29-04-08

Democratie en wetenschap, geen gelukkige combinatie.

Volgende vertaalde tekst van Charles Seife stelt dat democratie, zoals die in de VS wordt beleefd, nefast op de wetenschap inwerkt. Politici, willen ze herverkozen worden, moeten tolerant staan tegenover wetenschappelijk gezien onzinnige uitspraken….

De oorspronkelijke Engelse tekst vind je op volgende bladzijde:   http://www.edge.org/q2008/q08_3.html#seife

 

CHARLES SEIFE
 Professor in de Journalistiek, New York University, voorheen journalist, Science magazine; Auteur, Zero: The Biography Of A Dangerous Idea

Ik dacht dat een moderne, democratische samenleving een wetenschappelijke maatschappij moest zijn. Immers, de wetenschappelijke revolutie en de Amerikaanse Revolutie werden gesmeed in dezelfde vlammen van de verlichting. Ik dacht dat een maatschappij die de vrijheid van gedachte en meningsuiting van een democratie huldigde ook de wetenschap zou omarmen.

Echter, toen ik voor het eerst begon over wetenschap te rapporteren besefte ik al snel dat de wetenschap niet zomaar ontsprong uit de vruchtbare bodem van de jonge Amerikaanse democratie. Amerikanen waren buitengewone vernieuwers - prachtige ketellappers en mecaniciens - maar je kan de grote 19de eeuwse Amerikaanse fysici op een hand tellen en dan nog twee vingers overhouden. De Verenigde Staten dankt haar wetenschappelijke traditie aan de aristocratisch Europese universiteiten (en aan de vluchtelingen) en niet aan een stuwing van binnenuit.

In feite botst de wetenschap met het democratische ideaal. Hoewel meritocratisch, wordt het beoefend door de elite in de afstandelijke wereld van academici, waar de overgrote meerderheid van de burgers niet in staat is bij te dragen op een zinvolle manier. Wetenschap gaat over de vrijheid van gedachte, maar tegelijkertijd legt het een tirannie van ideeën op.

In een democratie zijn ideeën beschermd. Het is het heilige recht van een burger er ideeën op na te houden- en te verspreiden - waarmee de meerderheid het niet eens is, weerzinwekkende ideeën, ideeën die verkeerd zijn.  Maar wetenschappers zijn niet vrij om een volledig vrije geest te hebben, een wetenschapper houdt op een wetenschapper te zijn als hij vasthoudt aan in diskrediet gebrachte begrippen.De fundamentele wetenschappelijke drang ideeën te weerleggen, ideeën in diskrediet te brengen botst met de democratische drang van ze te tolereren en te beschermen.

Dit is de reden waarom zelfs politici die bereid zijn de evolutie aan te nemen, nooit die politici die dat niet doen aanvallen, althans niet openbaar, zij stellen de  evolutietheorie als een louter persoonlijke overtuiging. Pogingen om creationisme de kop in te drukken getuigt van elitair gedrag en intolerantie - het zou politieke zelfmoord zijn. Toch is dit precies wat biologen moeten doen; zij drijven vervalsingen uit en halen ze uit het domein  van de publieke discussie.

Wij hebben het geluk dat de overgeplante wetenschap zo mooi op Amerikaanse bodem heeft gebloeid. Maar ik neem het niet langer voor vanzelfsprekend dat dit zo zal blijven; onze democratische neigingen kunnen het beste van ons tenslotte weghalen.

00:30 Gepost door doeterniettoe in Wetenschap | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wetenschap, democratie, charles seife |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.