13-11-09

De klimaatverandering staat in de stenen geschreven....

climate-change1

 

 

De bevolkingstoename (van 1,5 naar haast 7 miljard in 110 jaar!) en ons ongelimiteerd gebruik van grondstoffen veroorzaakt torenhoge problemen die we liefst niet willen zien, liever business as usual, hier in het Westen leven we toch in het frivoliteiten tijdperk. Liever ontspannen met een budgetflight naar een exotisch oord (en een chemical trail achterlaten) dan ernstig de problematiek aan te pakken. Volgende generaties zullen het ons kwalijk nemen, maar dan hebben we het nu toch gehad. En wat geeft die ene vlucht. Het vliegtuig vliegt toch...

 

Times Online publiceerde in haar Science bijlage Eureka twee verontrustende artikels (waarvan hier het eerste), verontrustend tenminste als we niet globaal tegen die opwarming gaan handelen.

In “ Challenged by Carbon: The Oil Industry and Climate Change” toont men hoe inzichtrijk de nieuwste geologische studies zijn: kennis van de bodemlagen geeft inzicht in klimaatveranderingen vroeger. De situatie van het vroegere klimaat ligt opgeborgen in ijslagen en rotsen. Die kunnen nu met een veel grotere preciesheid worden onderzocht: opgedeeld in tienduizend jaar i.p.v. miljoenen jaren vroeger.

 

Dat geeft een bijzonder belangrijk inzicht in de huidige situatie. We lopen gevaar de opwarming van 55 miljoen jaar terug te herhalen, een opwarming die de aarde zowat 100.000 jaar grondig verstoorde. Lang dus voordat de homo-sapiens zelf begonnen vuurtjes te maken en CO2 produceerde. Nu echter, nu we op de 'scene' van het kosmische toneel verschenen zijn, hebben we geen excuus, we zijn hier en we zijn ons bewust van ons gedrag (ook bij het aansteken van je open haard om de gezelligheid....). We kunnen deze situatie aan alleen via ons bewustzijn. We moeten ons bewust zijn van de implicaties van ons collectief en individueel gedrag en er een antwoord op vinden: o.a. door een energiepolitiek die CO2 uitstoot uitsluit.

 

De klimaatverandering vormt een enorme uitdaging voor deze soort. Niet te vergelijken met andere uitdagingen, ze is van een andere orde. Wij denken nooit collectief, het is altijd individu tegen groep of groep tegen een andere groep. Nu we als soort worden uitgedaagd vraagt dat een omdenken en een bijzondere samenwerking (academisch, sociaal, financieel, industrieel, politiek en nationaal). De vraag blijft of deze soort dat zal kunnen. Samenwerking was de waarde van het Kyoto protocol. Kyoto was een eerste poging maar ver onvoldoende. Copenhagen 09 mag niet mislukken. Bedenk dat het probleem zich deze eeuw stelt, het gebeurt NU.

 

Noami Klein twijfelt in 'Met Bush kon de wereld tenminste ruzie maken' (D.S.18/10/09) of de rijke landen zich wel voldoende bewust zijn van hun voortrekkersrol. Obama erkent nu wel het belang van klimaatmaatregelen maar “Kyoto zette duidelijke en bindende doelstellingen voor de uitstoot van broeikasgassen voorop. Vandaag willen de Amerikanen dat elk land zelf de reductie bepaalt, om vervolgens een en ander voor te leggen aan een internationaal comité. Op die manier verandert de enige garantie dat de temperatuur van de aarde onder catastrofaal niveau zal blijven in wishful thinking” Obama lijkt een mogelijkheid voor andere landen (Europa bvb) gas terug te nemen. “..de E.U. die tussen de 19 en 35 miljard zou uitgeven om de ontwikkelingslanden te helpen kwam naar Bangkok met een veel kariger aanbod...

 

Bij de olieproductie zelf komt ook veel CO³ in de atmosfeer. Kunnen die oliefirma's worden verplicht de hoeveelheid CO² die bij dit fabricageproces vrij komt ondergronds op te slaan. Zodat zij niet verder nog de zaak vervuilen?

Om hen zover te krijgen vereist dat een diepe overtuiging dat dit echt een probleem is dat om een oplossing schreeuwt. Die diepe overtuiging kan worden verkregen door te willen lezen wat in de rotsen geschreven staat.....

08:30 Gepost door doeterniettoe in Wetenschap | Permalink | Commentaren (0) | Tags: milieu, petrochemie, ecologie |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.