16-03-09

Jeder für sich und Gott gegen alle (analyse van You Tube filmpje 1/11)

 

Idyllische beginbeelden: water (waaruit we allen komen), roeiende man in bootje, toren, dromend starende vrouw, vrouw aan de waterkant die een hemd wast.

Men vertelt dan (via een tekst) reeds een deel van het verhaal:  Am Pfingstensonntag des Jahres 1828 wurde in der Stadt N. Ein verwahrloster Findling aufgegriffen, den man später Kaspar Hauser nannte.

Er konnte kaum gehen und sprach nur einen einzigen Satz.

Später, als er sprechen lernte berichtete er, er sei zeit seines Lebens in einem dunklen Kellerloch eingesperrt gewesen, er habe keinerlei Begriff von der Welt gehabt und nicht gewusst, dass es ausser ihm noch andere menschen gäbe, weil man ihm das essen hereinschob während er schlief. Er habe nicht gewusst, was ein Haus, ein Baum, was Sprache sei. Erst ganz zuletzt sei ein Mann zu ihm hereingekommen.

Das Rätsel seiner Herkunft ist bis heute nicht gelöst.

Wiegend gras (muziek Paschelbel: Canon)

Tekst: Hören Sie denn nicht das entsetzliche Schreien ringsum, das man gewöhnlich die Stille heisst? (vertaling hoor je dan niet dat ontzettend geschreeuw alom, dat men gewoonlijk de stilte noemt? )

Over dit motto schreef Leo Apostel: “We waren natuurlijk ook onmiddellijk ontroerd door de zin: “Hoort gij niet allen rondom u die kreet van angst die men stilte noemt?” Deze zin maakte voor ons een sterke cognitieve of intellectuele beleving van de film onmogelijk en plaatste hem onmiddellijk op een affectief vlak.

We konden inderdaad verstaan waarom de stilte een angstkreet is: het is de kreet van al het lijden rondom ons dat we niet horen omdat we niet luisteren willen of kunnen en het is ook de eigen kreet om hulp die we niet durven uitbrengen als we smeken om hulp en liefde en zeker zijn dat, zouden we een ogenblik die zwakte tonen, de anderen ons zouden verstoten. De stilte is de angstkreet van allen die geen sterke vechters geworden zijn, geen “mannen” in de traditionele zin van het woord. De idyllische prelude van de film gaf ons een mooi contrapunt-effect: vanuit de zachte en warme moederschoot wordt het kind de wereld ingeworpen, en dit geworpen worden herhaalt zich nog enkele malen (van de tederheid van de moederzorg naar de socialisatie, van de familie naar de school, van de school naar de totaalmaatschappij).

(uit Leo Apostel: Naar een psycho-analytische benadering van Kaspar Hauser)

Kaspar in de kelder

Titel: Jeder für sich und Gott gegen alle (elk voor zich en God tegen allen)

(Engelse titelvertaling vrij belabberd: The enigma of Kaspar Hauser: het raadsel van Kaspar Hauser)

muziek stopt plots: je hoort uitsluitend zwaar ademen en geluiden van Kaspar in de kelder. Kaspar hangt vast aan een haak. Klokkengelui. Krabgeluiden, Kaspar eet brood.

Man komt binnen met krukje. Hij benadert Kaspar langs achter, geen oogcontact.Poging om Kasper te laten schrijven: “Schreiben, schreiben dieses merken, schreiben. Wenn du schön schreibst kriegst du schönes Ross vom Vater “ Ross (Kaspar: Ross)Ross.

Heftig schuren van paardje over de keldervloer, gegrom van Kaspar, stokslag van 'vader' Vader weg, Kaspar blijft verstomd achter. Kaspar slapend.

 

De commentaren zijn gesloten.