27-04-10

Alleen partijbelang telt....

De regering valt om een kieskring!

Alsof de mensen daarvan wakker zouden liggen was het niet zo opgeklopt door taalpartijen, zowel Waalse als Vlaamse! Die taalpartijen zijn niet rouwig om de bestaande situatie, integendeel: ze hopen zo weer meer stemmen te kunnen sprokkelen... BHV, hun gouden kip!!! Andere partijen lopen daarin mee...

Sommige politici betreuren intussen dat alle politieke partijen zich gesplitst hebben, zo verloren ze voeling met de politieke familie aan de andere kant van de taalgrens . Willy Claes zei het nog onlangs in Phara : men had beter een socialistische partij gehouden met Waalse en Vlaamse vleugel, De core-business van het socialisme zijn niet de taalperikelen domineren maar l de economische problemen of de werkloosheid, de sociale zekerheid. Gebieden die in deze tijd om aandacht schreeuwen!

 

Partijen lijken nog alleen partijbelangen te overwegen en ernaar te handelen, zelfs de algemene economische en financiële belangen hebben er ook dit keer weer voor moeten wijken. En dat alles om een kieskring die alleen voor een aantal politici belangrijk is maar die aan het dagdagelijkse leven van de modale Belg/Vlaming/ Waal (noem jezelf zoals je wil) niks wijzigt.

 

 

Arm regionaal Vlaanderen dat gelooft dat het meer is als het zich afzondert van de hoofdstad van Europa en van Wallonië. Een Vlaanderen dat zichzelf ophemelt maar waar de werkloosheid enorm toeneemt... Een Vlaanderen met een fascistisch imago in het buitenland (hoe zou dat komen!) wat we niet danken aan franstalig België maar aan de eigen Vlaamse laksheid tegenover extremistische uitingen.

Weg van het overlegmodel, het conflictmodel wordt door extremistische taalpartijen aangewakkerd.

Vorige week zelfs zeer sterk. In het federale parlement een (illegale) actie van het extreem rechtse VB (een eerste verkiezingsstunt tevens goedkope reklame, maar niet bevorderlijk voor de eenheid, ook niet voor die onder de Vlamingen, slechts een beperkt aantal Vlamingen zou zich thuis voelen in een xenofoob, rechts engdenkend lilliputstaatje Vlaanderen.... )

De aanhef van een strofe uit de Vlaamse Leeuw in het federaal parlement brengt ons recht terug naar de tijd van de nationalistische romantiek, een mentaliteit die leidde tot ettelijke nationalistische oorlogen.

De tijd verslindt de steden, geen tronen blijven staan:

De legerbenden sneven, een volk zal nooit vergaan.

De vijand trekt te velde, omringd van doodsgevaar,

Wij lachen met zijn woede, de Vlaamse Leeuw is daar

 

Zij zullen hem niet temmen, zolang een Vlaming leeft,

Zolang de Leeuw kan klauwen, zolang hij tanden heeft.

In 1940-45 vochten Vlamingen en Walen nog samen tegen het nazisme dat toen Duitsland verziekte en over Europa trok... lijkt wel vergeten. De oudsten hebben nog twee wereldoorlogen meegemaakt, jongere generaties geen enkele dankzij de welvaart die een verenigd Europa bracht!

Ongepast lijkt me de manier waarop sommige partijen met wat we gemeenschappelijk hebben in dit land omspringen. Vorige donderdag was er de gespeelde 'coup' van het VB in het parlement, s'Avonds een optocht met tientallen Vlaamse vlaggen en een Belgische vlag die over de straatstenen werd verdergesleept en dan als een versleten dweil bleef liggen. Het trieste is dat dat kon in een optocht waarin parlementariërs meeliepen die dan nog de media toespraken. Niemand van hen die tegen die gang van zaken ( een Belgische vlag als dweil meegesleept...) protesteerde....respect voor symbolen?  En dan verwonderd zijn om ons imago in het buitenland?

 

 

Hoe globaler de wereld, hoe provincialer de Belgische politiek schreef Paul Goossens in zijn jongst column. Terecht. Hij besloot zijn column Schuilen onder de Euro?De Standaard van 25/4/10 met het volgende:

Het is bedenkelijk dat de hoofdrolspelers van het nieuwste BHV-feuilleton op geen enkel moment naar de verontrustende financiële achtergrond van deze crisis verwezen. Alsof het rumoer rond de euro hen compleet ontging en de illusies van 2007 nog altijd pal overeind staan. Dat Olivier Maingain en Bart De Wever in deze ziende blind zijn, kan nauwelijks verwonderen. Ze leven in de wereld van gisteren en politiek bestaan ze slechts dankzij volgehouden communautaire hoogspanning en confrontatie. Voor een bepaalde Vlaamse rechterzijde is dat puur genieten. Dan moet er steevast uit volle borst gezongen worden dat ze hem niet zullen temmen, de fiere Vlaamse leeuw. De internationale pers heeft daar een boodschap aan. Echt verontrustend is dat de nieuwe Europese en financiële orde evenmin op de radar van de politici uit de andere partijen verschijnt. Hoe globaler de wereld, hoe provincialer de Belgische politiek. Dat uitgerekend de wereldburgergeneratie van Alexander De Croo het verantwoord vindt om, middels een regeringscrisis, de deur voor een financiële destabilisatie van het land te openen, is ontluisterend. Hoe kan een slim mens, zo dom zijn?

Verlos ons van dat eindeloos gekibbel langs beide kanten van de taalgrens waardoor niks beweegt. Beide kanten denken telkens: 'we mogen ons niet laten doen, nu zeker niet, geen toegevingen en juist zo blijft alles (jarenlang) muurvast. Zeker wanneer degene die toegeeft afgestraft zal worden.

Volgende droom moet toch ooit werkelijkheid kunnen zijn:

Een aantal partijen zien in dat toegeven een vorm van sterkte is: de sterkte van tot een compromis willen komen, de wil om samen vooruit te gaan, de sterkte van samen te willen leven, een weg die uiteindelijk uitmondt in een vreedzaam Europa. We hebben alle troeven in handen hier in België om een voortrekkersrol te spelen in de eenmaking, waarom gaan wij hier nu juist de reactionaire nationalistische toer op?

En in de veronderstelling dat donderdag a.s. er weer eens eenzijdig 'gestemd' wordt -'als een theaterstuk' dat steeds weer moet worden opgevoerd- bedenk dan deze woorden van Mieke Vogels, nu drie jaar terug:

 

 

 

Jan Renders (ACW) over BHV: De roepers moeten aan de kant

Javaux (Ecolo) over BHV en de val : Woede en ontgoocheling bij Ecolo

 

Dimitri Verhulst over hoe het verder moet:

Er zijn nog andere dingen dan BHV...

 

 

14:33 Gepost door doeterniettoe in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgie |  Facebook |

22-04-10

De verlokking van de oppositie..

De afgelopen jaren is het steeds weer gebleken wie aan de macht is wordt meestal electoraal afgestraft. VLD vreest daarvoor en klonk vorige week categoriek met haar nieuwe voorzitter: geen uitstel meer voor BHV en ze voegt op een ietwat onverwacht ogenblik de daad bij het woord: termijn verstreken, de vld wil dus niet verder onderhandelen. Dat  leidt uiteraard tot een breuk in de federale regering en  Leterme trok dus weer eens naar de koning...

Daarmee zijn we weer bij af, misschien weer en vrij vlug verkiezingen (met welk resultaat?),weer  imagoverlies in het buitenland, economisch verlies e.d.m. en dat alles omwille van een kieskring !!!! Hoe partijen (allemaal lijkt het wel) meer aan hun eigen belang denken dan aan het belang van de gemeenschap.

Hoe een politieke zaak waarin de gemeenschappen zich terugplooien op de eigen taalachterban (franstaligen en nederlandstaligen) andere dringende en voelbare problemen in de schaduw stelt.

Een politiek  eenvormig standpunet tussen Vlaamse en Waalse socialisten bvb is op dit ogenblik véél belangrijker dan BHV!! Laat BHV dan ook geen wig zijn!

Velen kan BHV gestolen worden (kijk maar naar reacties uit die streek reacties uit Wezembeek-Oppem rond BHV)  maar BHV raakt een gevoelige snaar waar taalpartijen mee scoren, VB, NVA en FDF snoepen daarvan en bidden dat het zo blijft... Hoelang gaan de andere partijen meedrijven in hun vaarwater???

Vele kiezers zijn het taalgehakketak beu want dat ondergraaft de echte problematiek van een samenleving. Er zijn grote economische en financiële problemen in heel het land.

Arbeiders van N en Z hebben eenzelfde belang te verdedigen en zouden juist dat best nu valoriseren in het kieshokje. Te vaak kiezen ze nog rechts (NVA, VB, FDF), voor partijen dus die juist niet hun echte belangen verdedigen,te vaak kiezen ze voor  partijen die heimelijk hopen dat BHV nog lang een probleem blijft....

 

Zo klonk de situatie nog twee dagen terug in Phara: "Dehaene zegt dat zijn werk klaar is"

Zo ziet het buitenland België: België scoort bij buitenlandse pers

Velen kunnen BHV niet volgen en dat geldt niet alleen in het buitenland.

Zowel Vlamingen als franstaligen voelen zich met BHV vaak bekocht en de definitie van compromis zoals gezegd in beide videofragmenten geldt zeker:

Volgens NRC: een akkoord dat zo ingewikkeld is dat zowel Vlamingen als franstaligen het als een overwinning kunnen voorstellen.

Vlaams-nationalisten betogen in Vilvoorde vanavond 22/4. Eigenaardig is wel dat men veel volk (750 man met 15 bussen) moet aanvoeren. Bij de de marktbezoekers in Vilvoorde is de problematiek minder fel.

 

Wieweet toch nog een oplossing ondanks alles? Wieweet toch nog een akkoord?

Er zijn veel argumenten om de onderhandelingen toch nog te doen lukken:

Yvan de Vadder analyseert

Thyssen suggereert dat er nog een kansje is: 'We moeten spreken, niet schieten'

Misschien is er nog licht, België is toch meester in surrealisme....

Staat de trein BHV nog op de sporen?

Trains du Soir Delvaux Paul

17:56 Gepost door doeterniettoe in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bhv, belgie |  Facebook |

28-03-10

Sinead O' Connor over het gebrek aan openheid binnen het Vatikaan

Sinead O' Connor, zelf slachtoffer van kindermishandeling (alhoewel niet door geestelijken) klaagt in volgend interview het gebrek aan openheid binnen het Vatikaan aan.

Het lijkt erop dat het Vatikaan vooral beoogt de paus zelf te vrijwaren van elke mogelijke blaam, hij mag niet zijn betrokken bij toedekschandalen in het verleden..... Eerlijk de waarheid bloot te leggen, hoe die ook is, creëert een sfeer dat het voortaan anders wordt zoniet lijkt het erop dat we gewoon aan een nieuw rondje toedekken beginnen.

Als de kerk nu verstandig handelt en er met de minste kleerscheuren wil uitkomen, dan speelt ze open kaart en behandelt ze eenieder gelijk binnen het lopend onderzoek, ook haar leider.

Stel dat de paus er iets van wist en hij het ook ooit in een ver verleden het in de doofpot poogde te steken... Is er dan nu een mooier voorbeeld denkbaar van nederigheid dan een paus die, na eeuwen de ongenaakbaarheid zelf, nu een 'mea culpa' zou slaan...

Dat zou een voorbeeld zijn voor elkeen, we kijken allen graag naar wat de ander fout doet en niet naar onszelf.  Zulk gebaar zou de kerk terug aanzien geven, respect..

Tonen dat een betere wereld haar menens is.

 

 

 

11:46 Gepost door doeterniettoe in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: sinead o connor, het vatikaan, kindermisbruik |  Facebook |

21-11-09

Afwezigheid van uitgesproken nationalisme siert....en beloont.

Herman_Van_Rompuy_portrait

 

 

 

België staat op de wereldkaart als een haast onooglijk land dat uitsluitend belangrijk is voor andere landen omdat ze er moet doorreizen, het is sedert eeuwen een doorreisgebied voor naties en culturen door haar geografische ligging. Het werd mettertijd ook een halteplaats.

Na eeuwenlang bezet te zijn door germaanse of romaanse naties werden we onafhankelijk in 1830, tegelijk een soort gentlemen's agreement tussen de vele staten: het creëren van een bufferstaat, een ministaatje waar verschillende culturen met mekaar pogen samen te leven. Een soort voorafspiegeling in het klein van wat Europa moet worden. Dat samenleven lukt ons nu al in dit landje haast 170 jaar, weliswaar met vallen en opstaan.

 

Ook in Europa is het vallen en opstaan. Die zit nog steeds in een opbouwfase en dat Europa komt vaak in aanvaring met het nationalisme (het ego-gevoel dus) van de aparte staten. Evenwel binnen de staten zelf groeit steeds meer het besef dat we voor de wereldproblemen steeds sterker en intenser moeten samenwerken ( op velerlei domeinen: economisch, milieu, klimaat, cultureel, mobiliteit) en dat we het alleen kunnen halen via overleg en samenwerking. Daarom heeft men waarschijnlijk Herman Van Rompuy gekozen als voorzitter omdat die de verschillende partijen naar mekaar toe poogt te brengen en een meester is in consensus.

 

Moeten we nu Belg zijn gaan opkloppen en zelf een nieuw nationalisme gevoel creëren?

Een Belg is president van Europa !!! Lijkt geen goed idee, geen opgeklopt nationalisme, onze sterkte is niet de Belgische natie, wel samen aan tafel zitten en pogen tot een consensus te komen. Dat extremistische partijen juist daartegenin gaan en streven naar een boedelscheiding is tegelijk een anti-Europese gedachte. Hun daden gebeuren uit eigenbelang, in een gescheiden mini-staat Vlaanderen zouden zij als partij sterk staan.

 

Belgen kennen geen uitgesproken nationalistisch gevoel en zijn juist daardoor uitermate geschikt Europa verder deze eeuw door te leiden. Wij hebben niet een identiteit we hebben er vele: we zijn Belg, Vlaming (nieuwe of niet), Waal, Brusseleir, gelovig of ongelovig enz...). En we zullen met mekaar samen moeten leren leven. En het is goed dat te leren. Brussel is de hoofdstad van Europa, juist door zijn centrale ligging en zijn meertaligheid. Dat België zijn veelkleurigheid koestert en omzet in sterkte. Hopelijk komen er ook mediakanalen waar die meertaligheid en veelkleurigheid tot uiting kunnen komen.

 

Afwezigheid van uitgesproken nationalisme siert en beloont.

De aparte naties binnen Europa lijken dat in hun achterhoofd te beseffen.

 

 

08:15 Gepost door doeterniettoe in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgie, europa, herman van rompuy |  Facebook |

12-11-09

Griepproblemen?

vaccinatiecover

 

 

Sommige artsen kregen voor de risicopatiënten al op 7 november een hoeveelheid vaccins, en dat kreeg een enorme weerklank in de pers. Evenwel zijn er artsen die  zelfs nog geen eerste levering hebben gekregen en die nochtans ook hadden besteld. Zij moeten noodgedwongen hun vragende patiënten afwimpelen telkens met hetzelfde antwoord: 'niks gekregen....'

 

Of het doorgeven van vaccins onder medici zo vlot verloopt zoals sommigen suggereren valt ook nog te bekijken. Artsen organiseren soms extra 'spuitjesdagen' (zaterdag 7 of zondag 8 of gisteren woensdag 11 nov. ) op zulke wijze dat het voor hen kassa kassa wordt. Officiëel handelen ze vanzelfsprekend uit bekommernis. Echtgenote of vriendin aan de kassa, gepast geld meebrengen a.u.b, dokterlief spuit de ene arm na de andere. Dat heet dan organisatie. Resultaat:150 of zelfs 200 patiënten op één dag à 22, 46 per patiënt of een ietsje meer...

Bedenk dat niet alle artsen 'kasgericht' denken maar onder hen zijn er die nog op de eerste hoeveelheid vaccins wachten samen met hun risicopatiënten... Als onze profvoetballers maar zijn ingeënt, nietwaar Michel !

Een interessant artikel van prof. De Maeseneer rond de vaccinproblematiek in De Standaard van 12/11/09: Waarom 22,46 euro voor een griepprik geen goed idee is.

Zie: vrt journaal 12/11/09: griepprik van 22,4 €

Update 14/11/09:

In volgend artikel Griepbesmettingen blijven afnemen (D.S. 14/11/09) citeert men Van Ranst rond de grote verschillen van bevoorrading tussen huisartsen. “ De afspraak was vijftig dosissen bij het begin van de campagne en daarna telkens honderd per week. Maar lang niet iedereen heeft zich daaraan gehouden. Sommigen hebben vaccins gehamsterd, waardoor anderen er te weinig hebben.'

 

Inderdaad en dat is nog zacht gezegd. Er had moeten staan waardoor er anderen er te weinig of nog geen hebben. Feit is dat sommige patiënten die absoluut moesten ingeënt worden wegens hun medicale toestand (gebruik immunosuppressive bvb) bij hun huisarts niet terecht konden gewoon omdat hij geen vaccins via zijn apotheek kon krijgen... En dat terwijl andere artsen bulkten van de vaccins, en nog met een overschot zitten. Sommigen hadden die eerste week voldoende opgeslagen voor 500 van hun patiënten!!

Van Ranst dekt dit toe met de mantel der liefde ' Maar laten we het vooral positief bekijken. Dit zijn allemaal tekenen dat het enthousiasme voor de vaccinatie groter is dan verwacht'

Enthousiasme ? Ik noem dat gulzigheid vanwege artsen, geen oog voor anderen, angst van zelf te weinig te hebben, geen oog voor patiënten van collega's. Pieter Lesaffer doet een goede suggestie voor artsen die seriewerk afleveren: Leg al uw kwalen voor (D.S. 14/9/09)

Tip voor toekomstig epidemiebeleid: doe veel rigidere gelimiteerde bedelingen (bvb max 50 de eerste week per arts) zodat alle artsen hun dringendste patiënten van een vaccin kunnen voorzien. Nu was het hebben wie hebben kan en veel collegialiteit heb ik in de praktijk bij artsen niet gezien....

09:18 Gepost door doeterniettoe in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: griep h1n1 |  Facebook |

11-11-09

Een voorbeeld dat navolging verdient.

11 november 2009 een historisch moment: Duitsland en Frankrijk, vroegere vijanden, vieren samen nu samen de wapenstilstand. Best zonder nationalisme, in naam van Europa. Een voorbeeld voor anderen: de redactie (vrt, 11/11/09): Een historische herdenking.

Mooi, ontroerend, en een voorbeeld voor andere landen, ook voor België. Tijd om het verleden te begraven en een heden te beginnen dat niet op wrok steunt.  Zie ook nos actes nous poursuivent ? Onze daden achtervolgen ons.

 

 

18:30 Gepost door doeterniettoe in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sarkozy, merkel, europa |  Facebook |

09-11-09

Hopelijk niet in dovemansoren: Gorbatsjov's toespraak tot de wereld

Michail Gorbatsjov spreekt de wereld toe vandaag, exact 20 jaar na de val van de muur.

Een opmerkelijk betoog rond muren slopen en weer raak. Raak voor mensen van vandaag. Een absolute aanrader!

Overgenomen uit Time Online maar hier in Nederlandse vertaling (van jullie dienaar):

Haal neer deze muur! En red de planeet.

Er zijn dringende parallellen tussen de val van het communisme en de strijd om de klimaatverandering te stoppen

Mikhail Gorbachev

Het Duitse volk, en de hele wereld met hen, vieren vandaag een mijlpaal in de geschiedenis: de 20ste verjaardag van de val van de Berlijnse Muur.

Niet veel gebeurtenissen kunnen hun plaats opeisen in het collectieve geheugen als een keerpunt dat twee verschillende periodes verdeelt. De ontmanteling van de Berlijnse Muur - dat onbuigzame betonnen symbool van een wereld verdeeld in vijandige kampen - is zulke gebeurtenis. Het bracht ongelooflijke hoop en kansen voor mensen overal, en gaf de jaren 80 een echt juichende finale. Dat is iets om over na te denken, net zoals het einde van dit decennium nadert en de kans voor de mensheid om een andere gewichtige sprong voorwaarts te nemen lijkt te weg te glijden.

De weg naar het einde van de Koude Oorlog was zeker niet gemakkelijk, en werd niet universeel verwelkomd op dat ogenblik, maar het is juist om deze reden dat zijn lessen relevant blijven. In de jaren 80 was de wereld op een historisch kruispunt. De wapenwedloop had een explosieve situatie geschapen. Nucleaire afschrikmiddelen hadden elk ogenblik kunnen falen. We waren op weg naar een ramp, gaven miljarden uit aan een wapenwedloop, in plaats van te investeren in creativiteit en mensen.

Vandaag is er een andere planetaire bedreiging. De klimaatcrisis is de nieuwe muur die ons scheidt van onze toekomst, en de leiders van vandaag onderschatten enorm zijn hoogdringendheid, en de potentieel katastrofische schaal van dit noodgeval.

Mensen grapjassen dat we zullen strijden voor de vrede tot er niks overblijft op de planeet, de dreiging van de klimaatverandering maakt deze profetie letterlijker dan ooit tevoren. Vergelijkingen met de periode onmiddellijk vóór de Berlijnse Muur zijn opvallend.

Net als 20 jaar geleden, staan we voor een bedreiging voor de mondiale veiligheid en ons toekomstig bestaan dat geen enkele natie alleen kan aanpakken. En, weerom zijn het de mensen die pleiten voor verandering. Net als het Duitse volk dat verklaarde omwille van hun eenheid, eisen wereldburgers vandaag dat er actie wordt ondernomen om de klimaatverandering aan te pakken samen met het grote onrecht dat ermee samengaat. Twintig jaar geleden hebben de belangrijkste wereldleiders beslissendheid in weerwil van oppositie en enorme druk, en de Muur kwam neer. Het valt nog te bezien of de leiders van vandaag hetzelfde zullen doen.

De aanpak van de klimaatverandering vraagt om een paradigma verschuiving op een schaal vergelijkbaar met dat voor de beëindiging van de Koude Oorlog. Maar we hebben een "stroom-onderbreker" nodig om te ontsnappen aan het 'business-as-usual' wat momenteel de politieke agenda domineert. Het was de verandering verwezenlijkt door de perestrojka en glasnost die de sprong naar de vrijheid voor de Sovjet-Unie en Oost-Europa voorzag en die de weg opende voor de democratische revolutie die de geschiedenis redde. Klimaatverandering is complex en nauw vervlochten met een scala aan andere uitdagingen, maar een vergelijkbare doorbraak in onze waarden en prioriteiten is nodig.

Er valt niet slechts een muur omver te werpen, maar vele. Er is de muur tussen de staten die reeds geïndustrialiseerd zijn, en die van de ontwikkelingslanden die niet willen worden afgeremd. Er is de muur tussen hen die leiden tot klimaatverandering, en degenen die lijden onder de gevolgen. Er is de muur tussen degenen die acht slaan op de wetenschappelijke gegevens, en degenen die toegeven aan gevestigde belangen. En er is de muur tussen burgers die hun eigen gedrag veranderen en een sterke mondiale actie willen, en leiders die tot nu toe hen in de steek laten.

In 1989 werden ongelooflijke veranderingen doorgevoerd, een paar jaar eerder nog voor onmogelijk gehouden. Maar dit was geen toeval. De veranderingen waren de weerklank van de hoop van de tijd en de leiders reageerden daarop. Wij haalden de muur neer in de overtuiging dat toekomstige generaties in staat zouden zijn de uitdagingen samen op te lossen. Vandaag kijkend naar de gigantische kloof tussen arm en rijk, de onverantwoordelijkheid die de wereldwijde financiële crisis veroorzaakt, en de zwakke en verdeelde reacties op klimaatverandering, voel ik me bitter. De mogelijkheid om te bouwen aan een veiligere, rechtvaardigere en meer verenigde wereld is grotendeels verspild.

Om de eis van mijn overleden vriend en sparring-partner president Reagan te herhalen: Mijnheer Obama, Mr Hu, Mr Singh, Mr Brown en, terug in Berlijn, mevrouw Merkel en haar Europese collega's: " Haal neer deze muur!"

Want dit is jullie muur, jullie bepalend moment. Je kunt de oproep van geschiedenis niet ontwijken . Ik doe een beroep op de staatshoofden en regeringsleiders om persoonlijk naar de klimaatconferentie in Kopenhagen in december te komenn en de muur te ontmantelen. De mensen van de wereld verwachten dat u hen verlost, laat hen niet in de steek.

Tear down this wall and save the planet (Times Online 9/11/09)

 

18:56 Gepost door doeterniettoe in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gorbatsjov, milieu, klimaat, berlijn, muur |  Facebook |