08-03-09

Moet God per se een schepper zijn? Evolutieleer: ja, maar God schiep alles.

god-creator29g-tm-724622

 

 

 

 

 Bekijk volgend filmpje uit "de redactie" (vrt):http://www.deredactie.be/cm/de.redactie/mediatheek/1.4820...

 De titel van bovenstaand filmpje uit de redactie (vrt) is goed gekozen: “Evolutieleer: ja, maar God schiep alles.”  De kerk die hier aan het woord is lijkt te veronderstellen samen met een aantal niet-gelovigen dat er zonder schepping geen God kan zijn. Op dat punt lijken ze het eens, hun conclusie is echter  verschillend . Aan de universiteit van het Vatikaan nu de kunst wetenschap en geloof aan mekaar te breien. 

Het uitgangspunt is m.i. verkeerd. Men gaat er vanuit dat er ooit niets geweest is dat er ooit een schepping was. Is dat niet gewoon een menselijke opvatting van de kosmos?

Wij maken die denkfout vanuit ons ik-besef: wij waren er ooit niet en hier zijn we nu vandaar denken we: van niets naar iets is de gang van de wereld, de loop van de kosmos. Maar kosmisch gezien lijkt dat een denkfout. De oersoep is er altijd geweest is (in een oneindig aantal vormen en krachten) en wij zijn nu een van de vormen... Een schepping veronderstelt een goocheltruc: het overgaan van niets naar iets. Een goochelaar kan dat niet: hij heeft altijd wel een of andere duif in zijn mouw zitten. God zou dan geen duif in de mouw hebben? En waar komt die God dan zelf vandaan? Van die God wordt het eeuwigheidskarakter door alle religies die in een schepping geloven klakkeloos aanvaard.

Je kan ook die oersoep die allerlei vormen aanneemt en 'evolueert' 'God' noemen, de samenhang die zich ontwikkelt kan je ook God noemen, dat is dan geen scheppende God meer maar een geheel een 'mystiek lichaam' dat meer is dan de losse deeltjes.

Hendrikse (in het boek 'geloven in een God die neit bestaat") ziet het zo: God ontstaat waar mensen samenkomen om te bidden, samen iets uit te bouwen.  Geloof in de liefde voor mekaar, los van het kleine ikje daar ontstaat dan God. Hij zegt een God die met de mensen meegaat, die zonder de mensen er niet is. Een God die dus ontstaat door het geloof in God. Hij gebruikt dus nog het begrip God, so what? Atheisten moeten ook hun vooroordelen (of beter gezegd conditioneringen) leren afleggen.

Zulk geloof zet zich niet af tegen niet-gelovigen. Waarin is dan nog het verschil tussen beide groepen, moet er wel een essentieel verschil blijven? Juist niet: een grotere eenheid stimuleert het collectieve belang. Zowel mensen die geloven als niet geloven kunnen dan samen dat uitbouwen waar zij collectieve zin in zien.  God is dan (voor hen die dat begrip graag houden) het geloof dat mensen samen meer zijn dan een groep ikjes, dat een groep die hetzelfde nastreeft het individuele kan overstijgen. Dat samen meer is dan elk apart. Dat zie je al in je eigen lichaam waar de samenwerking van de miljarden cellen van je een mens maken.

Die mens is het resultaat van eeuwen 'evolutie'. De evolutie van onze psyche is onze eigen verantwoordelijkheid. Daarvoor hebben we denkvermogen en vermogen anderen aan te voelen. Zullen we de agressiviteit in ons tegenover onze soortgenoten die anders denken kunnen overstijgen en tot een gemeenschappelijk 'forum' komen? Tenslotte: het heeft geen zin anderen te overtuigen, je komt slechts verder door zelfinzicht en dat kan er komen door te willen nadenken, je niet volledig te verliezen in consumentisme.

Is inzien dat deze planeet ten onder gaat aan milieuverloedering en eigenbelang als we niet optreden al geen voldoende grond om op te treden? Palaveren rond 'schepping' kan een variant worden van het discussiëren rond het geslacht van de engelen in de Middeleeuwen. Het mag maar mag geen excuus worden om niet verder samen aan de slag te gaan.

Er is nood aan zingeving: samen de aarde beter maken, dramatischer gezegd maar jammer genoeg is het waar: het is vijf voor twaalf, de wereld moet sociaal én ecologisch dringend aangepakt worden willen we overleven als soort.

Let wel onze soort bracht bewustzijn in de kosmos, het is dus onvergeeflijk dat wij als soort het zouden verknallen terwijl wij juist op dat punt van de evolutie staan waar we de mogelijkheid hebben om zelf te handelen. Wij weten wat we doen en zijn daar dan ook (elkeen van ons) verantwoordelijk voor.  Of dat gebeurt vanuit een gelovig standpunt of een humanistisch standpunt speelt geen rol.

Waarom niet samenwerken, samen de handen uit de mouwen ?.

 Zie ook: http://blogbedenkingen.skynetblogs.be/tag/1/God

http://blogbedenkingen.skynetblogs.be/post/5569626/een-at...

18:07 Gepost door doeterniettoe in Levensbeschouwing | Permalink | Commentaren (1) | Tags: god, darwin, schepper, schepping, inclusief denken |  Facebook |

Commentaren

'God' is de strijd tegen de entropie Interessante bijdrage. Ik ken ook niet het geheim van het waarom van de wereld. Ik had mijn eerste metafysische ervaring toen ik 8? was. Ik zag een bakstenen muur en ik besefte in een flits: goddank dat ik niet zo 'n baksteen ben. Het verschil tussen zijn en niet-zijn.
Nu houd ik mij niet meer bezig met zulke metafysische speculaties: enkel dit: God is misschien het streven van de mens om het lijden te verminderen

Gepost door: Johnsatyricon | 13-03-09

De commentaren zijn gesloten.