30-05-08

1968 zoals Chomsky dat jaar nu ziet....

chomsky19Nu 40 jaar na 68 vrijwel alle media een terugblik daaraan hebben gewijd hier nog de visie van Noam Chomsky. De oorspronkelijke tekst verscheen in de New Statesman van 8 mei 2008. De vertaling is van uw 'nederige dienaar'.

 

 

 

 

Negentien achtenzestig was een spannend moment in een veel grotere beweging.  Het was aanleiding tot een hele waaier van bewegingen. Er zou bvb. geen internationale mondiale solidariteitsbeweging zijn geweestzonder de gebeurtenissen van 1968.  Het was enorm, in termen van mensenrechten, etnische rechten, en ook wat betreft zorg voor het milieu.

De Pentagon Papers (het 7000-pagina top-geheim Amerikaans regeringsverslag in de Vietnam-oorlog) zijn het bewijs daarvan: direct na het Tet Offensief keerde de zakelijke wereld zich tegen de oorlog, omdat ze die te duur vonden, hoewel er  binnen de regering voorstellen waren - en we weten dit nu – om nog meer Amerikaanse troepen te sturen.. Dan meldde LBJ dat hij geen troepen  meer zenden zou naar Vietnam.

De Pentagon Papers vertellen ons dat vanwege de angst voor toenemende onrust in de steden,de regering besloot  een einde te maken aan de oorlog – ze waren niet zeker over voldoende troepen te beschikken om  én naar Vietnam te sturen én om op het thuisfront de rellen te onderdrukken.

Een van de meest interessante reacties op 1968 was in de eerste publicatie van de Trilaterale Commissie, die meende dat er sprake was van een "crisis van de democratie" door de te sterke participatie van de massa's. In de late jaren 1960 werd verondersteld van de massa dat ze passief was, niet de publieke arena binnentrad of haar stem liet horen. Deden ze dat wel dan was dat een zogenaamde "overschrijding van de democratie" en men  vreesde dat dat  te veel druk op het systeem zette. De enige fractie die nooit zijn meningen te veel uitte was het besturend lichaam ‘the corporate group’, want dat was de groep waarvan de betrokkenheid in de politiek aanvaardbaar was.

De Commissie riep op tot meer matiging in democratie en een terugkeer naar passiviteit Zij stelden  dat de "instellingen van indoctrinatie" - scholen, kerken – hun werk niet deden, en dat ze harder moesten optreden.

De meer reactionaire norm was veel harder  in haar reactie op de gebeurtenissen van 1968, in die zin dat die probeerde de democratie te onderdrukken, waarin ze in zekere mate slaagde - maar niet echt, want de sociale en actiegroepen zijn inmiddels gegroeid. Bijvoorbeeld, het was in 1968 onvoorstelbaar dat er een internationale solidariteitsgroep in 1980 zou zijn.

Maar de democratie is nu sterker dan in 1968. Je mag niet vergeten dat, tijdens Vietnam,  er geen oppositie was bij het begin van de oorlog. Die kwam er, maar slechts zes jaar nadat John F. Kennedy  Zuid-Vietnam had aangevallen en de slachtoffers onder de manschappen stegen. Echter, met de oorlog in Irak, was de oppositie er vanaf het allereerste begin, zelfs  voordat een aanval was  geïnitieerd. De oorlog in Irak was het eerste conflict in de westerse geschiedenis waarin tegen een imperialistische oorlog  massaal werd geprotesteerd  voordat die zelfs was gestart.

Er zijn nog andere verschillen ook. In 1968, werd slechts in de marge van de samenleving gediscussieerd over de mogelijkheid van een  terugtrekking uit Vietnam Nu vermeldt elke presidentskandidaat terugtrekking uit Irak als een echte politieke keuze.

Er is ook nu een veel groter verzet tegen onderdrukking dan toen bvb, toen steunde of leidde de VS  routinematig militaire staatsgrepen in Latijns-Amerika. Maar de laatste keer dat de VS een militaire staatsgreep steunde was in 2002 in Venezuela, en zelfs dan moesten ze die weer snel van zich afschudden omwille van de publieke tegenstand. Zij kunnen gewoon niet meer het soort dingen doen die ze vroeger deden.

Ik denk dus dat het effect van 1968 langdurig was en, globaal bekeken, positief.

 

 ******

Oorspronkelijke Engelse versie op de webstek van Chomsky: http://www.chomsky.info/articles/20080508.htm

 

Kentering, een interessant inhoudrijk tijdschrift, jullie dienaar tot voor kort onbekend, geeft in zijn jongste nummer (mei ‘08) een tribune aan een aantal notoire Vlaamse achtenzestigers, zij geven hun visie op 68: Ida Dequeeker, Ludo Abicht, Kris Merckx, Rita Mulier.

Hier het adres voor de pdf:  http://www.abelweb.be/artikel/Kenteringen%20mei%202008%5B...

Hun webstek: http://kenteringen.skynetblogs.be/

 

18:22 Gepost door doeterniettoe in Maatschappij | Permalink | Commentaren (0) | Tags: chomsky, 1968 |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.