09-07-08

Edward Bernays en het Vlaams Belang.

How to brainwash a nation:

 

Het VB heeft waarschijnlijk Edward Bernays’ theorie rond de massa gelezen want zij propageren exact dezelfde ideeën  rond  vreemdelingen (dit is alles wat niet Vlaams is)  als Bernays deed in de jaren ’50 met communisten of Bush doet sedert 9/11met het terrorisme. Zo vergroot je enorm de angst, vooral binnen het eigen kamp. En door op irrationele gevoelens in te spelen kan je massa’s beïnvloeden.  Alle oorzaken van ellende ligt bij de andere.  In de jaren ’50 waren de communisten het zgn. vijandige kamp, onder Bush kwam alle ellende van terroristen. Die zaten in of werden gesteund door landen uit de ‘as van het kwaad’. Irak behoorde daartoe met zijn ‘weapons of massdestruction’ een zgn. werelddreiging van eerste orde maar  eens daar  bleken die WMD een leugentje om bestwil, Irak had genationaliseerde  olie die werd ‘bevrijd’ en kon Westers worden.

 

In België vindt  het VB alle oorzaken van ellende  bij de vreemdelingen, bij de Islam, bij luie Walen en in België. Vlamingen (en dan vooral die binnen de eigen belangpartij) doen alles zoveel beter…  Je moet hen wel gratis Vlaamse vlaggen bezorgen om dieVlaamse separatistische gedachte er verder in te heien….

 

 

13:06 Gepost door doeterniettoe in Media | Permalink | Commentaren (1) | Tags: edward bernays, vlaams belang |  Facebook |

Commentaren

Leve de eenheid in verscheidenheid Alle democratieën ter wereld hebben te maken met onderlinge verschillen tussen de mensen die ze bevolken. Omdat die bevolkingen in die democratieën over de vrijheid beschikken zich onderling te verenigen in een wijd scala van diverse groeperingen doen ze dit dan ook.
Mensen onderling richten zich dan ook in hoofdzaak tot de groepen waartoe ze individueel gekozen hebben te behoren. Men zal zich dus als vrij individu als vanzelf gaan richten tot gelijkgestemden. Zo ontstaan er bvb groepen van sportliefhebbers, motorfanaten, generatiegenoten, bepaalde muziek scènes enz…en kan een rijk verenigingsleven ontstaan.
Een dergelijke samenleving zal per definitie steeds multicultureel zijn en aan ieder de mogelijkheid geven om zijn eigen cultuur ten volle te beleven.
Enkel in monoculturele samenlevingen wordt individuele expressie en vrijheid moedwillig gefnuikt (bvb streng islamitische staten).
Ook het nationalisme is een stroming die een zeer groot potentieel gevaar in zich draagt, en het heeft dit als meermaals bewezen (o.a. het gruwelijke Nazi regime).
Het nationalisme is strikt genomen niets anders dan een monocultureel en idealistisch staatsidee.
Monocultureel omdat de staat één enkele cultuurgemeenschap dient te omvatten (is het Belgische federaliseringproject niet het eerst begonnen met het bepalen van de cultuurgemeenschappen) waarbij de staatsgrenzen dienen samen te vallen met de culturele grenzen (bij ons taalgrenzen).
Idealistisch omdat het oppergezag de volksaard voorschrijft en waarbij de nationale identiteit beantwoord aan een ideële maar onrealistische samenlevingsstructuur

Het nationalisme zoekt technieken om tot nationale vereenzelviging te komen. Daarvoor zal men binnen de eigen groep een minderheid viseren om die zodoende te kunnen vereenzelvigen met de “andere identiteit(en). Die “andere(n)” zijn (volks)vreemd, dienen gewantrouwd te worden, moet men mijden en ten slotte uit te sluiten. Uiteindelijk bepalen de nationalistische roergangers zo je identiteit als lid van hun (wij) groep en meteen ook wie de leden van de andere (zij) groep zijn.
Om dit wantrouwen onder de bevolking op te wekken moet er aan stigmatisatie gedaan worden en daar komen onvermijdelijk gevoelens van (onderhuidse) haat bij kijken.
De succesvolste nationalistische voorman die Europa ooit kende verwoorde het zo op een rede die hij hield in München op 10 April 1923: Voor de bevrijding van het volk is meer nodig dan een economische politiek, meer dan nijverheid: als een volk vrij moet worden, heeft het trots en wilskracht nodig, opstandigheid, haat, haat, en nog eens haat. Aldus gesproken door Adolf Hitler

Op de huidige dag is het zo dat mono-nationale democratieën niet meer dan 7 % van de wereldbevolking uitmaken. Vasthouden of teruggrijpen naar dit mono-nationale denken is dus teruggrijpen naar het verleden terwijl multi-nationale democratieën de toekomst in handen hebben.
Op zichzelf terugplooiende natiestaten vormen dan ook een belemmering voor een moderne en succesvol buitenlands beleid, voor het oplossen van mondiale problemen die zich van landsgrenzen niets aantrekken (bvb. pandemieën).
Indien de norm morgen helemaal zou liggen bij nationale zelfbeschikking dan lijkt het er op dat de beschaving al heel gauw ten onder zou gaan aan allerhande belangenconflicten van tegen over elkaar staande volkeren en staten. De solidariteit met de minder bedeelden (de ander, zij ) zou op de helling komen te staan en de onrechtvaardigheid in de wereld zou ongeziene vormen aannemen.

Het is ruimschoots bewezen dat staten heel goed kunnen functioneren zonder over één welbepaalde nationale identiteit te beschikken.
België is daarbij het voorbeeld bij uitstek om aan te tonen dat volkeren perfect in staat zijn om binnen een multiculturele staat vanuit de diepste ellende tot de hoogste vorm van ontwikkeling te komen.


Gepost door: De welvaartwatcher | 12-07-08

De commentaren zijn gesloten.