16-10-08

Leven. Wat houdt dat in?

 

Leven, wat houdt dat in? Enkele bedenkingen daarrond.

 

Mensen ontmoeten mekaar, hebben mekaar lief of juist niet, vertellen eigen en mekaars dromen, delen lief (en leed), hebben kinderen (of niet), bekijken de wereld rondom hen en kopen intussen continu de nodige zaken om te overleven of om hun leven te verfraaien. Dat laatste -het kopen- is het belangrijkste binnen het kapitalistisch model. Wil dat model staand blijven mag dat koopgedrag nooit eindigen, moet het een blijvende plaats innemen binnen het leven. Als kopen het enige wordt wat mensen nog aan mekaar bindt (relatie maker - consument) dan zit de samenleving met een probleem. Wat doen eens een object gekocht is? Wat doen met het productieapparaat dat toch moet blijven draaien? Het enige zinvolle antwoord van zulke maatschappij is nieuwe producten ontwerpen die verder koopgedrag stimuleren. De ideale consument valt eens het product gekocht in een gat, een leegte. Het begeeerde product is gekocht en blijkt beperkingen in te houden als je het vergelijkt met wat de volgende maanden op de markt komt. Er is nog een beter product. Geen betere consument dan hij die daags na de “haha-belevenis” van de aanschaf op zoek gaat naar een nog beter object. Produceren en kopen ad infinitum kan dat het uiteindelijke levensdoel wel echt zijn...? Is dat de basis van alle handelen? Kan alles herleid worden tot ordinaire handelswaar?

 

Is het uitzicht op het leven: waren, illusies, om het even wat kopen of verkopen, pogen steeds grotere winsten te maken? Moet het leven er zo uitzien en kan dit uiteindelijk bevredigen? Alleszins zo is het leven van de ideale consument.

Echt leven heeft niks te maken met 'kapitalistisch' consumeren om de bestaande markten in stand te laten houden of ze uit te breiden. Echte zingeving ligt in het verkennen van de wereld, je omgeving. Leren zien en beseffen. De realiteit van het hier en nu steeds beter, intenser aanvoelen, dat inzicht met mekaar delen, die kosmische ervaring, want dat is het toch. Juist niet wegvluchten van het hier en nu in het vastliggende patroon van een of andere consumptie, niet je dagdaaglijkse realiteit louter vullen met koopgedrag.

 

Wij zijn - zegt men toch - homo sapiens, al moet dat nog in de tijd blijken. Wij zijn het bewustzijn van dit ogenblik in deze onmetelijke ruimte. Klinkt vaag door de onmetelijke mogelijkheden die dit inzicht bevat. Dat 'hier en nu' goed beseffen en aanvoelen bevrijdt je, ontsluit je. Tegelijk wijst het je de weg: de innerlijke en uiterlijke werkelijkheid verkennen en met mekaar delen is zoveel meer en vooral zoveel rijker dan 'kapitalistische' consumeerdwang.

 

To see eternity in a grain of sand..

And a heaven in a wild flower,

Hold infinity in the palm of your hand,

Ans eternity in an hour.

 

(Blake)

 

11:45 Gepost door doeterniettoe in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.