04-12-09

Referenda , verkiezingen en hun beperkingen.....

referendum_g300505Referenda en verkiezingen lijken allebei, tenminste op het eerste gezicht, schitterende instrumenten om een democratie te laten functioneren. Maar ze hebben jammer genoeg hun beperkingen. De mens zelf namelijk. Die is jammer genoeg vaak zelf minder democratisch van zodra hij voorzien is van de sociale voorzieningen die hij voor zichzelf verlangt ....Dan is hij niet langer echt democratisch maar wordt een 'pseudo' in functie van het beoogde doel.

Dat verklaart waarom republikeins Amerika zo tekeer gaat van zodra aan de privatisering wordt getornd en waarom daar socialisme een scheldwoord is.

 

Enkele voorbeeldjes zijn vlug gevonden:

  • Vele Amerikanen wensen slechts de nieuwe ziektehervorming als ze er zelf onmiddellijk voordeel van inzien. Hebben ze al een ziekteverzekering van hun werk en staat hun baan niet op de helling is een ziekteverzekering voor allen geen na te streven doel....

  • Als men een referendum rond minaretten zou houden niet alleen in Zwitserland maar in heel het Westen valt het te betwijfelen of er niet veel meer landen hetzelfde stemgedrag als Zwitserland zouden vertonen. De mens kiest vaak irrationeel, vanuit zijn angsten en dromen.

  •  

Uiteindelijk zijn we allen hetzelfde, alle gevoelens zitten in elk van ons en het is goed dat in te zien. Vanuit dat inzicht lijkt het me verstandig het collectieve belang niet afhankelijk te maken van verkozenen. Immers die zijn afhankelijk van ons kiesgedrag, willen ons bevallen, zij moeten immers door ons worden herverkozen.

Maatregelen die het collectieve belang dienen maar sommige groepen minder bevallen worden best genomen door mensen die buiten de belanghebbenden staan. Zo lijkt het me bvb goed dat we een groep Europese politici krijgen die niet het eigen belang verdedigen maar dat van de groep. En dan nog liefst inclusief denkend. Die kunnen dat slechts waarmaken als ze daarvoor niet afgestraft worden, niet afhankelijk zijn van verkiezingen.

 

Klimaatmaatregelen kunnen makkelijk worden doorgevoerd zolang ze niemand pijn doen, geen geld kosten. Heel wat moeilijker is het als er belangen op het spel staan, of als er geen nieuwe commerciële mogelijkheden in zitten.. De mens zou zo verstandig moeten zijn dat hij inziet dat het hyper-individualisme en het ultra-liberalisme zoals het in de VS werd nagestreefd geen onbeperkte toekomst meer heeft. Evenmin het collectivisme dat geen rekening houdt met de enkeling. Beide zijn eigenlijk vormen van fundamentalisme die niet werken met de realiteit as such.

De wereld mag zich gelukkig prijzen dat het oude China uiteindelijk nog niet uiteengevallen is in ettelijke honderden staatjes maar dat China (wieweet) langzaam tot een synthese komt. China heeft intussen een deels geprivatiseerde economie maar daarboven staat nog steeds die eenheidspartij die het collectieve belang nog kan opleggen. Dat is noodzakelijk voor afdwingbare klimaatmaatregelen en wereldproblemen.

 

Hopelijk ziet de mens ook in Europa in dat verdeeldheid, extreem nationalisme of fundamentalistische ideologieën hem in de 21ste eeuw niet verder kan helpen. Dat zijn de valkuilen uit het verleden waar we makkelijk terug kunnen invallen. Deze tijd dwingt de mens tot een een sociaal, ecologisch internationalisme. De grootste moeilijkheid ligt in de menselijke psyche, deze tijd aanvoelen en er juist op reageren. De media hebben wat dat betreft een enorme opdracht.

16:52 Gepost door doeterniettoe in Maatschappij | Permalink | Commentaren (0) | Tags: inclusief denken |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.