05-07-09

De belangrijkste vraag. Bekend zijn is daarom nog niet belangrijk zijn.

 

Van Samuel Beckett die met 'Wachten op Godot' tegelijk een literair stuk en een filosofisch traktaat schreef, zijn weinig beelden bekend. Verwonderlijk, vooral nu, in een tijd waarin de beeldtaal het hele wereldgebeuren beheerst.

 

Hier enkele seconden beeld van Samuel Beckett, zelfs niet zo oud, uit '87, gefilmd in Parijs, Montparnasse:

 

Van Brusselmans zijn (in Vlaanderen) honderden uren tv-beelden bekend, van Beckett amper enkele minuten.

Beeld heeft geen relatie met kwaliteit van het geschreven woord, zelfs amper met bekendheid.

Van Beckett zijn amper beelden, ook van Salinger al leeft hij in een tijd van alom aanwezige mobiele camera's. Een prestatie van deze wereldberoemde haast negentigjarige kluizenaar, zo weg van de camera's te kunnen blijven. Het door hem aangespannen proces tegen een sequel op The Catcher in The Rye heeft ie zopas gewonnen: die sequel komt er (officiëel ) dus niet in de VS... Alhoewel, de sequel bestaat: “ 60 Years later: Coming through the Rye” van J.D. California (schuilnaam voor de Zweedse schrijver Fredrik Colting). Het boek zal ondergronds verder leven tot 'een vergissing' het plots op het internet brengt...

Of wordt het echt vernietigd en leeft het op zijn beurt verder als mythe?

Kafka is er ook niet in geslaagd zijn niet gepubliceerd werk te laten vernietigen (Max Brod vertikte dat te doen) en ook dat te vernietigen  werk zit nu besloten in de dikke turf van zijn 'verzameld werk'.

Je hebt het niet zoals je wil...

 

Sommigen hechten aan privacy, vooral zij die het niet meer (echt) hebben en die dagelijks moeten veroveren.

J.D. Salinger zal het misschien halen alhoewel wat gebeurt er met die kasten vol ongepubliceerd werk na zijn dood? Schrijvers vernietigen ook niet graag hun eigen werk (sommigen wel de kladjes..)

Shakespeare heeft de anonimiteit gehaald want alhoewel de mythe Shakespeare overleeft blijft de echte Shakespeare de grote onbekende. Wat weten we eigenlijk echt over William buiten enkele banale feiten?

En toch, met de dag groeit hij; Zijn boeken overleven hem, geven hem een nieuwe gestalte, zijn ultieme identiteit.

Uiteindelijk blijft de vraag of wij kosmisch gezien  wel ooit als soort  bekend zullen blijven? Blijft bewustzijn wel in de kosmos, is het een leefbaar kosmisch principe?

Zullen wij als soort kosmisch uiteindelijk van betekenis zijn?

Dat is de belangrijkste vraag.

 

09:00 Gepost door doeterniettoe in Literatuur | Permalink | Commentaren (0) | Tags: beckett, salinger, kosmos |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.