11-02-09

Israël's ruk naar rechts, misschien nog niet zo slecht.....

Haaretz 

De dag voor de verkiezingen verscheen in  Haaretz volgend artikel : “Let Netanyahu win.”Uiterst boeiende uiteenzetting waaruit blijkt dat de opinies rond waar Israël naartoe wil, wel zeer verschillend zijn ook binnen Israël zelf. Niet iedereen is gelukkig met de gang van zaken.

 

Hier het oorspronkelijke artikel:http://www.haaretz.com/hasen/spages/1061736.html

Hier de Nederlandse vertaling,:

Laat Netanyahu winnen!


Benjamin Netanyahu wordt blijkbaar de volgende premier van Israël. Er is echter iets aanmoedigends rond dit feit. Netanyahu's verkiezingen zal Israël bevrijden van de last van bedrog: Als hij een rechtse regering op de been kan brengen dan wordt de sluier gelicht en zal het ware gezicht van de natie blijken voor haar burgers en voor de rest van de wereld, met inbegrip de Arabische landen.

Samen met de wereld, zullen we zien welke richting wij opgaan en wie we werkelijk zijn. De maskerade die al verscheidene jaren doorgaat, zal eindelijk tot een einde komen.

Netanyahu's verkiezing haalt waarschijnlijk het gordijn naar beneden rond de grote fraude - de 'best show in town' - de leugen van "onderhandelingen" en de oneerlijkheid rond het vredesproces.

Israël beweerde constant dat deze daden bewezen dat de natie gericht was op vrede en het einde van de bezetting, terwijl het alles in het werk stelde om de bezetting verder in te graven en afstand nam van enige kans op een mogelijke overeenkomst.

Al 16 jaar zijn we 'verliefd ' op het vredesproces. We praten en praten, kletsen en babbelen, en in het algemeen staan we goed met onszelf, intussen breiden de nederzettingen eindeloos uit en Israël gaat bij elke mogelijke gelegenheid over tot het gebruik van geweld, afgezien van een eenzijdige terugtrekking die niets deed om de zaak van de vrede te bevorderen.


Met de verkiezing van een kandidaat-premier, die spreekt van een "economische vrede," zal de naakte waarheid uiteindelijk openbreken. Indien echter Tzipi Livni of Ehud Barak worden gekozen dan gaat de zelfbegoocheling gewoon door. Livni zelf is dol op futiele, nutteloze en laffe onderhandelingen en Barak heeft al lang de moedige inspanningen verlaten die hij deed in het verleden. De verkiezing van een van beide zal alleen de leegte bestendigen.

Het verleden van elk van deze kandidaten, en de standpunten die zij tot nu hebben ingenomen, bewijst dat wat er is geweest zo zal blijven. Livni en Barak zullen lopen naar elke foto-gelegenheid met de Palestijnse president Mahmoud Abbas, Hosni Mubarak van Egypte en Koning Abdullah van Jordanië. De Amerikanen en Europeanen zullen blij zijn, maar niets zal eruit komen dan het zaaien van een paar illusies. We zullen gaan van oorlog naar oorlog, van opstand tot opstand, van schikking naar schikking, en de wereld zal zich blijven wijsmaken dat een akkoord binnen handbereik is. Hamas zal sterker worden, Abbas zwakker en de laatste kans op vrede zal onherroepelijk verloren zijn.

Netanyahu kan iets anders bieden. Ten eerste, is hij een trouwe vertegenwoordiger van een authentiek "Israël" gezichtspunt – een haast compleet wantrouwen ten opzichte van de Arabieren en de kans op het bereiken van vrede met hen, gemengd met neerbuigendheid en ontmenselijking.

Ten tweede, zal hij eindelijk de woede van de wereld tegenover ons opwekken, met inbegrip van die van de nieuwe Amerikaanse regering. Helaas is dit misschien de enige kans voor de soort dramatische verandering die nodig is.


De Palestijnse Autoriteit, een ander leugenachtige facade, zal uiteindelijk instorten, en Israël zal worden geconfronteerd met de niet-partner die het heeft gewenst en heeft gezocht al die jaren. De wereld zou wel eens minder overhaast Netanyahu kunnen omhelzen dan zij zou doen met de “gematigden "- Livni of Barak, die Israël in meer onnodige oorlogen hebben geleid dan Netanyahu, de "extremist "- terwijl het echte verschil tussen hen bijna onbestaande is.


Het opheffen van de sluier zal leiden tot een crisissituatie, wat helaas het enige is dat kan leiden tot verandering. We moeten hopen dat zowel Kadima als de Arbeidspartij niet toetreden tot een regering Netanyahu (helaas, nog een nutteloze hoop), want dan toont Israël zich veel duidelijker. Een regering samengesteld uit Netanyahu, Shas en Avigdor Lieberman zal natuurlijk niet te maken hebben met een verzet van Netanyahu, Shas en Avigdor Lieberman, en kan zich dus, eenmaal aan de macht, anders gedragen dan men zou verwachten. Hebben we Menachem Begin al vermeld?

Maar zelfs als Netanyahu dezelfde oude Netanyahu is, wordt dit een gelegenheid om het beleid van rechts onder de microscoop te leggen.Laten we hem zien staan voor Barack Obama en hem zien spreken over het groteske idee van 'economische vrede' of hem een buitenlands of veiligheidsbeleid zien voeren volgens zijn aangegeven posities. Laten we eens kijken naar zijn antwoord wat zijn visie is voor de volgende 20 tot 30 jaar..

Te zijner tijd, kunnen zijn verwachte mislukkingen een alternatieve route verhaasten, op voorwaarde dat Kadima en de Arbeidspartij niet toetreden tot de regering en ons nog een jaar van fraude brengen.

De citroenen kunnen nog geen limonade geven- misschien zal de oprichting van een rechtse regering alle maskers definitief afwerpen. Het alternatief, bekend en verwacht door iedereen, is veel meer ambigu, gevaarlijk en bedreigend.

Laat Netanyahu winnen. Er is op dit punt geen alternatief..

17:14 Gepost door doeterniettoe in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: israel |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.