26-03-09

Kleine partij toont alternatief, nu zonder revolutie:

 

Knack sprak onlangs (Knack nr 7) met Peter Mertens, voorzitter van de laatste niet gesplitste Belgische partij, de PvdA. Die Partij van de Arbeid is intussen al lang niet meer de doctrinair- Maoistische van weleer, al plaatsen de andere partijen hen graag in dat (verdom)hoekje. De voorzitter van de PVDA is ook te vergelijken met andere partijvoorzitters, een voorbeeld: zijn loon (opleiding: lic. in de sociologie, univ. Gent) is 1600 € per maand! Een idealist is hier aan het woord weliswaar een die inziet dat je moet werken vanuit de bestaande toestand en van daaruit correcties moet aanbrengen, geen revolutionair.

Mertens: “In tegenstelling tot vroeger geloven wij niet meer in een blauwdruk van de ideale samenleving. De nieuwe maatschappij moet stap voor stap tot stand komen op basis van de maatschappij die we vandaag kennen. Wij geloven nog wel in de maakbaarheid ervan. In een socialistische samenleving zijn de belangrijkste diensten en industriële sectoren in handen van de overheid. Dus niet alleen De Post, bijvoorbeeld, maar ook de banken, de energiesector en de telecommunicatie. Dat is voor ons de samenleving waar wij naar streven, het is niet ons eisenprogramma van vandaag- dat verschil moet u goed voor ogen houden.

Knack: Wat staat er dan wel in uw programma ?

Mertens: Heel concreet dat er een overheidsbank moet komen, bijvoorbeeld. Vandaag met de crisis, probeert men de banken van de ondergang te redden. Wij zouden de redenering willen omdraaien, sectoren die zó belangrijk zijn dat de overheid ze van de ondergang moet redden, kun je beter ineens in de handen van de staat houden. Want nu zijn de winsten jarenlang geprivatiseerd en de verliezen uiteindelijk genationaliseerd. En men kan moeilijk zeggen dat ons voorstel onhaalbaar is, want in Nieuw-Zeeland worden heelwat van onze ideeën in de praktijk gebracht: behalve het kiwimodel in de gezondheidszorg hebben ze daar een kiwibank, de spoorwegmaatschappij kiwirail... Het is dus mogelijk. Wij pleiten ook voor hogere pensioenen en een vermogensbelasting.(...)

Welke inspraak zou u werknemers geven in een bedrijf?

Mertens: Laten we bijvoorbeeld eens discussiëren over een verbod op ontslag bij een bedrijf dat nog altijd winst maakt. Of over het schrappen van dividenden als bedrijven willen afdanken. Dat geld zou volstaan om een systeem van economische werkloosheid bij te passen tot een leefbaar inkomen. In Frankrijk en Duitsland hebben de vakbonden dat idee al op de agenda gezet. We moeten die almacht van de multinationals doorbreken. Want ze denken alleen aan de maximale winst voor de aandeelhouders en niet aan het algemeen belang. Wij hebben er geen probleem mee dat de economie geglobaliseerd is, in dat opzicht zijn wij niet voor een terugkeer naar kleinschaligheid -wat ons onderscheid van de groenen. Wij willen wel dat die planetaire productie wordt aangewend in het belang van de mensen. Als je weet dat we op dit moment voldoende produceren om het dubbele van de wereldbevolking duurzaam te voeden terwijl een miljard mensen chronisch ondervoed is, dan begrijp je dat het huidige systeem niet houdbaar is.

 

tot zover het interview in Knack nr7 (2009)

Wie een rechtvaardige spreiding van de welvaart nastreeft kan m.i. niks tegen  voorstellen als bovenstaande inbrengen. Niet realistisch? Toch wel. Alleen moet je tegen de haren durven instrijken van hen die de bestaande structurele ongelijheid willen behouden en die hebben gewoonlijk de touwtjes in handen..

10:39 Gepost door doeterniettoe in Politiek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-02-09

Stel dat je kiesgerechtigde inwoner in Israël zou zijn. Hoe zou jij kiezen vandaag?

Een Nederlandstalige site rond de verkiezingen in Israël brengt duidelijkheid.  Via kieskompas kan je vinden waar jij zou staan binnen het gamma van Israëlische partijen. En partijen in Israël Mooie en informatieve site.

Eerder een valk of een duif ? Je kan je resultaten achteraf zelfs wegvegen...

http://israel.kieskompas.nl/

 

00:15 Gepost door doeterniettoe in Politiek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: israel |  Facebook |

01-02-09

Niet iedereen is gelijk voor de wet....Het Internationaal Strafhof van Den Haag geldt niet voor de VS...

1900internat-ordening1 

Landen die zich niet aan het Internationaal Tribunaal van Den Haag willen onderwerpen wanen zich boven de internationale wetten verheven, kunnen internationaal 'ongestraft' hun gangetje gaan...

 

Zo kan niet voldoende benadrukt worden dat de VS het Internationaal Strafhof van Den Haag niet erkent! Meer nog in 2002 vaardigde men in de VS nog een wet uit dat de president toelaat Nederland militair aan te vallen om VS-burgers te bevrijden zo deze in Den Haag voor het gerecht gedaagd worden.  American Servicemembers'Protection Act, een wet om medewerkers van de Amerikaanse openbare diensten te beschermen. Intussen door velen spottend Hague Invasion Act, genoemd...

 

Zonder de steun van de VS is het gerecht in Den Haag in zijn effectiviteit sterk beperkt. Het is toch te gek dat het land dat mensenrechten en democratie hoog in het vaandel wil voeren – publicitair toch- zich volledig wil onttrekken aan een internationaal gerechtshof dat juist op de toepassing in de diverse staten van de mensenrechten en het internationaal oorlogsrecht wil toezien..

 

Een militieleider uit Congo die kindsoldaten recruteerde staat er nu terecht. De VS die een folterkamp opende op Guantanamo, een zwart gat zonder rechten en wetten, blijft internationaal ongestraft. Hooguit zullen ze zelf 'uitwassen' veroordelen. Twee maten, twee gewichten ....

 

Het lijkt alsof voor de VS de internationale rechtspraak niet bestaat van zodra ze zelf in het gedrang kunnen komen...

Zal Obama ook hier de noodzakelijke change kunnen doorvoeren zodat de VS internationaal terug enig krediet, enig respect kan herwinnen? Is er bereidheid daartoe binnen de VS ?

 

http://nl.wikipedia.org/wiki/Internationaal_Gerechtshof 

http://www.jenneken.nl/bekijk/1900intORDENING.htm

09:30 Gepost door doeterniettoe in Politiek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vs, internationaal gerechtshof den haag |  Facebook |

04-11-08

Bernard-Henri Levy evalueert Sarah Palin

 

Bernard-Henri Levy geeft zijn kijk op Sarah Palin en geeft tegelijk een sneer aan eenieder die haar aanvalt op een sexistische manier. Daar bewijs je haar een dienst mee, zo sneeuw je haar ideeën onder en dat is veel erger. Zo geef je de oppositie kans het reële gevaar dat zij inhoudt te verbergen.  Veel beter is haar aanvallen omwille van haar afschuwelijke ideeën, om haar hersens dus, veel beter daar slaan dan met slagen onder de gordel.

 

 

Big Think, de site waarop je bovenstaande mening vindt bevat een schat aan filmpjes boordevol ideeën, inzichten.  Een aanrader *****

15:33 Gepost door doeterniettoe in Politiek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sarah palin, bernard-henri levy |  Facebook |

29-10-08

De kleerkast van Palin als verkiezingsthema....

 

Gewone vrouw toch die Palin....jooooooooooohhhhh (gejuich alom)!!!

 

 

Lijkt wel een gewoon gesprekje met 'buur kiezer' effe vertellen dat ik maar een doodgewoon meisje ben en gewone kleren draag. En heb ik iets duurs aan dan is het niet van mij.......

 

Doet terug denken aan die andere 'gewone' jongen die ook aanspraak maakte voor het vice-presidentschap en nooit een geschenk aannam zei hij, oh ja toch wel: een cocker spaniel die hij als geschenk kreeg en aan zijn zesjarig dochtertje schonk, zij noemde hem Checkers. (deze verantwoordingsspeech werd erg beroemd en staat bekend onder de hondennaam: checkers speech )

 

“And our little girl Tricia, the six year old, named it “Checkers”. And you know, the kids, like all kids, love the dog, and I just want to say this, right now, that regardless of what they say about it, we're gonna keep it.”

 

Later moest Nixon wel wegens zware corruptie aftreden, Watergate en de doofpot-operatie daarrond.

 

08:15 Gepost door doeterniettoe in Politiek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nixon, sara palin, redevoering |  Facebook |

25-10-08

Vrije markteconomie en democratie gaat dat nog wel samen?

 

Tijden veranderen. Reagan's antwoord op de toenmalige recessie geldt nu niet. Staatstussenkomst poogt juist een daverend banksysteem te redden.

Tot voor kort leek volgend artikel een gang van zaken te beschrijven die nog ruime tijd zo verder zou lopen. De evolutie van de laatste weken in het bankwezen echter en de rol van de staat daarin opent nieuwe perspectieven. Wat en hoe groot zal de rol worden van de staat en hoe zal de burger die staat aanvoelen in de toekomst? Een te vrije  markteconomie blijkt de hele wereld financieel te doen daveren. Het blijkt in deze historische tijden (juist veertig jaar na 68!) dat democratie en vrije markt niet onlosmakelijk met mekaar verbonden moeten blijven. Integendeel.

Volgend door jullie dienaar vertaald excerpt uit 'Die Zeit' van 10/8/08  '  Europas Selbstbetrug' door Marcia Pally professor cultuurwetenschappen, NY University, geeft een duidelijk beeld over de rol van de begrippen vrije markt en democratie hier in de westerse ideologie en hoe steeds democratie moest inboeten telkens die vrije markt in het gedrang kwam

De belangrijkste regel bij alle verkiezingen is dat het een verschil moet maken wie wint. Bij de presidentsverkiezingen in 2008 lijkt het anders. Om het even of het Obama of McCain wordt - de wereld hoopt dat de volgende president van de Verenigde Staten zijn land terug in zijn echte toestand zal herstellen waaruit het door George W. Bush was verdreven. Die hoop berust op de veronderstelling dat het buitenlands beleid van Bush "onwaar" ja "on-Amerikaans" was. Deze veronderstelling is misleidend. Bush zijn buitenlands beleid gebeurde binnen het kader van de traditionele nationale belangen en overtuigingen. Die zullen evengoed de speelruimte van de toekomstige president beperken.

 

De Amerikaanse kijk op de wereld wordt vaak geassocieerd met de begrippen vrijheid en liberalisme. Economisch liberalisme - tenminste dat is de vaste overtuiging in de Verenigde Staten – baat niet alleen Amerika maar ook haar handelspartners. Meer nog : het bezorgt alle partijen vrijheid – zo niet onmiddellijk, dan toch later. Zowel liberalisme als vrijheid vereisen vrede - en van daaruit handelsverkeer. Omgekeerd worden onliberale vormen van economie als existentiëel bedreigend bekeken, als een gevaar, niet alleen voor handel, maar ook voor de vrijheid van Amerika.

 

In de politieke praktijk betekende dit altijd zo veel liberalisering als mogelijk is en zo veel "bevrijding" als nodig is, telkens een deel van de liberale wereldeconomie in de richting van het socialisme of autarchie leek af te drijven. Het dubbele gebod van liberalisering en bevrijding is al steeds een onderdeel van de Amerikaanse cultuur geweest. Het wordt gedeeld door de overgrote meerderheid van de Amerikanen, ongeacht voor welke partij ze kiezen. Geen presidentskandidaat zal het aandurven zich buiten dit kader te bewegen.

(...)

 

Na het einde van de Tweede Wereldoorlog werkte het missionaire liberalisme in West-Europa uitstekend. De Verenigde Staten hebben Europa bevrijd van de nazi's en -preventief- van het communisme. Het Marshall Plan bracht de Europese economische dynamiek en nieuwe markten werden gecreëerd voor de Amerikaanse industrie. Truman's plannen vereisten, zoals de Nationale Veiligheidsraad 1950 schreef de "wereldwijde militaire superioriteit" van de Verenigde Staten - inclusief de uitrusting van geheime troepen door CIA en de NAVO om communistische en soms socialistische partijen, te elimineren. In Amerika had daar niemand scrupules rond - en in Europa werd het aanvaard.

 

Het Amerikaanse naoorlogse beleid harmonieerde met het dubbele gebod van bevrijding en liberalisatie. De volgroeide markten van voor de oorlog en Europa's verlichte tradities lieten zich gemakkelijk weer tot leven wekken. Maar deze voorwaarden waren uniek. Vandaar dat Amerika nergens anders dit Europese naoorlogse model herhaalde - niet in de Aziatische "tijger-staten" Zuid-Korea en Taiwan, waar de Amerikanen tot in de jaren negentig dictaturen ondersteunden , en zeker niet in de ontwikkelingslanden. Daar werd de uitvoering veranderd: aan economisch liberalisme bleef men vasthouden, maar in plaats vanop vrijheid legde Washington nadruk op politieke stabiliteit. Desnoods werden naties zelfs van hun democratisch gekozen regeringen "bevrijd", zo deze niet liberale doelstellingen nastreefden - van de landhervorming tot het communisme. In Indo-China, Indonesië, Iran, Ghana, Congo en Latijns-Amerika werden Amerikaanse oorlogen gevoerd, plaatsvervanger-oorlogen of verdekte operaties om ontwikkelingslanden tegen "slechtere" alternatieven te "beschermen".

 

 

Na het einde van de Koude Oorlog sloeg het Amerikaanse buitenlands beleid zeker geen radicaal nieuwe richting in. De Golfoorlog van 1991, werd onder de leuze van "liberalisering en bevrijding" gevoerd.Saddam vormde een bedreiging voor de oliemarkten, en hij had een klein land in een strategisch belangrijke regio bezet dat Amerikaanse bescherming nodig had. Zoals Truman had beklemtoond in 1950 benadrukte het Pentagon in 1992, dat Amerika's wereldwijde militaire superioriteit onaantastbaar moest blijven.

Zelfs president Clinton's intenties in het voormalige Joegoslavië waren een mengeling van bevrijding en liberalisering. "Wat onze capaciteit betreft wereldwijd te verkopen, moet Europa een sleutelpositie innemen" zei Clinton in 1999. "Daar draait het om in Kosovo."

 

In het licht van deze geschiedenis was het buitenlands beleid van George W. Bush op geen enkele manier radicaal. Bush's "mondiale militaire superioriteit" (2002) staat in de traditie van Truman tot Clinton. Regime verandering was, en dat wordt graag vergeten, zelfs tijdens de Koude Oorlog, een veelgebruikt middel. Zelfs Bush's buitenlands economisch programma is niet nieuw. Evenmin zijn pogingen om de vrije handel op het Amerikaanse continent te eisen of het opeisen van democratie in China en Rusland. Dat gebeurde vanuit de bezorgdheid onliberale regeringen zouden (in China) handelbelemmerende onrust kunnen uitlokken of (in Rusland) handelsbelemmeringen.

 

En Irak? Bush streefde naar liberalisering nadat een dictator, die over belangrijke hulpbronnen en infrastructuur beschikte niet bereid bleek tot verdere samenwerking. Van de oorlog in Irak, die ook een dictatoriaal regime opzij zette, profiteerden voornamelijk bedrijven die dicht bij Bush stonden zoals Halliburton of de Carlyle Group - net zoals Amerikaanse bedrijven ook van de VS-politiek in Midden-Amerika profiteerden sedert Major Smedley Butler in 1909 aankondigde dat hij Nicaragua voor de internationale bank 'Brown Brothers' had bevrijd.

 

Ongeacht wat men ook rond de ethische of politieke standpunten van de politiek van Bush denkt, ze zijn niet ongebruikelijk. Wat kan - of moet - Bush's opvolger, vanuit deze voorgeschiedenis gezien, nu zo anders doen? Amerika's nationale belangen zullen zich op lange termijn, niet veranderen. Ook Barack Obama heeft in de verkiezingscampagne een militaire aanval tegen Iran als denkbaar verklaard en Amerikaanse vergeldingsmaatregelen aangekondigd in het geval van een Iraanse aanval op Israël. Obama wilde het publiek duidelijk maken dat hij zich binnen het traditionele kader van de Amerikaanse buitenlandse politiek beweegt.

 

Is dit kader een probleem? Europa moet eindelijk begrijpen dat de Amerikaanse geest, zowel voor de invasie van Irak als voor de berlijnse luchtbrug staat.  Het "oude continent" heeft het zich de afgelopen jaren, veel te gemakkelijk gemaakt.  Hij heeft zichzelf gepositioneerd als een morele criticus van de Amerikaanse buitenlandse politiek, en heeft er gelijktijdig van geprofiteerd.  Zolang Europa de Amerikaanse buitenlandpolitiek alleen in haar vorm, maar niet in de kern ervan in twijfel trekt, omdat zij ook de Europese belangen dient, zolang handelen de Europeanen even egoïstisch als de Amerikanen.

Zolang Europa slechts op een hoffelijke toon bij het Witte Huis aandringt, blijft ze gewoon een hoveling in Washington.

 

 

S

15:56 Gepost door doeterniettoe in Politiek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vrije markteconomie, democratie |  Facebook |

20-08-08

Is Polen wel Europees?

Bush in de bres voor "the Polish people" ?

 Transcriptie en vertaling van bovenstaand filmpje:

Well I think there is a commitment to assist them that respects Polish side and euh.. that will assure that the people of Poland will not be subjected to any undue security risks, that the system is necessary to deal with the realities of the threats... there is a lot of work to do cause many times you know strategy on paper is a little different from the details so experts are working through the system to make sure that hm....you know people of Poland are comfortable with the idea... This is a kind of issue you know that ... all kinds of rumours, worries can grow out of and we just wanna assure people that it is necessary and at the same time there will be this modernisation...

 

Wel ik meen dat we ons verbinden hen bij te staan met repect voor de Poolse kant en het zal verzekeren dat het Poolse volk niet blootgesteld wordt aan onnodige veiligheidsrisico's. Het systeem is noodzakelijk om met de realiteit van de bedreigingen om te gaan. Er is nog aardig wat werk te doen want je weet de strategie op papier is wel wat verschillend van de details daarom werken experts het systeem door om zeker te zijn dat... weet je de mensen in Polen voelen zich goed met het idee.. Dit is een soort gegeven waaruit weet je allerlei soorten geruchten en zorgen kunnen groeien en we willen juist de mensen verzekeren dat het noodzakelijk is en tegelijk zal er een modernisering...

Bedenking bij bovenstaand filmpje: Bush stelt het hier voor als een noodzaak voor Polen tegen de dreiging in het Midden Oosten, tegelijk wil hij Rusland hier niet bruskeren al zou je wel kunnen stellen dat dat op te richten rakettenschild in Rusland's buurt hen juist moet verontrusten. Dan maar de dreiging die Iran inhoudt bovenhalen en het rakettenschild als verdediging daartegen voorstellen.... Besef wel dat datzelfde Iran een volledig nucleairvrij Midden Oosten  genegen is. Maar dat hoort Bush blijkbaar nooit, wil hij niet horen, immers dat zou veronderstellen dat Israël ook nucleairvrij wordt.

 

Waarom kwam Polen bij de Europese Unie als dat land zich zo weinig collegiaal opstelt in zijn buitenlandse politiek? 

Vandaag komt Condoleeza Rice naar Polen om  het  bilateraal akkoord officieel te sluiten rond een rakettenschild op het Pools  territorium. Bilateraal akkoord!  Polen sluit dat zomaar met de VS, ook al ligt Polen in Europa en behoort het tot de Unie.

 

Bestaat die Europese Unie nog wel? Beseft Europa wel voldoende dat dit laten gebeuren de Europese vredelievende gedachte verder uitholt?  De VS kan in haar handen wrijven haar verdeel en heers politiek loont, toont weer eens de zwakte van Europa.

 

 Een land van de unie kan dus zomaar akkoorden sluiten die Europa in de rest van de wereld in een totaal ander daglicht stelt. Europa dat toch grote hoeveelheden energie uit Rusland betrekt is nu tegelijk een bedreiging voor Rusland, officieel niet maar gevoelsmatig wel.  Rusland zal op zijn beurt raketten richting Europa kunnen opstellen….

De agressieve ondemocratische oorlogspolitiek van Bush  gaat dus nog steeds verder, nu in Europa zelf.  Bedankt Polen….  Maak van Europa geen videospelletje.

 

http://www.mo.be/index.php?id=61&tx_uwnews_pi2%5Bart_id%5D=18270

 

Zo poogt de V.S. dat rakettenschild aan Europa te verkopen:

 

‘A Proposal for European Ballistic Missile Defense ‘ een filmpje dat de US Department of Defense maakte en waarmee  deze het schild aan Europa wil slijten. Ze slaagt daarin dus in via een achterdeurtje, slinks, via Polen dat gretig toehapt en Europa doet niks om dat te verhinderen…. Geen land durft zijn nek uitsteken?

 

Gaan we terug naar een koude oorlog, het perfecte klimaat voor de oorlogsindustrie (een industrie waarmee de VS haar economie kan opkrikken ) ?

 Mag Europa zich in die nieuwe koude oorlog laten meeslepen?

 

 

09:52 Gepost door doeterniettoe in Politiek | Permalink | Commentaren (3) | Tags: rakettenschild, eu, polen, vs |  Facebook |