10-09-09

Op een beslissing terugkomen kan een bewijs van intelligentie zijn, ook van moed.

Vaak leiden polemieken die blijven aanslepen tot het verharden van standpunten. Dan wordt de zaak waarom het draait vergeten en gaat het nog uitsluitend over 'zelf willen scoren' en de andere in het stof laten bijten...Dan is het een variant op een sportwedstrijd. Een manier van aanpakken waar scoren belangrijker wordt dan de zaak zelf...

.

Kris Peeters bvb wou bvb.de afgelopen dagen absoluut niet dat J-M De Decker zou scoren rond de wantoestanden in het beheer van het Vlaams Huis, accepteerde hem niet als klokkenluider. Wat de Decker aankloeg bleek niet verkeerd maar dat kon Peeters niet erkennen. In plaats van dankbaar te zijn dat iemand wantoestanden aanklaagt werd hem verweten de personeelsleden van het Vlaams Huis te chanteren.....

 

Karin Heremans, de directrice van het K.A.Antwerpen hoeft niet met de vinger gewezen worden, zij kreeg de hete aardappel van de hoofddoek toegeschoven omdat alle andere scholen een na een een verbod hadden ingevoerd.... Haar aanpak plaatst de problematiek van groepsdruk in de kijker maar de maatregel toen nuttig, kan makkelijk opgelost worden door een algehele toelating van de hoofddoek in alle scholen! Je moet jezelf kunnen zijn waar dan ook, moslims katholieken, vrijzinnigen. En leraars moeten tegen elke vorm van groepsdruk ingaan. Juist dat is opvoeding!!!

 

Door het initiatief te laten aan elke school apart is het verbod te vaak een 'slimme' beslissing geweest van een school die liever de allochtone leerling elders school zag lopen.... En zo krijg je concentratiescholen!! Men hecht aan het imago van de school maar teert op de bestaande vooroordelen. Kinderen van de 2de en 3de generatie 'allochtonen' zijn even goede en bekwame Belgen/Vlamingen als de autochtone studenten! Hun (taal)kennis is niet minder dan die van een 'autochtoon'. Het onderscheid allochtoon autochtoon gaat steeds minder op, het woord is op zich enigszins segregerend, poogt een onderscheid te maken van jij hoort er niet echt bij.....

 

Te vaak draait alles nog steeds (21ste eeuw!!) rond status. Een school hoort geen statussymbool te zijn. In sommige appartementsgebouwen mogen geen satellietschotels, omwille van de 'status' van het gebouw... Die maatregel houdt dan vaak mensen van vreemde origine tegen er te gaan wonen, want die willen vaak contact houden met de cultuur van de grootouders. Vlamingen kijken toch ook in Benidorm via satelliet 'Thuis'.... Het begint te lijken op meten met twee maten en twee gewichten....

 

Hoofddoek of satellietschotel mogen geen middelen zijn tot verdekt pesten.

Eva Brems (docent mensenrechten, univ Gent) schrijft in De Standaard: “Het is tijd om resoluut te kiezen voor een open en inclusieve invulling van het neutraliteitsprincipe. Religieuze druk mag en moet verboden zijn op school. Maar tegelijk moet de school ook vijandigheid tegen godsdienstige kenmerken en uitingen tegengaan, en zeker niet in de hand werken.” (uit Eva Brems: Karin is niet het probleem (D.S. 09/09/09)

 

 

Kinderen van verschillende origine hebben binnen het klasverband de mogelijkheid mekaar te ontmoeten en beter te leren kennen. Ze voelen zich best thuis op school. De school is de ideale omgeving om met de veelkleurigheid van de huidige samenleving te leren omgaan. Dat is een noodzakelijke pedagogische taak van de school in de 21ste eeuw. Dat scholen die mogelijkheid ten volle leren gebruiken. Dat houdt in dat een school de mogelijkheid geeft dat  verschillende opvattingen en levenswijzen mekaar leren kennen binnen een pedagogisch kader.

Is er een mooiere en nuttigere taak denkbaar, nu begin 21ste eeuw?

De samenleving als geheel kan er hechter door worden.

 

 

08:00 Gepost door doeterniettoe in Maatschappij | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.