21-07-08

Beter naar mekaar toegroeien dan splitsen.

Niet terug naar La Belgique de papa van vroeger, maak van België een progressieve staat, een voorafspiegeling van wat Europa moet worden, verrijking door veelkleurigheid…  Waarom niet meer naar mekaar toegroeien, langs beide kanten? Nu, vanuit evenwaardigheid. Niet omdat het moet maar omdat we onszelf, en die ‘ons’ zijn zowel Nederlandstaligen als Franstaligen, daarmee verrijken. Solidariteit, mekaar leren kennen verrijkt.  Mekaars taal leren spreken en cultuur leren kennen kan nu zo makkelijk via het net en zou ook moeten kunnen via onze nationale media.

In de 19de eeuw was de doorsnee Vlaming weinig taalbewust, hij liet zich cultureel opslorpen door het Frans. Die taal werd hier in Vlaanderen misbruikt als standentaal, was de taal waarin men zich profileerde als behorend tot de "betere" klasse. Zo onderscheidde men zich van anderen die het minder hadden. De fout ligt niet bij het Frans wel bij de gebruikers van die taal hier in Vlaanderen. Vele Vlamingen schakelden graag over naar het Frans om zich te profileren. De verfransing van Brussel is tenslotte vooral een Vlaamse aangelegenheid. Zie maar de vele Vlaamse familienamen in het telefoonboek van Brussel zijn de stille getuigen.  In de 19de eeuw is Brussel grotendeels verfranst niet door inwijking vanuit Wallonië, wel door het overgaan van het dialect van de plaatselijke bewoners  naar een taal die toen meer ‘standing’ had.  Ettelijke tienduizenden Vlamingen studeerden in een hun oorspronkelijk vreemde taal, het Frans, en uitten zich nadien officieel ook in die voor hen nieuwe taal, vermits ze die schriftelijk en ook mondeling het best konden wilden zij zich publiek uitdrukken. Voor hun huistaal schaamden ze zich (spijtig genoeg) want die was dialectisch.  Algemeen Nederlands raakte weinig verspreid in de 19de, eerste helft 20ste eeuw. Die rancune toen opgebouwd tegenover de heersende Franstalige klasse leeft bij sommigen nog voort, ook al zijn de Vlamingen nu de rijkere en machtigere groep.

 

Nu het dialect geen dominante rol meer speelt en het Algemeen Nederlands mede door de invloed van de media wijd verspreid is, is er economisch geen noodzaak meer over te gaan naar het Frans. Wie dat nu nog doet omwille van de standing leeft nog in de 19de eeuw, of aan het hof van Louis XIV…  De toestand is nu veranderd en gelukkig maar. Al kantelt het best niet verder: vele Vlamingen kunnen zich nog amper uitdrukken in het Frans, romanisten beklagen zich nu al decennia over de schabouwelijke kennis van het Frans bij vele van hun leerlingen. Kunnen Vlamingen hun ‘troef’ van veeltaligheid wel nog uitspelen? Is die veeltaligheid er nog? Wordt het geen tijd de taal van de andere gemeenschappen van dit landje beter te leren. Het Frans, het Nederlands, het Duits? Duits is de meest gesproken taal binnen Europa.  In het nieuwe Europa dat er tenslotte toch al  feitelijk al is (even een concreet voorbeeld dat niet ver te zoeken valt: op dit ogenblik toeren twee derde van deze  loglezers ergens in het buitenland) zijn we allen onze kleine gemeente ontgroeid, we worden kosmopolitisch. De ziel, de psyche gaat te paard in deze eeuw van uiterst snelle beweeglijkheid.

Het is niet meer de tijd  om ons terug te trekken in onze kleine enge (verstikkende) schulp… Partijen die hun stemmen halen vanuit de angst voor het vreemde, het nieuwe kijken achterom en zijn dus een verkeerde richtingaanwijzer. Brussel de hoofdstad van Europa ligt in onze voortuin te paraderen...Dat moet onze richting bepalen.

 

Onze Nationale media zouden een grote rol kunnen spelen in het samenbrengen van culturen. Die media zijn veel te sterk opgesplitst. De taal van de andere taalgroep hoor je weinig in de nationale media, hoe kan je die dan ook leren?  De beste manier om een taal te leren is die vaak te horen. De RTBf zou beter geen vertalende 'voice over' gebruiken bij Nederlandstalige geïnterviewden maar die originele stem ondertitelen. Mekaars series doorschuiven naar de andere zender en die  in de oorspronkelijke taal weergeven maar ondertiteld legt ook bruggen. Meer mekaars gasten doorspelen e.d.m. Zo leer je mekaar beter kennen en is daar iets op tegen, kan daar iets op tegen zijn?  Het lijkt soms dat men juist dat niet wil doen. Alleen partijen die op een splitsing aansturen vanuit eigen partijbelang kunnen hier bezwaren tegen hebben. Dit dwarsboomt hun strategie. Waarom mee in hun kaart spelen als nationale omroepen?

 

Ik herhaal hier een citaat van Lode Wils: nt studentenblad Veto  over de Vlamingen:

 

“Onze identiteit is Vlaams en Belgisch. Er zijn mensen die vinden dat ze alleen maar één identiteit zouden mogen hebben, dat België dus moet verdwijnen, maar ik zie daar geen voordeel in. Als ik de mensen tegen de schenen wil stampen -- en dat doe ik graag want dat is de enige manier waarop ze luisteren --, schrijf ik dat het uiteenvallen van België parallel verloopt met het uiteenvallen van Tsjechoslovakije en Joegoslavië, namelijk alle drie als een postume triomf van Hitler, als een postuum succes van de Duitse bezetting in de oorlog.”

 

Het ganse interessante interview in Veto:  http://www.veto.be/jg23/veto2304/wils.html

één wereld of géén. Dat inzicht laat geen keuze, dat inzicht bepaalt de richting. België als klein stapje naar Europa toe.  Europa als een stap naar één wereld.

 

 

15:41 Gepost door doeterniettoe in Maatschappij | Permalink | Commentaren (2) | Tags: belgie, europa, nederlands, vlaanderen |  Facebook |

Commentaren

Diversiteit of eenheidsworst. De angst voor een taalverdrukking is enkel maar te verklaren doordat verschillende Vlaamse politici er blijkbaar van uit gaan dat zonder dikwijls absurde taalwetten het Nederlands verloren dreigt te gaan in België. Men verwacht eigenlijk dat Vlamingen zonder die dwangmaatregelen uit zichzelf niet zo heel erg van hun taal houden (anders zijn die maatregelen immers niet nodig).

Het hoeft echter helemaal zo niet te zijn.

Het bewijs daarvoor ligt in de vele streekdialecten van het Nederlands die er in Vlaanderen gesproken worden. Die talen worden niet onderwezen, er bestaan zelf geen schriftelijke versies van (officieel). Erger nog, de Vlaamse overheid doet er alles aan om het gebruik van die streektalen te ontmoedigen, om te komen tot een soort van eigen Vlaamse mengtaal waarbij die bestaande dialecten vervangen worden door één gelijke deler.
Edoch, wat zien we na eeuwenlange taalverdrukking van die dialecten door net diegenen die beweren de Vlaamse eigenheid en cultuur te beschermen gebeuren ?
Die dialecten zijn meer levend en populairder dan ooit - op het internet, in de muziek - overal zijn ze alomtegenwoordig. Van deze streektalen houden de mensen uit geheel vrije wil, ze zullen dan ook nooit verloren gaan. Hoezeer de Vlaamse regering ook haar best doet om die diversiteit uit te roeien, de verschillen in eigenheid en cultuur van de West-Vlaming , de Gentenaar, de Antwerpenaars, de Kempenaar, de Limburger, de Brusselaar enz... laten zich niet zo gemakkelijk tot eenheidsworst vermalen. Daarnaast zijn hier ook nog het Frans en het Duits officiële talen. En laat het nu net die diversiteit zijn die België zijn typische aantrekkelijkheid geven. Een land arm aan oppervlakte maar rijk aan culturen.

Gepost door: De welvaartwatcher | 22-07-08

Arme staatszenders
Op de VRT klaagt men zo graag dat men toch maar een arme staatszender is.
Omdat zij een staatszender is heeft zij de verantwoordelijkheid om niet enkel populistische maar ook informatieve actualiteitenprogramma’s zoals bvb panorama met William van Laken aan te bieden.

Die taak wil zij heel graag vervullen zo klinkt het dan obligaat maar dergelijke producties kosten handenvol geld.

Er is nochtans een voor de hand liggende oplossing waardoor men de kosten voor de producties van deze programma’s al direct met 50% kan terugschroeven.
In België hebben we nog een tweede staatszender die toevallig met net diezelfde problemen worstelt.
Bij de RTBF zijn er ook bekwame programmamakers aan de slag (zoals bvb Jean-Claude Defossé van Actuel).
Een uitwisseling van reportages zou niet enkel de kosten reduceren maar de onderlinge kruisbestuiving zou de burgers van het land ook terug dichter bij elkaar brengen. Net zoals het voorstel van doeterniettoe rond de ondertiteling, buitenlandse productie's en films worden best in hun originele versie gebracht en in twee talen ondertitelt.

Vrijdenkers kunnen bij dit alles toch niet anders dan zich af te vragen waarom deze vanzelfsprekendheid tot op de dag van vandaag nog geen realiteit is.
Als men weet dat de minister van media in Vlaanderen niemand minder is dan Geert Bourgeois is het niet moeilijk om in te schatten wie er op de rem staat.
Nationalisten van de harde lijn zoals Bourgeois willen helemaal geen “kruisbestuiving” tussen Nederlandstalige en Franstalige Belgen. En hoe gepolitiseerd moet de RTBF wel niet zijn dat ze Franstalige Belgen moedwillig uitsluiten van blootstelling aan andere talen dan het Frans.

Siegfried Bracke de hartstochtelijke verdediger van de Dietslandse gedachte en dus een nationalistische spitsbroeder bij uitstek heeft zich in het verleden al verzet door op dictatoriale wijze zijn njet uit te spreken over de vertoning van de reportage “la fache cachée du Vlaams Blok” op de Vlaamse televisie(en gevraagd door heel wat Vlaamse verenigingen en organisaties).Bij dergelijke censuur vraag je je af wat er niet gezien mocht worden.
De partijdigheid lag er nochtans in dikke lagen op want toentertijd had de heer Bracke het zeer druk met het modereren van VB debatten in Knokke en omstreken.


Gepost door: Welvaartwatcher | 22-07-08

De commentaren zijn gesloten.