugens van Hiroshima zijn de leugens van vandaag

Door John Pilger

06/08/08 "ICH"- - Op de verjaardag van het vallen van de atoombom op Hiroshima op 6 augustus 1945, beschrijft John Pilger de 'opeenvolging van leugens' vanuit het stof van die ontplofte stad, tot de oorlogen van vandaag - en de dreigende aanval op Iran.

Toen ik ging eerst naar Hiroshima in 1967, was er nog steeds de schaduw op de trap. Het was een haast perfecte afdruk van een mens op zijn gemak: gespreide benen, rug gebogen, een hand op de ij zij, wachtend tot de bank open ou gaan. Om kwart na acht, de ochtend van 06-8-1945, werd ze en haar silhouet gebrand in het graniet. Ik staarde naar de schaduw een uur of langer, en liep toen naar de rivier en ontmoette een man, Yukio, wiens borst nog geëtst was met het patroon van het shirt dat hij droeg toen de atoombom viel.

Hij en zijn gezin woonden nog in een krot gegooid in het stof van een atomaire-woestijn. Hij beschreef een enorme flits over de stad, "een blauwachtig licht, zoiets als een kortsluiting", waarna de wind als een tornado blies en zwarte regen viel. "Ik werd op de grond gegooid en zag dat alleen de stengels van mijn bloemen overbleven. Alles was stil en rustig, en toen ik opstond waren er naakte mensen , zij zeiden niets. Sommigen van hen hadden geen huid of haar. Ik was er zeker van dat ik dood was. " Negen jaar later, toen ik hem terug wou opzoeken, was hij gestorven aan leukemie.

In de onmiddellijke nasleep van de bom, verboden de geallieerde bezetters elke vermelding van stralingsvergiftiging en stonden ze dat mensen die gedood of gewond werden dat dat alleen kwam door de ontploffing van de bom. Het was de eerste grote leugen. "Geen radioactiviteit in Hiroshima's ruines", zei de voorpagina van de New York Times, een klassieker van desinformatie en journalistieke troonsafstand, wat de Australische journalist Wilfred Burchett recht zette in zijn scoop van de eeuw. "Ik schrijf dit als een waarschuwing aan de wereld", meldde Burchett in de Daily Express, die Hiroshima bereikte na een gevaarlijke reis,de eerste correspondent die het aandurfde. Hij beschreef ziekenhuisafdelingen gevuld met mensen zonder zichtbare verwondingen, maar die stervende waren van wat hij noemde "een atomaire-pest". Omdat hij deze waarheid vertelde, werd zijn persaccreditatie ingetrokken, kwam hij aan de schandpaal, werd besmeurd en tenslotte afgezet.

De atoombommen op Hiroshima en Nagasaki waren criminele daden op een epische schaal. Het was massamoord met voorbedachte rade, men liet een intrinsiek crimineel wapen los. Om deze reden zoeken de voorstanders hun toevlucht in de mythologie van de ultieme "goede oorlog", waarvan de "ethische bad", zoals Richard Drayton het noemde, het westen toeliet niet te boeten voor haar bloedig imperialistisch verleden maar dit bevorderde 60 jaar roofzuchtige oorlogen, steeds in de schaduw van de bom.

De meest hardnekkige leugen is dat de atoombom viel om de oorlog in de Stille Oceaan te beëindigen en om levens te redden. "Zelfs zonder de atoombom aanvallen," besloot the United States Strategic Bombing Survey of 1946, zou het overwicht op Japan in de lucht voldoende druk hebben uitgeoefend om tot onvoorwaardelijke overgave te dwingen en de noodzaak voor een invasie wegnemen. Gebaseerd op een grondig onderzoek van alle feiten , en ondersteund door het getuigenis van de overlevende betrokken leiders in Japan, is het de mening van de 'Survey' dat Japan zou hebben overgegeven, zelfs als de atoombommen niet waren gevallen, zelfs als Rusland niet die oorlog was ingestapt en zelfs als er geen invasie was gepland of overwogen. "

De National Archives in Washington bevat documenten van de Amerikaanse overheid die Japanse vrede ouvertures al plaatsen zo vroeg als 1943. Op geen enkele werd ingegaan. Een kabel verstuurd op 05/05/1945 door de Duitse ambassadeur in Tokio en onderschept door de VS verdrijft elke twijfel; de Japanners wilden gaan voor de vrede, met inbegrip van "capitulatie, zelfs indien de voorwaarden hard waren". In plaats daarvan, vertelde de Amerikaanse minister van oorlog, Henry Stimson, aan president Truman dat hij "bang" was dat de Amerikaanse luchtmacht japan zo zwaar zou hebben "gebombardeerd" dat het nieuwe wapen niet in staat zou zijn "om" zijn kracht laten zien. Hij gaf later toe dat "geen enkele poging is gedaan, en niets werd ernstig overwogen om overgave te bereiken alleen maar om niet te moeten gebruik maken van de bom". Zijn buitenlands beleid collega's waren enthousiast "om de Russen overdonderen met de bom ostentatief op onze heup". Generaal Leslie Groves, directeur van het Manhattan Project, die de bom maakte, getuigde: "Er was nooit enige illusie van mijn kant dat Rusland onze vijand was, en dat het project werd uitgevoerd op die basis." De dag nadat Hiroshima werd uitgewist, sprak president Truman zijn tevredenheid uit over het "overweldigende succes" van "het experiment".

Sinds 1945, stond de Verenigde Staten minstens drie keer op de rand van het gebruik van nucleaire wapens. In het voeren van hun nep -oorlog tegen terreur hebben de huidige regeringen in Washington en Londen verklaard bereid te zijn "pre-emptive" nucleaire aanvallen uit te voeren tegen niet-nucleaire staten. Met elke slag naar de middernacht van een nucleair Armageddon, worden de leugens om dat te rechtvaardigen meer en meer buitennissig. Iran is de huidige "dreiging". Maar Iran heeft geen nucleaire wapens en de desinformatie dat ze een arsenaal aan nucleaire wapens plannen komt grotendeels uit een in diskrediet gebrachte door de CIA gesponsorde Iraanse oppositiegroep, de MEK - net als de verzameling leugens over Saddam Hoessein's massavernietigingswapens ontstonden in het Iraakse Nationale Congres, opgezet door Washington.

De rol van de westerse journalistiek in de bouw van deze stroman is cruciaal. Dat Amerika's “Defence Intelligence Estimate” vrij zelfzeker beweert dat Iran zijn kernwapenprogramma in 2003 opgaf is verwezen naar het gat in de herinnering. Dat Iran's president Mahmoud Ahmadinejad nooit gedreigd heeft "Israël van de kaart te vegen" is van geen belang. Maar het is de mantra van deze media, zo sterk dat in zijn recente optreden voor het Israëlische parlement, Gordon Brown erop zinspeelde toen hij Iran bedreigde, nog maar eens.

Deze opeenvolging van leugens heeft ons gebracht naar een van de meest gevaarlijke nucleaire crisissen sinds 1945, omdat de reële dreiging vrijwel onbespreekbaar blijft binnen de gevestigde Westerse kringen en dus ook in hun media. Er is slechts een ongebreidelde nucleaire macht in het Midden-Oosten en dat is Israël. De heldhaftige Mordechai Vanunu heeft geprobeerd de wereld te waarschuwen in 1986 teon hij bewijen naar buiten smokkelde dat Israël bezig was met de bouw van maar liefst 200 kernkoppen. In weerwil van VN-resoluties zit Israël vandaag duidelijk te popelen om Iran aan te vallen, bang dat een nieuwe Amerikaanse regering misschien wel, echte onderhandelingen wil aangaan met een land dat het westen heeft afgeschreven sedert Groot-Brittannië en de VS de Iraanse democratie omverwierp in 1953.

In de New York Times van 18 juli, dreigde de Israëlische historicus Benny Morris, ooit een liberaal en nu een adviseur van de politieke en militaire gevestigden van zijn land, met "een Iran omgezet in een nucleaire woestenij". Dit zou massamoord zijn. Voor een jood, schreeuwt de ironie het hier uit.

De vraag stelt zich: zijn de rest van ons enkel omstanders die beweren , net zo goed als de Duitsers toen, wir haben es nicht gewusst? Hebben we steeds meer te verbergen achter wat Richard Falk heeft genoemd "een zelfingenomen, een-weg, juridisch / moreel scherm [met] een positief beeld rond de westerse waarden en een (eigen) bedreigde onschuld, dat een een campagne van onbeperkte geweld zou rechtvaardigen? Het vangen van oorlogsmisdadigers is weer in de mode. Radovan Karadzic staat in de beklaagdenbank, maar Sharon en Olmert, Bush en Blair niet. Waarom niet? De herinnering aan Hiroshima vereist een antwoord.

www.johnpilger.com

 

09:39 Gepost door doeterniettoe in Levensbeschouwing, Maatschappij, Media, Politiek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: atoom, hiroshima, japan |  Facebook |

06-08-09

Hiroshima 6 augustus 1945, nu 64 jaar later....

Toegegeven het is langer geleden dan Woodstock en 64 jaar is geen rond getal maar het was en zal lichtjaren belangrijker blijven dan welke gebeurtenis ook uit de afgelopen eeuw want het is een mijlpaal: de A-bom maakt de mens verantwoordelijk voor wat er met de aarde verder zal gebeuren. De mens heeft op dit ogenblik de 'capaciteit' de aarde verscheidene malen geheel te verschroeien, er even een 'zon' van te maken, met catastrofale gevolgen voor onze soort, zeg maar voor alle leven op aarde. Dat dwingt ons in een houding van verantwoordelijkheid.

Een krankzinnige uitvinding, die A-bom, die best terug opgeborgen werd, zo dat mogelijk zou zijn... Einstein zag op het eind van z'n leven het catastrofale van die helse uitvinding in en deed er alles aan om dit wapen in handen te geven van een wereldinstantie, en de verspreiding ervan te vermijden...

 

Worden wij wel intelligent? Evolueert de mens psychisch wel?

Nu 64 jaar later hebben vele landen atoomwapens, sommigen zeggen het niet luidop (Israël bvb) maar hebben ze wel (150 kernkoppen!...) Geen wonder dat buurlanden dan waarmee ze op gespannen voet leven zich dan ook nucleair willen ontwikkelen, voorlopig nog voor vredesdoeleinden. Als het Israël ernstig is, vernietigen ze best het eigen kernarsenaal en doen ze pogingen om het Midden-Oosten kernwapenvrij te maken.

Iran is trouwens voorstander van een kernvrij Midden-Oosten. Einstein zou ongetwijfeld dat ook hebben voorgestaan,

 

 

De vraag die Einstein Freud stelde rond de destructieve kracht in de mens is veruit het belangrijkste wat je in deze blog kan lezen. Ik verwijs hier nogmaals naar de drie betreffende logjes:

Einstein vraagt Freud: Gibt es einen Weg, die Menschen vom Verhängnis des Krieges zu befreien?

Is er een weg om de mens van zijn hang naar oorlog te bevrijden?

En Kan de mens zijn conditioneringen overstijgen? Kan hij weerstand bieden aan haatcampagnes en massapsychose?

Hier Freud's antwoord op Einstein's vraag.

 

 

Veel over Hiroshima en de A-Bom vind je in een aantal BB-logjes rond Hiroshima

 

Aanrader kijk hier naar Atomic Cafe

 

08:15 Gepost door doeterniettoe in Levensbeschouwing | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hiroshima, atoombom |  Facebook |

02-01-09

Waarover ben je van mening veranderd? Waarom?

 

Dat is de vraag die The Edge heeft gesteld dit jaar en zoals de vorige jaren kregen ze vele interessant antwoorden die je intussen alle online kan lezen, vanaf januari 2009 verschijnen alle teksten ook in boekvorm.

Alle informatie op: http://www.edge.org/q2008/q08_index.html

In de loop van dit jaar brachten we al een aantal antwoorden daarop in Blogbedenkingen.

 De vraag van 2008:

http://blogbedenkingen.skynetblogs.be/post/5683242/de-vra...

 

Vele antwoorden kwamen binnen. Volgende werden in BB vertaald en besproken:

Freeman Dyson: De VS slaagde er niet in W0 II te beëindigen door het droppen van de A-bom op Hiroshima. Dat is een mythe door de VS in stand gehouden, dat is gewoon een mythe in stand gehouden om die genocide op een stad te vergoelijken (en tegelijk het bezit van A-bommen door de VS te verantwoorden)

http://blogbedenkingen.skynetblogs.be/post/5689948/mythes-slopen-het

-droppen-van-de-atoombom-op-

 

Colin Tudge: realiteit is meer dan pure wetenschap.

http://blogbedenkingen.skynetblogs.be/post/5746330/kan-en...

 

Douglas Rouschkoff is ontgoocheld door het net en veranderde daarrond zijn mening:

http://blogbedenkingen.skynetblogs.be/post/5750380/ontgoo...

De nieuwe vraag voor 2009 is: kan wetenschap helpen de economische crisis op te lossen? Can Science solve the Economic Crisis?

 

 

 

 

10:15 Gepost door doeterniettoe in Maatschappij | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hiroshima, the edge |  Facebook |

25-09-08

Godverdomse dagen op een godverdomse bol...

 

Dat is de titel van Dimitri Verhulst's jongste boek. Dat weet nagenoeg iedereeen vandaag dankzij Humo, de radiospots e.d.m.

Hier de korte samenvatting: we kropen uit de zee en groeiden (je kan dat moeilijk evolutie noemen) naar de atoombom toe.

Waarom stopt je boek die 6de augustus vroeg Kurt van Eeghem in Ramblas en ook Terzake stelde diezelfde vraag. DimitriVerhulst antwoordde hoffelijk dat die tijd nl. niet voorbij is. Onze soort zit op de Titanic en de bigband speelt nog...

 

 

Verhulst in TerZake:

 

 

17:00 Gepost door doeterniettoe in Maatschappij | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hiroshima, literatuur, terzake, dimitri verhulst |  Facebook |

07-08-08

Even ernstig praten voor de spelen beginnen …

Even ernstig, gewoon feiten, de Verenigde Staten bij monde van de president werpt zich op als de woordvoerder voor de mensenrechten en de persoonlijke vrijheid maar in de praktijk is zijn  handelswijze absoluut niet vredesgericht.   In de VN schaarden zich achter de resoluties voor een kernwapenvrije wereld   een grote groep  van  170 landen, 3 niet: de VS, Indië en N. Korea..... drie landen die aan een kernprogramma beginnen of eraan verder werken. Indië wordt een kernmogendheid met steun van de VS…  Iran mag dat dan weer niet worden van de VS, en beweert dat ook niet te wensen. Iran heeft de resolutie voor een kernwapenvrije wereld onderschreven en onderschreef eveneens een nucleair wapenvrij Midden Oosten.

Het grote struikelblok is, sorry maar het is zo, Israël dat kernwapens heeft (al geven ze dat nooit officiëel toe). Hoe kan je verlangen dat Iran geen kernwapens mag bouwen (wat ze nog altijd niet doen) als de kernwapens van Israël door de VS nooit in vraag worden gesteld? Israël mag die hele regio bedreigen en krijgt een atomaire paraplu van uncle Sam erbovenop. Waarom mag het ene land wel wat het andere niet mag? Meer nog, Iran wordt door de VS het recht ontzegd uranium te verrijken. Gaat Iran door met haar nucleair programma, dat dus geen aanmaak van een nuclaire bom inhoudt, dan dreigt de VS met een aanval. Met welk recht doen ze dat? Dit hele tweeslachtige gedoe van de VS, tweeslachtig omdat Israël mag wat Iran niet mag, verziekt de politiek, versterkt extremisme, is de schitterende kweekbodem voor terroristen. Bovendien stelt de VS  het eigen  bezit van kernwapens nooit in vraag, de kernwapens van de VS zijn een garantie voor de democratie …. Kan je dat wel nog stellen  in een tijd waarin steeds minder democratisch geregeerd wordt?  De Amerikanen werden de afgelopen 8 jaar geregeerd door een president wiens politiek steunde op leugens….(of zachter gezegd: een president die zich door leugens laat leiden) .

 

Het sprookje van de VS als de goede vader die elders de zaakjes eerlijk regelt gelooft alleen nog degene die zich dagelijks verblindt aan nietszeggend televisiewater en de officiële statements van de president voor waarheid wil slikken, dat in weerwil van de talrijke feiten die het tegendeel bewijzen.

De wapenindustrie in de VS heeft een machtige lobby binnen het Witte Huis  en wil dat zo houden. De versie die in de VS nog altijd wordt opgehouden dat dankzij de Hiroshimabom  de VS kon zorgen voor een einde aan wereldoorlog II,  ook die versie is een leugen of zeg mythe: zie  Mythes slopen: Het droppen van de atoombom op Hiroshima beëindigde Wereldoorlog II niet

De burgemeester van Hiroshima deed op zes augustus 2008 nogmaals een oproep ‘ hiroshima 1945-2008 and beyond  voor een nucleair wapenvrije wereld.  Hij wees met de vinger naar de drie landen die tegen Japan’s resolutie hadden gestemd.

 

Resolutie van Japan in de VN voor de afschaffing van alle kernwapens: http://www.mofa.go.jp/announce/announce/2007/10/1175800_836.html

 

Redevoering van de burgemeester van Hiroshima:

http://www.opendemocracy.net/article/hiroshima-1945-2008-and-beyond

 

Zie ook : http://blogbedenkingen.skynetblogs.be/post/2537322/hiroshima-6-augustus-1945-en-nog-altijd

Gesprek met Paul Tibbets de man die de bom op Hiroshima dropte.

 

 

 

21:35 Gepost door doeterniettoe in Conflicten | Permalink | Commentaren (0) | Tags: atoombom, hiroshima, vs, vn |  Facebook |

24-03-08

Mythes slopen…: Het droppen van de atoombom op Hiroshima beëindigde niet Wereldoorlog II….


 

Mythen zijn vaak verzinsels met een bepaald doel : ze helpen een gemeenschap zich te vormen en klaar te komen met haar obsessies en frustraties. Mythes staan dan ook bol van  gedroomde eigenschappen. Het eigen volk, de eigen stam bulkt van moed, zelfbeheersing, opofferingsgeest voor de eigen groep, strijdlust e.d.m. Al het positieve dicht men de eigen groep toe, de anderen (de buitengroep) krijgt de resterende moreel mindere eigenschappen toegedicht.

 

Mythes verdwenen niet met de oertijd ze zijn ‘alive and kickin’ ,springlevend  dus, en elke natie heeft er nog wel een aantal en houdt graag verborgen dat het mythes betreft. Het is dan ook belangrijk dat  mythes herkend worden en ze zo benoemd worden; het betreft tenslotte leugens in functie van een of andere politiek. Vroeger, eeuwen her, toen boekdrukkunst of zelfs schrift niet bestond was het normaal dat verhalen aangedikt werden en mythische allures kregen, men besefte niet dat het gebeurde.  Als dat nu gebeurt zit daar vaak een strategische bedoeling achter en kan je het gerust misdadig noemen, een democratie onwaardig. Als de president van de VS de laatste jaren zich zo vaak van leugens bediend heeft om zijn bevolking tot een oorlog te bewegen dan toont dat aan dat Bush niet in de democratie gelooft maar de democratie naar zijn hand zet om eigen doelen te verwezenlijken.…(Intussen heeft een website rond een impeachment procedure voor Bush haast een miljoen stemmen…)

 

Dyson toont in volgende (vertaalde) tekst aan dat het droppen van de bom op Hiroshima en Nagasaki niet het einde van Wereldoorlog II betekende ook al staat dat in alle westerse geschiedenisboeken. Het is een mythe die wij hebben gecreëerd om de eigen weinig fraaie daad te verantwoorden en ze om te vormen tot een weldaad: de VS kon dankzij de bom  Wereldoorlog II beëindigen… Dat het de verdienste was van Rusland dat werd niet verteld omdat Japan noch de VS voordeel zagen in zulk juist relaas van de feiten….

 

Hier de tekst van Freeman Dyson die hij inbracht in de reeks “Ben je ooit van mening veranderd?”

The edge   http://www.edge.org/q2008/q08_2.html#dysonf

 

Wanneer feiten  je geest veranderen , dan is niet altijd  door de wetenschap. Het kan door de  historische kennis gebeuren. Ik veranderde mijn gedachten over een belangrijke historische vraag: brachten  de nucleaire bombardementen op Hiroshima en Nagasaki, de Tweede Wereldoorlog tot een einde? Tot dit jaar zei ik  misschien. Nu, als gevolg van nieuwe feiten, zeg ik nee.. Deze vraag is belangrijk, omdat de mythe van de nucleaire bommen die de oorlog tot een einde bracht alom wordt geloofd..  Deze mythe slopen  kan een nuttige eerste stap zijn in de richting van  het verlossen van de wereld van kernwapens.

Tot een  paar jaar  terug was  de beste samenvatting van het bewijsmateriaal met betrekking tot deze vraag  een boek, "Japan’s besluit tot Overgave" (“Japan’s Decision to Surrender”), door Robert Butow, gepubliceerd in 1954. Butow ïnterviewde de overlevende Japanse leiders die rechtstreeks  bij het besluit betrokken waren.  Hij vroeg hen of Japan zich  zou hebben overgegeven  indien de  kernbommen niet waren gevallen. Zijn conclusie: "De Japanse leiders weten zelf  niet het antwoord op deze vraag, en als ze geen antwoord kunnen  geven, hoe zou ik het dan kunnen". Tot voor kort geloofde ik wat de Japanse leiders zeiden tegen  Butow, en ik concludeerde dat het antwoord op de vraag  niet kenbaar was.

 De feiten waardoor ik mijn mening veranderde  werden door  Ward Wilson onder mijn aandacht gebracht.. Wilson vatte de feiten samen in een artikel: "De zege in de wapenindustrie?  Kernwapens herdenken, in het licht van Hiroshima " (The Winning Weapon? Rethinking Nuclear Weapons in the Light of Hiroshima") , in  de uitgave van het voorjaar  2007 van het magazine, "International Security". a. Hij  verwijst naar oorspronkelijke bronnen en analyses gepubliceerd door andere historici, in het bijzonder door Robert Pape en Tsuyoshi Hasegawa. De feiten zijn als volgt:

1... De leden van de Hoge Raad, die gewoonlijk een ontmoeting met de keizer  hadden  om  belangrijke besluiten te trekken, vernamen het nieuws  van het nucleaire bombardement op Hiroshima op de ochtend van 6 augustus 1945.  Hoewel de minister van Buitenlandse Zaken  Togo  een vergadering vroeg, werd de drie volgende dagen geen vergadering daarrond gehouden.

2. Een nog bestaand dagboek geeft een conversatie weer van de minister van de marine Yonai, die lid was van de Hoge Raad, met zijn plaatsvervanger op 8 augustus. De bombardementen op Hiroshima worden slechts terloops vermeld.  Meer aandacht gaat naar  het feit dat de rijstrantsoenen  in Tokio moeten  worden verminderd met tien procent.

3. Op de ochtend van 9 augustus drongen de Sovjettroepen  Mantsjoerije binnen. Zes uur nadat dit nieuws bekend werd was de Hoge Raad  in vergadering. Nieuws van de bombardementen op Nagasaki, die dezelfde ochtend  plaats hadden,  bereikten  de Raad slechts nadat  de zitting reeds was gestart.

4. De zitting van  9 augustus van de Hoge Raad heeft geleid tot het besluit zich over te geven.

5. De keizer maakt in zijn verslag waarin hij  de militaire troepen beveelt zich over te geven,  geen melding van de kernbommen, maar legt de nadruk op de historische analogie tussen de situatie in 1945 en de situatie op het einde van de Chinees-Japanse oorlog in 1895. In 1895 versloeg Japan  China, maar aanvaardde een vernederende vrede toen Europese mogendheden onder leiding van Rusland  Mantsjoerije  binnentrokken en de Russen  Port Arthur bezetten. Door het toenmalig vredesverdrag had  keizer Meiji  de Russen uit Japan gehouden.  Keizer Hirohito had deze analogie in zijn achterhoofd toen hij tot  overgave beval.

6. De Japanse leiders hadden twee goede redenen om te liegen toen zij met Robert Butow spraken. De eerste reden werd later uiteengezet door Lord Privy Seal Kido, een ander lid van de Hoge Raad: "Als militaire leiders zichzelf kunnen overtuigen dat ze werden verslagen door de macht van de wetenschap, maar niet door een gebrek aan geestelijke kracht  of door strategische fouten, dan  besparen ze zich  tot op zekere hoogte  gezichtsverlies". De tweede reden was dat ze de Amerikanen vertelden wat de Amerikanen wilden horen, en de Amerikanen  wilden niet horen dat de Sovjet-invasie in Mantsjoerije  een einde aan de oorlog maakte.

 In aanvulling op de mythe van twee kernbommen die de oorlog beëindigden, zijn er andere mythen die moeten worden gesloopt. Er is de mythe dat als Hitler  kernwapens had  voor wij er hadden, hij daarvan  gebruik had gemaakt om de wereld te veroveren. Er is de mythe dat de uitvinding van de waterstofbom  de aard van de nucleaire oorlogvoering veranderde. Er is de mythe dat  internationale overeenkomsten om  kern wapens af te schaffen zonder perfecte controle waardeloos zijn.. Al deze mythen zijn fout. Eens ze zijn gesloopt, zijn  wezenlijke stappen naar een wereld zonder kernwapens mogelijk.   

(vertaling  van het artikel van Freeman-Dyson, zijn antwoord in the Edge op de vraag van het jaar 2008. Oorspronkelijk artikel: http://www.edge.org/q2008/q08_2.html#dysonf  )

 

Zie ook: http://www.rethinkingnuclearweapons.org/

09:30 Gepost door doeterniettoe in Politiek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: atoombom, mythen, hiroshima |  Facebook |

12-03-07

Hoe voel je je nadat je de eerste atoombom op een (weerloze) stad hebt gedropt?.

We spraken hier al ooit over de reacties van de piloten van de Enola Gay, het vliegtuig dat de bom op Hiroshima dropte . De mythe zegt dat een het klooster introk, een ander krankzinnig werd. De werkelijkheid is schokkender: ze leefden gewoon verder.  Hoe is een mens in staat zulke vernieling uit te voeren?  Eenvoudig zij zien dat als het uitvoeren van een opdracht. Eichmann zag dat ook zo. Befehl ist Befehl, zowel in Duitsland als de VS of elders. Verstand op nul, geweten evenzeer.  De mens als instrument, als machine a.h.w. De banaliteit van het kwade.

Hier een fragment uit Atomic Cafe waar men over deze gebeurtenis spreekt:

http://www.youtube.com/watch?v=EhZERU58RSI

 

transcriptie:

in het Engels

http://www.democracynow.org/article.pl?sid=05/08/05/1548248

Nederlandse vertaling van de transcriptie:

JUAN GONZALEZ: Op deze vooravond van  de 60ste verjaardag van het droppen van de twee atoombommen, wenden we ons naar de uitspraken van de mannen die Nagasaki en Hiroshima. bombardeerden  Dit is Paul Tibbets en Kapitein Kermit Beahan in de  film Atomic Cafe. Deze  film  uit 1982  verzamelde propagandafilms  van de regering films die als doel hadden de  Amerikanen gerust te stellen dat de atoombom geen bedreiging was voor hun veiligheid.

PAUL TIBBETS: Ik ben beschuldigd van krankzinnigheid, van een dronkaard te zijn, van alles wat je je kan voorstellen een hoopje ellende dus het zgn resultaat van een schuldig geweten door deze  daad en ik zeg, niemand komt ooit ter mijner verdediging op wat dat betreft. Ik bekijk het zo, mijn deel in dit alles zou iets kunnen zijn  waar de VS achteraf naar kan kijken met iets van een schuldcomplex. En het gevoel zou kunnen zijn dat hoe minder de VS regering daarover zegt hoe beter.

AMY GOODMAN:Paul Tibbets, een van de mannen die de bom op Hiroshima dropte en die   het vliegtuig naar zijn moeder, de Enola Gay noemde. Hij praat over hoe die vlucht was.

PAUL TIBBETS: De Trinitytest  was  uitgevoerd in New Mexico. De mensen van Trinity waren aangekomen in  Marianas en zij hadden  toen gekleurde foto’s bij van de Trinity ontploffing. We brachten  de groep samen en  toonden hen de foto’s. Wij hebben het woord "atoombom" niet gebruikt. Wij hebben dat niet gebruikt, maar wij zeiden, "Ok nu, dit is de bom. Dit is wat zal gebeuren  wanneer wij morgen onze vlucht maken en ze droppen  Dit is wat wij gaan zien". Zo met deze voorafgaande indoctrinatie, stapten we het vliegtuig in en vertrokken.

Zodra wij lucht in de lucht waren,  verliet ik de stoel van de piloot en ik kroop terug naar waar de voor deze taak aangeworven mannen zaten. We waren daar allen samen, wij goten wat koffie uit de thermosfles en ik vertelde hen wat wij gingen doen en wat wij meedroegen.  En vermits het weer helder was bij ons eerste doel, Hiroshima, moest er geen beslissing meer getroffen worden. Ik bedoel  wij waren op weg naar het doel. Bijgevolg dat deel was zuiver routine. Toen wij van ons vertrekpunt binnenkwamen op het punt waar we de bom gingen vrij laten was het opnieuw routine. Wij werden door geen enkel gevechtsvliegtuig gehinderd. Wij hebben niets gezien dat ons verontrustte  bijgevolg konden we ons zuiver op het bombardement concentreren.

De bom werd gelost. Wij voerden de bocht daarvandaan uit zoals ons bevolen was. De explosie raakte ons  in twee verschillende schokgolven, de eerste was de sterkste. Dit, zoals ik zeg, was een perfecte rustige  routineopdracht tot we de schade bekeken die aangebracht en die was moeilijk te beseffen. Het was onvoorstelbaar waar wij naar  keken. Wij gaven allen commentaar  in  het kleine vliegtuig. Wij namen foto’s en tegen dat we dat gedaan hadden besefte ik dat we beter ophielden met ‘sightseeing’ en daar wegkwamen en wij waren weg naar de kust in  ongeveer 20 minuten nadat de bom was gelost.

 

 

10:30 Gepost door doeterniettoe in Conflicten | Permalink | Commentaren (2) | Tags: enola gay, hiroshima, atoombom |  Facebook |