21-11-09

Afwezigheid van uitgesproken nationalisme siert....en beloont.

Herman_Van_Rompuy_portrait

 

 

 

België staat op de wereldkaart als een haast onooglijk land dat uitsluitend belangrijk is voor andere landen omdat ze er moet doorreizen, het is sedert eeuwen een doorreisgebied voor naties en culturen door haar geografische ligging. Het werd mettertijd ook een halteplaats.

Na eeuwenlang bezet te zijn door germaanse of romaanse naties werden we onafhankelijk in 1830, tegelijk een soort gentlemen's agreement tussen de vele staten: het creëren van een bufferstaat, een ministaatje waar verschillende culturen met mekaar pogen samen te leven. Een soort voorafspiegeling in het klein van wat Europa moet worden. Dat samenleven lukt ons nu al in dit landje haast 170 jaar, weliswaar met vallen en opstaan.

 

Ook in Europa is het vallen en opstaan. Die zit nog steeds in een opbouwfase en dat Europa komt vaak in aanvaring met het nationalisme (het ego-gevoel dus) van de aparte staten. Evenwel binnen de staten zelf groeit steeds meer het besef dat we voor de wereldproblemen steeds sterker en intenser moeten samenwerken ( op velerlei domeinen: economisch, milieu, klimaat, cultureel, mobiliteit) en dat we het alleen kunnen halen via overleg en samenwerking. Daarom heeft men waarschijnlijk Herman Van Rompuy gekozen als voorzitter omdat die de verschillende partijen naar mekaar toe poogt te brengen en een meester is in consensus.

 

Moeten we nu Belg zijn gaan opkloppen en zelf een nieuw nationalisme gevoel creëren?

Een Belg is president van Europa !!! Lijkt geen goed idee, geen opgeklopt nationalisme, onze sterkte is niet de Belgische natie, wel samen aan tafel zitten en pogen tot een consensus te komen. Dat extremistische partijen juist daartegenin gaan en streven naar een boedelscheiding is tegelijk een anti-Europese gedachte. Hun daden gebeuren uit eigenbelang, in een gescheiden mini-staat Vlaanderen zouden zij als partij sterk staan.

 

Belgen kennen geen uitgesproken nationalistisch gevoel en zijn juist daardoor uitermate geschikt Europa verder deze eeuw door te leiden. Wij hebben niet een identiteit we hebben er vele: we zijn Belg, Vlaming (nieuwe of niet), Waal, Brusseleir, gelovig of ongelovig enz...). En we zullen met mekaar samen moeten leren leven. En het is goed dat te leren. Brussel is de hoofdstad van Europa, juist door zijn centrale ligging en zijn meertaligheid. Dat België zijn veelkleurigheid koestert en omzet in sterkte. Hopelijk komen er ook mediakanalen waar die meertaligheid en veelkleurigheid tot uiting kunnen komen.

 

Afwezigheid van uitgesproken nationalisme siert en beloont.

De aparte naties binnen Europa lijken dat in hun achterhoofd te beseffen.

 

 

08:15 Gepost door doeterniettoe in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgie, europa, herman van rompuy |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.