08-12-08

Wir haben es gewusst. Kijkt Europa gewoon weg?

 

Volgende brief van Walter Zinzen en Els Schelfhout verschenen op de Mo website neem ik hier graag over:

 

Europa kijkt opzij

Wir haben es gewusst

4 december 2008 (OPINIE) - Vijf miljoen doden. Verkrachtingen en gruwelijk seksueel geweld, foltering, executies, kindsoldaten. Maar Europa kijkt opzij. De Europese troepen zijn overstretched.

Wekenlang hebben de media, helemaal terecht, de inferno in Oost- DRC aangekaart. Tot het er enkele dagen geleden de schijn van kreeg dat wel eens op deelname van Belgische troepen zou kunnen aangestuurd worden. Het werd menens. De 'body bags' werden boven gehaald, een eerste kiem van twijfel werd gezaaid in de publieke opinie en in politieke kringen.

Het zat er aan te komen. De nadrukkelijke  VN-optie voor Franse en Britse troepen was op z'n minst verdacht. De keuze voor de Fransen riep vragen op omwille van het Franse Rwanda-trauma. De al te gevoelige relaties tussen Frankrijk en Kigali laten niet toe dat dit land in deze operatie een leidersrol zou spelen. Dat wisten we best.

Omgekeerd zou ook een Britste troepenmacht vraagtekens oproepen: de liefde van de Britten voor Kigali en Kagame is dan weer heel groot, te groot. De Indische VN-troepen in Noord-Kivu - zeer omstreden om dezelfde reden – versterken met een Britse troepenmacht?! Het zal rebellenleider Laurent Nkunda worst wezen.

Het zat er aan te komen. Nkunda afgebeeld als Messias, in maagdelijk wit gewaad. De rebellenleider die een tango danst met VN-gezant Obasanjo. Die telefoneert met EU-Commissaris Louis Michel om te horen bevestigen wat vooral hij over zichzelf denkt: dat hij een fijne kerel is. Nkunda die het liefste van al heeft dat er geen Europese troepenmacht naar Noord-Kivu wordt gestuurd, en die ook dat schaamteloos mag zeggen. Wie zijn in dit conflict ‘de slechten’, en wie ‘de goeden’?

Het zat er aan te komen. Minister Karel De Gucht die niet langer dan vier weken geleden stelde dat het sturen van Belgische en EU-troepen naar Oost-DRC uitgesloten was. Die kort daarna  – wellicht onder druk van de publieke opinie – pleitbezorger schijnt  te worden van een Europese troepenmacht. Het levert hem een staande ovatie op van journaliste Mia Doornaert. Je moet een oude vos geen streken leren.

Ons rest één prangende vraag: ‘Wat is het leven van zovele zwarte medemensen waard, in een regio waar kleinere en grotere machten elkaar vinden in gedeelde economische belangen?’

Er is iets heel grondig mis, in Oost-Congo, maar ook bij ons.
Arm, zwak en klein Europa. Uw droom zit ergens ter hoogte van uw navel. Blijf vooral die kant uitkijken.

Els Schelfhout, senator en lid van de Commissie Buitenlandse betrekkingen, Defensie en Ontwikkelinssamenwerking
Walter Zinzen, VRT-journalist

 Hier Zinzen in Phara, diezelfde donderdag 4/12/08:

 

 

 

 

 Hier de brief van Dennis Bouwen van het Congoforum, brief die hij schreef in eigen naam (ook gepubliceerd in MO):

Beschamende Europese vertoning rond Oost-Congo

4 december 2008 (OPINIE) - Zover zijn we dan. Ondanks al het gepalaver van de voorbije weken komt er voorlopig geen Europese vredesmacht voor Oost-Congo. Vredesmacht, overbruggingsmacht, interventiemacht, noem het zoals je wil. De moorddadige, berekenende krijgsheer Laurent Nkunda (CNDP) lacht ongetwijfeld in zijn vuistje.

bar del solIn EU-kringen regent het ronkende verklaringen over de schrijnende ellende van de Congolese bevolking in het oosten. Maar wat koop je voor die mooie woorden? bar del sol

Die angsthazen van een Europeanen raken het nooit eens, moet de rebellenleider uit Noord-Kivu denken. In EU-kringen regent het ronkende verklaringen over de schrijnende ellende van de Congolese bevolking in het oosten. Maar wat koop je voor die mooie woorden?

Sommige uitspraken doen een mens toch perplex staan. EU-commissaris Louis Michel (Ontwikkelingssamenwerking) speelde het woensdag klaar het idee voor een Europese vredesmacht in Oost-Congo de grond in te boren. "Wie zo'n vredesmacht voorstaat, kent de realiteit op het terrein niet", verklaarde vader Michel. "Dat zijn mensen die nog nooit een voet in Congo gezet hebben en niet weten waarover ze praten. Als je soldaten met een militair mandaat inzet in Congo, zou dat er eenvoudigweg op neerkomen dat je een oorlog aangaat."

I beg to disagree. En ik ben niet de enige. Belgische niet-gouvernementele organisaties snappen er ook niets meer van. Ngo's als 11.11.11 en Memisa, die het terrein in Congo wél goed kennen. Ongetwijfeld veel beter dan Louis Michel en andere Eurocraten. De ngo's zien de gigantische humanitaire ellende op het terrein. Zij weten dat het Congolese leger een zootje ongeregeld is. Dat de VN-vredesmacht (Monuc) het geweld in Noord-Kivu ook niet alleen aan kan.

Overigens, ken je het terrein dan zo goed door van vijfsterrenhotel naar vijfsterrenhotel en van hoofdstad naar hoofdstad te reizen? Mijn vertrouwen zou dan eerder gaan naar ngo-werkers, paters en nonnen, artsen, coöperanten en andere experts die de realiteit aan den lijve ondervinden. En die langer ter plaatse blijven dan de tijd die nodig is voor een fraaie 'photo-opportunity'.

Pleiten Michel en consoorten eens te meer voor 'een diplomatieke oplossing' voor het conflict in Oost-Congo? We horen het allemaal graag verkondigen. Ondertussen kunnen de honderdduizenden vluchtelingen in de Kivu creperen. Ten prooi aan cholera, mazelen, tbc en andere ziektes. En nooit zeker voor lijf en leden.

Is er een mirakeloplossing voor het geweld in Oost-Congo? Neen, helaas niet. Maar een Europese interventiemacht zou wel degelijk een verschil kunnen maken. Een krijgsheer als Nkunda - of moeten we zeggen: een regelrechte gangster in mooi pak - is niet onder de indruk van diplomatieke balletten en zwierige intentieverklaringen of vredesakkoorden. Zo'n man verstaat maar één taal, die van het rauwe geweld en van militaire macht. Als Nkunda en de zijnen pakweg 3.000 Europese militairen in zijn voortuin krijgt, zal hij wel twee keer nadenken voor hij nog 's een offensief organiseert.

Niemand pleit ervoor Belgische en andere Europese soldaten zomaar even de woestijn in te sturen. Als we Europese soldaten sturen, moeten ze goed uitgerust en bewapend zijn. En moeten ze over een precies en ferm mandaat beschikken dat hen de kans geeft spijkers met koppen te slaan en krijgsheren de pas af te snijden.

In Afghanistan zitten westerse troepen, ook Belgische soldaten, te vechten tegen de compromisloze fundamentalisten van de Taliban. Maar weinigen zeggen dat het Westen zijn troepen uit dat land moet terugtrekken. Al kan je je afvragen of het ooit zal lukken de strijd tegen de Taliban te winnen.

Als het Westen en Europa bereid zijn de oorlog tegen de Taliban voort te zetten, is er geen enkele reden waarom ze geen troepen zouden sturen naar Oost-Congo. De humanitaire tragedie in Oost-Congo is van een ongeziene schaal. Of is Congo minder belangrijk 'omdat het maar Afrikanen zijn'... ?

Denis Bouwen maakt deel uit van de hoofdredactie van CongoForum (www.congoforum.be). Hij schreef deze bijdrage in eigen naam.

18:36 Gepost door doeterniettoe in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: congo |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.