12-06-09

Musicals zijn terug in: tijd om Hair te 'rehabiliteren'....

Nu elke succesvolle musical terug elk groot stadstheater vult is het meer dan nuttig deze terug uit het stof te halen: niet alleen een knap script maar tevens meesterlijk in beeld gebracht door Milos Forman, en wat 'n cast en soundtrack: Hair !!!

 

Volgende vraag wordt in deze film gesteld: Welke weg kiezen we voor de samenleving?

Een van angst en xenofobie of een van openheid en verbondenheid?

Tevens suggereert deze film een positief antwoord in het slot: Yes we can !!

 

Hier het eerste deeltje van de film:

 

overige delen:

deel 2:

http://www.youtube.com/watch?v=62KRjlBrLV0

deel 3:

http://www.youtube.com/watch?v=N3e9pq1rmt4

 

deel 4:

http://www.youtube.com/watch?v=n5W9FmM-Kbo

 

deel 5:

http://www.youtube.com/watch?v=qpidQzekO6c

 

deel 6:

http://www.youtube.com/watch?v=VyYTz-r52QI

 

deel 7:

????

 

deel 8

http://www.youtube.com/watch?v=cynKaa2vMAM

 

deel 9:

http://www.youtube.com/watch?v=MFLkcaMz868

 

deel 10

http://www.youtube.com/watch?v=UbIzePCJyUk

 

deel 11

http://www.youtube.com/watch?v=HSeqJI2nQSs

 

deel 12

http://www.youtube.com/watch?v=Eq-g1BrXGBI

 

deel 13:

http://www.youtube.com/watch?v=FPkB4Jmjfrg

 

deel 14:

 

http://www.youtube.com/watch?v=DFRAOc9dgUc

 

Yes we can!! Let the sun shine in!!!

 

 

 

09:45 Gepost door doeterniettoe in Film | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hair, film, milos forman |  Facebook |

14-03-09

Eindelijk ook op You Tube: “Jeder für sich und Gott gegen alle.” (Werner Herzog)

 

Jullie dienaars' favoriete film komt eindelijk op You Tube. Vermits het geen film als een andere is én van regisseur Werner Herzog krijgt hij wat (zeg maar vrij veel) extra commentaar mee.  Je leest die of laat die links liggen maar de film zelf lijkt me een must voor eenieder die verwacht dat film je iets meer moet geven dan maatschappijbevestigend entertainment.

 

Het verhaal van Kaspar Hauser is voldoende bekend: voor Kaspar begint de tijd te tikken (komt hij a.h.w. in de wereld) als hij een morgen vanuit een kelder naar een Duits marktplaatsje wordt gebracht en daar wordt achtergelaten, een brief in de hand....Kasper kan amper spreken (een paar woorden: Ross, Reiter werden) en hem moet alles worden aangeleerd.. Een natuurkind a.h.w. dat geen opvoeding heeft gekregen, een uitdaging voor de toenmalige maatschappij: zij zullen hem 'cultuur' bijbrengen. Uiteraard de hunne die ze niet in vraag (kunnen) stellen. Voor die 'opvoeding' komt hij in verschillende sociale milieus. Een gelegenheid voor Werner Herzog om een maatschappijvisie mee te geven. Ik vermoed de zijne als je deze film in zijn gehele oeuvre bekijkt.

 

De film onderzoekt de relatie van het 'ik' of noem het 'je natuur' en de cultuur die je je moet eigen maken, we leven nu eenmaal allen in een omgeving die op ons inwerkt. Wat schiet er eigenlijk over van je 'zelf' als je de cultuur ervan afpelt? Wat is dat je 'eigenheid'? Moet je je conformeren om te kunnen worden geaccepteerd?

Boeiend thema dat moet worden aangevoeld, niet rationeel uitgelegd en daarvoor is film een uiterst geschikt medium. Het thema natuur-cultuur is trouwens het oerthema van Herzog dat in zijn films telkens terugkeert.

 

deel

deel 1: http://www.youtube.com/watch?v=MnvlduTJCi8

 (totaal 11 deeltjes op You Tube)

Toen de RTB de film (in 1977) programmeerde had Humo( nr 1937) een interview met Herzog en vroegen ze hem het volgende:

HUMO: Is het raadsel rond Kaspar Hauser de enige reden waarom er tegenwoordig [BB:1977] zo'n belangstelling voor hem bloeit?

Herzog: Kaspar is niet alleen het slachtoffer van de tijd van toen. Hij is ook van onze tijd. Hij huist in elk van ons. Die verschrikkelijke moeilijkheid om te communiceren, die eenzaamheid, daar hebben we allemaal onder te lijden. We hebben ons in onze jeugd moeten leren aanpassen aan de wereld en het leven. Kaspar werd brutaal de wereld ingeschopt, hij was bijna volwassen maar hij had letterlijk nog niets gezien of geleerd. Kaspar is in de geschiedenis trouwens het enige bekend geval van iemand die op bijna-volwassen leeftijd “geboren” wordt. Hij werd gedwongen zijn kinderjaren en puberteit in een sneltreintempo door te worstelen, in twee jaren tijd.

HUMO: Wat zouden we vandaag de dag doen met een jongen zoals Kaspar Hauser? Zouden mensen van 1977 [BB: van 2009?] net zo reageren als die van 1828?

Herzog: Ik denk niet dat we iemand als Kaspar de kans zouden laten om te leven. We zouden hem in een gekkenhuis stoppen. We zouden als wolven op hem aanvliegen en hij zou vervolgd worden. Ik denk dat hij precies dezelfde kalvarie zou meemaken.

HUMO: Wie is Bruno S. die Kaspar Hauser speelt?

Herzog: We noemen Bruno S. omdat hij onbekend wil blijven. Hij is een man die meer dan twintig jaar in instellingen heeft verbleven – krankzinnigengestichten, verbeteringsscholen en gevangenissen. Zij enige thuis sinds hij een jaar of drie was. Hij werd volledig vernietigd door de samenleving. Hij heeft zoveel afgezien dat hij het levende beeld is van het lijden – je ziét het als hij voor je staat. Hij draagt met zich alle eenzaamheid, alle wanhoop, alle wantrouwen mee dat een mens kan torsen. Hij leeft ongeveer als een zwerver. Hij is er slordig door geworden, vuil, alle lust om zich wat te verzorgen is hem ontnomen. In de film zie je hoe zijn benen onder de kwetsuren zitten, onder de korsten en onder het bloed. Daar is niks make-up bij: dat zijn waarheidsgetrouwe benen van Bruno S. Ik geloof dat hij in geen drie jaar zijn schoenen had uitgetrokken. Zijn voeten waren pijnlijk gezwollen en gekwetst.

 

 

 

09:15 Gepost door doeterniettoe in Maatschappij | Permalink | Commentaren (3) | Tags: kaspar hauser, film, werner herzog |  Facebook |

03-11-08

Getting laid tonight....

 

 

De zaak duidelijk stellen als je beslist dat de tijd er rijp voor is en dan: handelen.

10:15 Gepost door doeterniettoe in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: film |  Facebook |

31-10-08

Dah (tien)

Dah230px-10film 

Een zicht op leven in Teheran in tien filmpjes (tellen van 10 naar 1 )

Film geregisseerd door door de Iraan Abbas Kiarostami. Zeer boeiend

 

 

 

 

(xxxdeel = volgorde van de You Tube filmpjes, daarna staat het cijfer zoals het in de film wordt weergegeven met het geportretteerd personage)

 

 

eerste deel, 10 The son : http://nl.youtube.com/watch?v=yAjdx2eR7ys

tweede deel The son : http://nl.youtube.com/watch?v=BBNArD7-dpw

derde deel 9 The sister (first part): http://nl.youtube.com/watch?v=0smgfKJUFZM

vierde deel The sister (second part): http://nl.youtube.com/watch?v=eKpxNkxKWmo

vijfde deel 8 The religious woman: http://nl.youtube.com/watch?v=mzjAp-pOh2s

zesde deel 7 The prostitute : http://nl.youtube.com/watch?v=75kxhkb_vug

zevende deel The prostitute http://nl.youtube.com/watch?v=pxEMTL_oNUk

8ste deel 6 The Young Woman: http://nl.youtube.com/watch?v=3jhMcoIAaPc

9de deel 5 The Son: http://nl.youtube.com/watch?v=xlEIIIFdbFI

10de deel: 4 The heartbroken woman: http://nl.youtube.com/watch?v=t29LjVNPEy4

11de deel : 3 The son (stephmother) part1: http://nl.youtube.com/watch?v=L5O1-q9mQxg

12de deel The son (stephmother) part2:http://nl.youtube.com/watch?v=I0CfHLUY4sw

13de deel: 2 The Young Woman http://nl.youtube.com/watch?v=nfBVAhqX-qI

14de deel 1 The son http://nl.youtube.com/watch?v=nfBVAhqX-qI

 

 

 

Over de regisseur: http://www.sensesofcinema.com/contents/directors/02/kiaro...

Commentaar op de film: http://www.imdb.com/title/tt0301978/usercomments

 

Volgend filmpje van Abbas Kiarostami dateert van 1975: 'Two solutions for one problem':

 

 

Kiarostami over zijn werk:

http://nl.youtube.com/watch?v=uSDWtdJKrG0

 

10:45 Gepost door doeterniettoe in Film | Permalink | Commentaren (0) | Tags: abbas kiarostami, iran, film |  Facebook |

08-09-08

Genieten met z’n drieën mogelijk ?

 

La Maman et la Putain…


« La Maman et la Putain » film van Jean Eustache uit 1973. Niet zomaar een door de weeks product. Een mooie weergave van zijn tijd en ook meer dan dat. Tijdoverstijgend, grensverleggend.

Intussen is Jean Eustache reeds lang gestorven en wordt deze film, geen Amerikaans product maar een Europees, hier veel te weinig gespeeld. Ten onrechte, dat dacht u al.


Blijft m’n topfilm, met die prachtige monoloog waar zovele drama’s gesynthetiseerd in terug te vinden zijn.. Met de monoloog van Veronika die ook nu zoveel jaren later weer ‘ergens’ wordt beleefd…

Hier de synthese van zovéél relaties zonder bevredigend antwoord.

Zonder bevrediging, wel verdriet, wee.

En telkens weer dat nieuwe geloof…


De eindmonoloog van Veronika:

 

 

Hier dezelfde monoloog met onderschriften:


http://nl.youtube.com/watch?v=PJDpcfYFJJ8

 

De tekst van de monoloog van Veronika

Que je vous aime.
Regardez, je commence à être saoule et je bégaie et c'est absolument horrible, parce que ce que je dis je le pense réellement. Et je pourrais rester tout le temps avec vous tellement je suis heureuse. Je me sens aimée par vous deux.

...Et l'autre qui me regarde avec les yeux en couilles de mites, d'un air sournois, en pensant : oui ma petite, tu peux toujours causer, mais je t'aurai.
Je vous en prie Alexandre, je ne joue pas la comédie. Mais qu'est-ce que vous croyez...

...Pour moi il n'y a pas de putes. Pour moi, une fille qui se fait baiser par n'importe qui, qui se fait baiser n'importe comment, n'est pas une pute. Pour moi il n'y a pas de putes, c'est tout. Tu peux sucer n'importe qui, tu peux te faire baiser par n'importe qui, tu n'es pas une pute.
Il n'y a pas de putes sur terre, putain comprends-le. Et tu le comprends certainement.

La femme qui est mariée et qui est heureuse et qui rêve de se faire baiser par je ne sais qui, par le patron de son mari, ou par je ne sais quel acteur merdique, ou par son crémier ou par son plombier... Est-ce que c'est une pute? Il n'y a pas de putes. Y a que des cons, y a que des sexes. Qu'est-ce que tu crois. Ce n'est pas triste, hein, c'est super gai.

...Et je me fais baiser par n'importe qui, et on me baise et je prends mon pied.
...Pourquoi est-ce que vous accordez autant d'importance aux histoires de cul?
Le sexe...
Tu me baises bien. Ah! comme je t'aime.
Il n'y a que toi pour me baiser comme ça. Comme les gens peuvent se leurrer. Comme ils peuvent croire. Il n'y a qu'un toi, il n'y a qu'un moi. Il n'y que toi pour me baiser comme ça. Il n'y a que moi pour être baisée comme ça par toi.
...Quelle chose amusante. Quelle chose horrible et sordide. Mais putain, quelle chose sordide et horrible.

Si vous saviez comme je peux vous aimer tous les deux. Et comme ça peut être indépendant d'une histoire de cul. Je me suis fait dépuceler récemment, à vingt ans. Dix-neuf, vingt ans. Quelle chose récente. Et après, j'ai pris un maximum d'amants.
Et je me suis fait baiser. Et je suis peut-être une malade chronique... le baisage chronique. Et pourtant le baisage j'en ai rien à foutre.
Me faire encloquer, ça me ferait chier un maximum hein! Là, j'ai un tampax dans le cul, pour me le faire enlever et pour me faire baiser, il faudrait faire un maximum. Il faudrait faire un maximum. Il faudrait m'exciter un maximum. Rien à foutre.

Si les gens pouvaient piger une seule fois pour toutes que baiser c'est de la merde.
Qu'il n'y a une seule chose très belle: c'est baiser parce qu'on s'aime tellement qu'on voudrait avoir un enfant qui nous ressemble et qu'autrement c'est quelque chose de sordide...
...Il ne faut baiser que quand on s'aime vraiment.

Et je ne suis pas saoule... si je pleure... Je pleure sur toute ma vie passée, ma vie sexuelle passée, qui est si courte. Cinq ans de vie sexuelle, c'est très peu. Tu vois, Marie, je te parle parce que je t'aime beaucoup.
Tant d'hommes m'ont baisée.
On m'a désirée parce que j'avais un gros cul qui peut être éventuellement désirable. J'ai de très jolis seins qui sont très désirables. Ma bouche n'est pas mal non plus. Quand mes yeux sont maquillés ils sont pas mal non plus.
Et beaucoup d'hommes m'ont désirée comme ça, tu sais, dans le vide. Et on m'a souvent baisée dans le vide. Je ne dramatise pas, Marie, tu sais. Je ne suis pas saoule.
Et qu'est-ce que tu crois, tu crois que je m'appesantis sur mon sort merdique. Absolument pas.

On me baisait comme une pute. Mais tu sais, je crois qu'un jour un homme viendra et m'aimera et me fera un enfant, parce qu'il m'aimera. Et l'amour n'est valable que quand on a envie de faire un enfant ensemble.
Si on a envie de faire un enfant, on sent qu'on aime. Un couple qui n'a pas envie de faire un enfant n'est pas un couple, c'est une merde, c'est n'importe quoi, c'est une poussière... les super-couples libres...
Tu baises d'un côté chérie, je baise de l'autre. On est super-heureux ensemble. On se retrouve. Comme on est bien. Mais c'est pas un reproche que je fais, au contraire.

Ma tristesse n'est pas un reproche vous savez...
C'est une vieille tristesse qui traîne depuis cinq ans... Vous en avez rien à foutre. Regardez tous les deux, vous allez être bien...
Comme vous pouvez être heureux ensemble.

 

 

http://fr.wikipedia.org/wiki/La_Maman_et_la_Putain

 Intussen is de héle film met Engelse onderschriften te vinden op You Tube - een versnapering - kan je niet laten liggen!!!

Hier het eerste van de 24 You Tube filmpjes:

 

Veel plezier!

 

 

 

10:45 Gepost door doeterniettoe in Film | Permalink | Commentaren (0) | Tags: eustache, film |  Facebook |

31-08-08

esthetisch sex kijken: "Soho, My Confession"

 

Esthetisch sex kijken: 'Soho, my confession' van Londonmark Films.

 

 


Soho My Confession from Londonmark Films on Vimeo.

 

nog mooier in HD op hun website: http://www.vimeo.com/groups/musicvideographers/videos/1221759

 

 

10:30 Gepost door doeterniettoe in Film | Permalink | Commentaren (0) | Tags: london, film |  Facebook |

01-03-08

Tv-suggestie: Turtles can fly

Zondagavond ( 3/3/08 om 21u25 op Canvas) een schitterende film uit ‘de as van het kwaad’ Iran, van de Iranese regisseur Bahman Ghobadi: ‘Turtles can fly’ .

 

De trailer:

 

Deze film toont eens te meer dat film een missie kan hebben. Tonen hoe het er in andere regio’s aan toe gaat. De ellende van de oorlog doen aanvoelen vanuit de plaatselijke bevolking.  

De film begint onheilspellend:  kindervoeten aan de rand van een afgrond. Even later het jonge collectieve geweld in actie: samen  pogen ze een satellietschotel  te richten in een onooglijk Irakees dorp zodat zelfs daar het wereldnieuws zal binnenkomen. Een jong ondernemend kereltje, hij heet satelliet,  brengt er de moderne tijd binnen, de dorpsoversten moeten echter bij de eerste beelden al wegkijken, ze zien geen nieuwsbeelden maar beelden van FashionTV…

 

Schitterende film die je dichter in de levensfeer van andere volkeren brengt. Er is meer dan de eigen levensstijl op de wereld en film is een uitstekend middel om je dat te doen aanvoelen. Deze film helpt je inzien dat we allen ondanks de enorme verschillen van levenswijze, allen dezelfde zijn. …

 

Aanrader. Zien, recorder in de aanslag?

 

Voor wie nog twijfelt hier een filmfragment:

 

 

Over Turtles can Fly:

http://www.filmsalon.be/turtlescanfly.html (Ned)

Imdb:  http://www.imdb.com/title/tt0424227/ (Engels)

 

10:30 Gepost door doeterniettoe in Film | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ghobadi, iran, irak, film |  Facebook |