16-11-09

Leren van het verleden voor de toekomst?

anthropocene-562x316

Het anthropoceen [of mensgericht] geologisch tijdvak wordt (mogelijks) gekenmerkt door de ineenstorting van de ingebouwde veerkrachtige natuurlijke systemen, wat betekent dat de mens een grote verantwoordelijkheid draagt voor verdere ecologische verloedering of herstel.

 

 

Sheikh Yamani zei ooit dat het steentijdperk niet eindigde omdat men zonder stenen zat. De Homo Sapiens ging over op een nieuwe technologie omdat die voor hem gunstiger was. Hetzelfde gebeurt nu met de olie: het is niet omdat er nog olie in de grond zit dat we er nog kwistig moeten mee omgaan, immers we vergiftigen onze omgeving met een overmatige hoeveelheid CO².

Stenen van 55 miljoen jaar terug vertellen ons wat er gebeurde, moest gebeuren. Een tijd met overmatige CO² die het leven op aarde grondig verstoorde. Toen kon er niks tegen worden gedaan, nu tenminste als we ons bewustzijn gebruiken kan het wel: Onze economie kan zo worden omgevormd dat de te maken overgang kan gebeuren.

Een economie die dezelfde ondertitel kan dragen als Schumacher's klassieker 'Small is Beautiful'. A Study of Economics as if People Mattered.

Bryan Lovell, geoloog, besluit zijn artikel The Proof in the Puddingstone met volgende bedenking (hier verkort weergegeven): Velen denken dat wij geologen eerder onthecht naar dit hele gebeuren kijken, het is al vroeger gebeurd en nog erger. Waarop Lovell reageert: ik voel me niet luchthartig en onthecht. Ik behoor tot een grote tribale familie en ik heb kleinkinderen, wij creëren zelf die nieuwe extreme opwarming! Ik zou niet graag hebben dat men dit tijdvak later zou kunnen benoemen (in de veronderstelling dat er over benoemen nog sprake kan zijn...) als het 'Anthropoceen' (tijdvak van de mens)

En dit is de situatie van het ogenblik, 'the state of things'....:

 

 

 

08:45 Gepost door doeterniettoe in Milieu | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bryan lovell, ecologie, milieu |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.