03-04-08

‘corporate social reponsability’ (CRS): sociale verantwoordelijkheid van ondernemingen….

Een aantal weken terug was er de jaarlijkse bijeenkomst  in Davos waar de rijkste lui uit de wereld samen de economische toestand  bespreken, ettelijke toespraken rond economie, welke richting die moet uitgaan en - of course- veel netwerking…

 

Bill Gates, niet langer meer de rijkste man op aarde - hij gaf een deel van zijn fortuin weggaf aan de stichting die zijn naam draagt-  gaf een opmerkelijke toespraak rond CRS die je hieronder ook in een Nederlandse vertaling van ‘uw dienaar’ ziet. De vetgedrukte tekst is door mezelf toegevoegd omdat die m.i. bijzonder relevant is.

 

Gates gelooft nog (of moet nog geloven?) in de werking van het kapitalisme om veranderingen ten goede in de maatschappij te brengen. Hij gelooft in de goodwill van kapitalistische firma’s. De vraag blijft of die er niet alleen is als er nog voldoende winst valt af te schuimen voor de aandeelhouders. Is er in een kapitalistisch economisch systeem niet steeds een verliezer, iemand waarop juist winst kan worden gegenereerd ? Davos is wel niet de plaats waar andere minder kapitalistische staatsvormen het licht kunnen zien of uitgewerkt kunnen worden  al is het wel overduidelijk dat er een rol voor de staat (die tegenwoordig soms banken ter hulp komt) en supranationale instanties (zoals bij de ‘euro’) is weggelegd . 

 

Hier zijn redevoering van dit jaar in Davos:

 

Hier de Engelse transcriptie:

 
Alle toespraken van Bill Gates:
http://www.microsoft.com/presspass/exec/billg/speeches/20...

 

 

Hier de Nederlandse vertaling van de redevoering:

 

Bill Gates’ toespraak op het wereldeconomisch forum Davos januari 2008

LAUS SCHWAB: Goeienavond, dames en heren.

Als in de 22e eeuw een boek wordt geschreven over de ondernemer van de 21ste eeuw,ben ik er zeker van dat - of zelfs van de 20e eeuw – ben ik er zeker van dat de persoon die vooral zal voorkomen in de geest van de historici  Bill Gates is. (Applaus.)

Ik hoef Bill Gates hier niet in te leiden. Ik wil alleen maar vermelden toen we  ongeveer acht weken geleden een telefonisch gesprek hielden, en we het hadden over deze sessie, en we het hadden over de lengte, en, uiteraard, in de traditie Davos zei ik 10 minuten. Dan zei  Bill Gates : "Nee, ik wil de belangrijkste toespraak houden die ik dit jaar zal leveren." En ik vroeg hem naar het onderwerp , en hij zei: "Ik wil het hebben over de rol van de firma’s in de samenleving." En daar, uiteraard, dit onderwerp de kern is van wat het World Economic Forum doet, heb ik ja natuurlijk gezegd, je moet ten minste 30 minuten hebben, en dat is wat hij nu heeft. Bill, het woord is aan jou. (Applaus.)

BILL POORTEN: Nou, ik dank u voor de vriendelijke inleiding en voor het privilege van voor dit forum te mogen spreken.

Zoals u wellicht weet doe ik  in juli  een grote verandering in mijn carrière. Ik ben niet bang, ik geloof dat ik nog steeds marktwaarde  heb. (Gelach) Ik ben een zelf-starter, ik ben handig  in Microsoft Office. (Gelach.) Ik vermoed dat dat het zowat is. (Gelach) Ik leer ook hoe geld weg te geven.

Dus, dit is de laatste keer dat ik  Davos bijwoon  als een full-time medewerker van Microsoft.
________
Sommigen van ons hebben het geluk te komen op een momenten in het leven waarop we kunnen pauzeren,  nadenken over ons werk, en zeggen: "Dit is geweldig. Het is leuk, spannend en nuttig; ik zou dit altijd kunnen doen ."

Maar de loop van de tijd dwingt elk van ons de balans op te maken en te vragen: Wat heb ik tot dusver bereikt? Wat wil ik nog bereiken?

Dertig jaar geleden, 20 jaar geleden, 10 jaar geleden, ging mijn aandacht volledig op in hoe de magie van de software de wereld kon veranderen. Ik zag dat  doorbraken in de technologie de belangrijkste problemen kon oplossen. En dat doen ze, in toenemende mate, voor miljarden mensen.

Maar doorbraken veranderen vooral de  levens  waar mensen het zich kunnen veroorloven die te kopen, waar er sprake is van economische vraag, en  economische vraag is niet dezelfde als  economische behoefte.

Er zijn miljarden mensen die de grote uitvindingen van het computertijdperk nodig hebben, en nog veel meer de basisbehoeften, maar die op geen enkele wijze  hun behoeften kunnen uitdrukken op een manier die de markt aanbelangt, zodat zij het zonder moeten doen.

Als we een kans krijgen hun leven te veranderen, hebben we innovaties van een ander niveau nodig. Niet alleen technologische innovatie, we hebben behoefte aan systeem- innovatie en dat is wat ik met u wil bespreken, hier vandaag in Davos.

Laat ik beginnen met het uitspreken van een oordeel dat sommigen niet  delen: De wereld wordt steeds beter, veel beter. In belangrijke en ingrijpende manieren, de wereld is een betere plaats om te leven dan ooit.

Beschouw de status van vrouwen en minderheden in de samenleving - vrijwel elke samenleving - vergeleken met een tijd in het verleden.

Bedenk dat de levensverwachting bijna verdubbeld is  de laatste 100 jaar.

Overweeg het bestuur, het aantal mensen dat vandaag stemt bij verkiezingen,dat hun mening kan geven, kan genieten van economische vrijheid vergeleken met enig moment in het verleden.

Op vele cruciale gebieden, wordt de wereld steeds beter.

Deze verbeteringen zijn  aangezwengeld door vooruitgang in wetenschap, technologie en geneeskunde. Zij brachten  ons op een hoog peil van menselijk welzijn. We zijn eigenlijk nog maar juist aan het begin van deze op technologie gebaseerde revolutie wat betreft wat mensen voor mekaar kunnen doen. In de komende decennia, krijgen we verbazingwekkende nieuwe mogelijkheden: betere software, betere diagnose voor ziekten, betere geneeswijzen, beter onderwijs, betere kansen en meer briljante geesten die  met ideeën komen om moeilijke problemen op te lossen.

Dit is hoe ik de wereld zie, en het moet duidelijk zijn: ik ben een optimist.

Maar ik ben een ongeduldige optimist. De wereld wordt steeds beter, maar niet snel genoeg beter  en het is niet beter voor iedereen.

De grote vooruitgang in de wereld heeft vaak de ongelijkheid in de wereld verergerd. De  minst behoeftigen  zien  de grootste verbetering, de meest behoeftigen krijgen het minste – meer bepaald  het miljard mensen dat leeft van minder dan een dollar per dag.

Er zijn ongeveer een miljard mensen in de wereld die niet genoeg te eten hebben,  niet over schoon drinkwater beschikken,  geen elektriciteit hebben,  dingen die we als vanzelfsprekend beschouwen.

Ziekten als malaria die meer dan een miljoen mensen per jaar doden, krijgen veel minder aandacht dan middelen die  kaalheid verhelpen.

Dus, het  onderste miljard mist de voordelen van de globale economie, maar ze zullen lijden onder de negatieve effecten van die economische groei die ze hebben gemist. Klimaatverandering zal het grootste effect op de mensen die het minst hebben gedaan om ze te veroorzaken.

Waarom profiteren mensen omgekeerd evenredig aan hun behoefte? Welnu, de marktprikkels doen dat.

In een systeem van kapitalisme, als de mensen hun rijkdom stijgt, stijgt ook de financiële prikkel hen te dienen.  Als hun rijkdom zinkt, valt ook de financiële prikkel hen te dienen, tot het nulpunt. We moeten een manier vinden om de aspecten van het kapitalisme die rijkere mensen dient ook  armere mensen te laten dienen..



Het geniale van het kapitalisme ligt in het vermogen om het eigen belang ten dienste te stellen van het bredere belang. Het potentieel van een grote financiële tegenprestatie voor innovatie ontketent bij vele getalenteerde mensen een zoektocht naar  vele verschillende ontdekkingen. Dit systeem, gedreven door eigenbelang, is verantwoordelijk voor de ongelooflijke innovaties die zovele levens hebben verbeterd.

Maar om deze kracht in het gareel te houden, zodat iedereen ervan kan genieten, moeten we het systeem verfijnen.

Zoals ik het zie, zijn er twee grote krachten in de menselijke natuur: eigenbelang, en zorg voor anderen. Kapitalisme gebruikt het eigen belang op een handige en duurzame manier, maar alleen voor rekening van hen die het kunnen betalen. Overheidssteun en filantropie kanaliseren onze zorg naar hen die het niet kunnen betalen. Voor een snelle verbetering voor de armen moeten we een systeem hebben dat vernieuwers en bedrijven erbij betrekt op een veel betere manier dan vandaag.

Een dergelijk systeem heeft een tweeledige taak: winst maken  en ook het leven van hen verbeteren die niet volledig genieten van de huidige krachten in de markt. Voor duurzaamheid moeten we gebruik maken van winstprikkels waar mogelijk. Terzelfdertijd,  zijn winsten niet altijd mogelijk wanneer bedrijven de zeer armen pogen te bedienen. In dergelijke gevallen moet er andere prikkels zijn, en die stimulans is erkenning.
Erkenning verbetert de reputatie van een bedrijf en bevalt de klanten; bovenal trekt het goede mensen naar een organisatie. Aldus ontlokt erkenning een op de markt gebaseerde beloning voor goed gedrag. In markten waar winsten  niet mogelijk zijn geeft  erkenning een machtiging; waar winsten mogelijk zijn, is  erkenning een extra prikkel.

Deze week had ‘The Economist’ een hoofdstuk rond ondernemingsverantwoordelijkheid  en dat selde het probleem zeer duidelijk. Men zei dat het de interactie is tussen de principes van een bedrijf en zijn commerciële competentie die de aard van het bedrijf zal vastleggen.

De uitdaging hier is het ontwerpen van een systeem waarbij  marktstimulering, met inbegrip van winsten en erkenning, aanzet meer te doen voor de armen.

Ik noem deze idee  graag creatief kapitalisme, een aanpak waar regeringen, bedrijven, non-profitorganisaties  samenwerken om het bereik van de markt te vergroten , zodat meer mensen  winst kunnen maken, of erkenning krijgen, zodat ze werk kunnen doen zodat de onrechtvaardigheden in de wereld verminderen.

Sommige mensen kunnen bezwaar maken tegen dit soort op de markt gebaseerde sociale verandering, met het argument dat als we sentiment met egoïsme combineren, we het bereik van de markt niet uitbreiden maar verkleinen. Toch is het Adam Smith, de vader van het kapitalisme en de auteur van "Wealth of Nations", die sterk geloofde  in de waarde van het eigenbelang voor de samenleving. Hij  opende zijn eerste boek met de volgende regels:

"Hoe egoïstisch de mens ook is,  mag worden aangenomen, dat er blijkbaar een aantal beginselen in zijn natuur zijn, waardoor hij  belangstelling heeft voor  het geluk van anderen, en hij hun geluk nodig heeft, hoewel hij er niks uithaalt, behalve het plezier van het te zien."

Creatief kapitalisme is geïnteresseerd in het lot van anderen en bindt het aan onze interesse in ons eigen lot op een manier die beide vooruit helpt. Deze hybride motor van eigenbelang en zorg voor anderen kan een veel grotere kring mensen dienen dan die welke zou kunnen  worden bereikt uitsluitend door eigenbelang of uitsluitend door zorg.

Mijn denken over dit onderwerp is beïnvloed door veel verschillende ervaringen, met inbegrip van de werkzaamheden bij Microsoft om onbillijkheid aan te pakken.

De afgelopen 20 jaar, heeft Microsoft gebruik gemaakt van  ‘corporatieve filantropie’  als een manier om de technologie te brengen naar mensen die geen toegang hebben. We hebben meer dan US $ 3 miljard geschonken in contanten en software  om de digitale kloof te overbruggen.

Maar onze grootste impact is niet alleen gratis of goedkope software , maar eerder als we zien hoe het gebruik van de technologie oplossingen creëert. En we zijn vastbesloten om meer van deze expertise op de tafel te brengen. Onze producten en zakengroepen in de hele wereld, en sommige van onze beste geesten in ons onderzoekslab, met inbegrip van een speciale focus in onze onderzoeks-lab in India, zijn bezig met nieuwe producten, technologieën en business modellen die computers beter toegankelijk en beter betaalbaar kunnen maken.

In een geval  ontwikkelen we een ‘interface’ die ervoor moet zorgen dat analfabeten of semi-geletterde mensen gebruik rechtstreeks een PC kunnen gebruiken  met een minimale opleiding of bijstand. In een ander geval  kijken we hoe een draadloos systeem, samen met de software,  dure verbindingskosten kan doen vermijden wat veel meer dan de kosten van de software of hardware  in de weg staat voor computertoegang in plattelandsgebieden.

We denken op een veel gerichtere manier over de problemen waarmee de armste mensen worden geconfronteerd en  geven onze meest innovatieve denkers de tijd en de middelen om tot oplossingen te komen.

Dit soort creatief kapitalisme verbindt zakelijke expertise met de behoefte in de derde wereld om markten te vinden die reeds aanwezig zijn, maar onbenut. Soms heeft  de kracht van de markt geen impact  in de ontwikkelingslanden niet omdat er geen vraag is, of  omdat het geld ontbreekt, maar omdat we onvoldoende tijd besteden aan het bestuderen van de behoeften en eisen van deze markt.

Dit punt werd  welsprekend aangetoond in CK Prahalad’s boek, "The Fortune at the Bottom of the Pyramid" en dat had een grote invloed op bedrijven in termen van de winst te verbreden (uit te strekken) via speciale innovatie.

Een voorbeeld hiervan is toen  de World Health Organization de vaccinatie tegen meningitis in Afrika poogde uit te breiden, gingen ze niet onmiddellijk naar een vaccinfabrikant. Eerst  gingen ze naar Afrika om te zien wat de mensen zouden kunnen betalen. Ze ontdekten dat als ze wilden dat moeders dit vaccin hun baby's toedienden, het  moest worden geprijsd op minder dan 50 cent per dosis. Toen ze daagden ze  de partners uit voor deze prijs een vaccin te maken en het  Serum Institute in India heeft een nieuwe manier gevonden om het vaccin voor 40 cent per stuk te maken. Het ging akkoord met de levering van 250 miljoen doses te verdelen via de volksgezondheid systemen de komende tien jaar, waardoor zij ook kunnen verkopen in de particuliere sector.

In een ander geval heeft een Nederlandse onderneming, die de rechten op een cholera-vaccin heeft, de rechten voor de ontwikkelingslanden weerhouden en deelde deze rechten, met geen winst met fabrikanten in ontwikkelingslanden. Het resultaat is een cholera-vaccin gemaakt in Vietnam, dat minder dan $ 1 kost per dosis, de levering en de kosten van de algehele immunisatiecampagne inclusief.

Omdat veel van de hedendaagse geavanceerde producten lage marginale kosten hebben, of het nu gaat om software of medicijnen of media, zo veel dingen, kan dit idee van gedifferentieerde prijsstelling om waardevolle goederen aan de armen aan te bieden op een manier die ze zich kunnen veroorloven, worden gebruikt meer dan ooit.

Deze projecten zijn een aanwijzing van wat we kunnen bereiken als mensen die experts zijn in de behoeften van de derde wereld samengebracht worden  met wetenschappers die  de doorbraken of het nu in software of geneesmiddelen zijn. Samen kunnen zij voor hun beste ideeën toepassingen vinden voor de arme wereld.

Een andere benadering van creatief kapitalisme omvat een directe rol voor regeringen. Natuurlijk, doen regeringen al veel om de armen op een manier te helpen die veel verder gaat dan alleen de markten te voeden: Ze steunen aidsonderzoek, gezondheidszorg; ze hebben geweldige dingen gedaan. Maar ik denk dat het hoogste hefboomwerk dat  regeringen kunnen doen is om een beleid te creëren  dat de markt stimulansen geeft voor het bedrijfsleven dat het leven van de armen verbetert.

Volgens een Amerikaanse wet, die onlangs is ondertekend door president Bush, kan elk geneesmiddelbedrijf dat  een nieuwe behandeling ontwikkelt voor een verwaarloosde ziekten zoals malaria of tuberculose  een prioriteitsbehandeling krijgen van de FDA wat betreft een ander product dat ze hebben ontwikkeld. Als je de ontwikkeling van een nieuw geneesmiddel voor malaria doet , kan je winstgevend zeg cholesterolverlagende geneesmiddel tot een jaar eerder de markt op. Deze prioriteit kan honderden miljoenen dollars waard zijn.

Een andere benadering van het creatieve kapitalisme is gewoon bedrijven in de arme wereld helpen markten in de rijke wereld te bereiken. Morgenochtend zal ik een partnerschap aankondigen dat Afrikaanse boeren toegang verschaft tot de premium koffie markt, met als doel  een verdubbeling van hun inkomen uit koffiegewassen. Dit project zal  Afrikaanse boeren helpen bij het produceren van hoge kwaliteitskoffie en verbindt ze met  bedrijven die willen kopen. Dat zal  hen en hun gezinnen uit de armoede optillen.

Tenslotte, een van de meest inventieve vormen van creatief kapitalisme betreft  iemand die we  allemaal heel goed kennen. Een paar jaar geleden zat ik hier  in een bar  in Davos met Bono. 's Avonds laat, na een paar drankjes, praatte hij  hoe we met een percentage van elke aankoop van gelijkgestemde bedrijven kunnen  helpen de wereld veranderen. Hij bleef mensen bellen, schudde hen wakker, en gaf de telefoon door om de belangstelling ervoor te tonen.

Nou, het is tijd om dit aan te pakken,  hij had gelijk. Als je mensen een kans geeft om zich te verbinden met een zaak waarom ze geven, terwijl ze tevens  een geweldig product kopen, zullen ze dat doen. Zo werd de ROOD-campagne  geboren, hier in Davos.

RED-producten zijn verkrijgbaar bij bedrijven als Gap, Motorola en Armani. Net deze week, vervoegden Dell en Microsoft zich. Gedurende het afgelopen anderhalf jaar heeft  RED heeft gegenereerd van $ 50 miljoen voor het Wereldfonds voor de bestrijding van aids, tuberculose en malaria. Als gevolg ontvangen bijna 2 miljoen mensen in Afrika  levensreddende medicijnen vandaag.

Er is een groeiend inzicht in de wereld dat wanneer verandering wordt gestuwd vanuit  de juiste prikkels, dat je dan beschikt over een duurzaam plan voor verandering, omdat winsten en erkenning hernieuwbare bronnen zijn. Klaus Schwab heeft een stichting die  sociale ondernemers over de hele wereld steunt, mannen en vrouwen die hun ideeën omzetten om het leven te verbeteren via betaalbare goederen of diensten. President Clinton toonde de unieke rol die een non-profitorganisatie kan spelen als akkoordensluiter tussen de producenten uit de rijke wereld en de arme wereld consumenten. Het tijdschrift "Fast Company" geeft prijzen voor wat ze noemt Sociaal Kapitalisme.

Dit zijn slechts een paar voorbeelden van waar de belangstelling voor deze activiteiten groeit..

Dit is een wereldwijde beweging, en we hebben allemaal het vermogen en de verantwoordelijkheid om deze te versnellen.

Ik zou iedereen hier willen vragen of je nou in het bedrijfsleven, de overheid of in de non-profit wereld zit, om project van creatief kapitalisme het komende jaar aan te pakken, en  te zien hoever je het bereik van de markt kan strekken om de zaak vooruit te duwen. Of het nu gaat om buitenlandse hulp, caritatieve giften of nieuwe producten, kunt u een manier vinden om dit toe te passen, zodat de kracht van de markt  de arme helpt?

Ik hoop dat bedrijven een percentage van de tijd van hun top vernieuwers aan  zaken die  mensen kunnen helpen die uit de mondiale economie waren buitengesloten. Dit soort bijdrage is zelfs nog krachtiger is dan het geven van geld of het aanbieden van werknemers' tijd alsvrijwilliger. Het is een gericht gebruik op dat waarin uw bedrijf het beste  is. Het is een geweldige vorm van creatief kapitalisme, want het kost de denkkracht en maakt het leven beter voor de rijkste, en wijdt een deel van het aan de verbetering van het leven van alle anderen.

Er zijn een aantal farmaceutische bedrijven, zoals GlaxoSmithKline, die al gebruik maken van hun top innovatoren om te werken aan nieuwe benaderingen om armen te helpen. Een ander voorbeeld is Sumitomo Chemical, die hun expertise gebruiken voor  het bouwen van een bed netfabriek dat ze schonken.

Andere bedrijven doen hetzelfde  - in de voeding, de  technologie, mobiele telefoons, bij het bankieren. In feite zou ik willen zeggen dat als andere bedrijven in een sector gewoon doen  wat de leider in deze sector doet,  dan zou dat een dramatische impact hebben tegen de  onrechtvaardigheden in de wereld.

Tot slot hoop ik dat  grote denkers enige tijd zullen wijden aan het vinden van manieren om voor bedrijven, overheden, NGO's en de media maatregelen te creëren zodat  bedrijven kunnen doen wat in hun macht en intelligentie ligt om een bredere kring van mensen te bereiken.  Dit soort informatie is een belangrijk element van het creatief kapitalisme. Het kan goed werken in de erkenning omvormen, en ervoor zorgen dat de erkenning  een brug bouwt naar markt gebaseerde beloningen voor  bedrijven die  de meeste werkzaamheden ten dienste van de meeste mensen uitvoeren.

We leven in een fenomenale leeftijd. Als we  de eerste decennia van de 21e eeuw benaderingen vinden die voldoen aan de behoeften van de armen op een manier dat het  winst genereert en als  bedrijfsleven erkend wordt  dan zullen we een duurzame manier om het terugdringen van de armoede in de wereld hebben gevonden.

Deze opdracht heft een open einde. Ze zal nooit worden afgewerkt. Maar een gepassioneerd inspanning om een antwoord te geven op deze uitdaging zal helpen de wereld veranderen.

Ik ben blij er deel van uit te maken.

Dank u wel. (Applaus.)

 


Zie ook :

Die Zeit: Können Unternehmen gut sein?

 
Website van het wereldeconomisch forum:

http://www.weforum.org/en/events/ArchivedEvents/AnnualMee...

 

08:45 Gepost door doeterniettoe in Economie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: economie, bill gates, davos |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.