22-02-08

Steeds weer nationalisme…

 

Steeds herhaalt zich hetzelfde. Groepen eisen zelfstandigheid  tegenover andere groepen op  en claimen een bepaald stuk land als het hunne. Onafhankelijk verklaren ze zichzelf dat dan vlug internationaal bevestigd wordt door ‘bevriende’ naties zodat men de onafhankelijkheid als een voldongen feit vlug wil afhandelen… Telkens weer gebeurt dit, telkens met nefaste gevolgen. Gisteren, een paar dagen na de onafhankelijkheidsverklaring, protestmeetings  in Kosovo door de Servische minderheid en in Servië zelf steekt men ambassades van Kosovaarse bevriende naties in brand.

 

Het gaat er in dit logje niet om wie gelijk heeft, dat doet er hier niet toe vermits je de werkelijkheid moet nemen zoals ze zich voordoet, zoals ze ervaren wordt door de betrokkenen.Wie gelijk heeft doet de feiten niet veranderen.  Feit is dat zolang er grote onenigheid blijft en naar het eigen belang (is er ‘mij’ niet tekort gedaan?) je geen definitieve oplossing hebt. 

Waarom was dat zo snelle goedkeuren van Kosovo door Belgiê  noodzakelijk? Willen we na onze meer eigen koers wat betreft Irak nu weer zoete broodjes bakken bij de VS door  hen vlug te volgen in het erkennen van de soevereiniteit van Kosovo? Maakt dat de zaak eenvoudiger? Of leg je  hier niet de kiem voor nieuwe conflicten die weer verder kunnen uitdeinen?  Wat als Noord Kosovo waar meer Serven zitten zich op zijn  beurt afscheidt in weer een kleiner staatje? Waarom dubbele agenda’s wel Kosovo en  niet Noord Cyprus bvb? Heeft het te maken met het feit dat Servië bij Rusland aanleunt en N-Cyprus bij Turkije?

 

Na de VN  zal een ‘Europese’ troepenmacht  moeten toezien dat het niet uitmondt in een nieuwe brandhaard. Nationalisme dat zich vastlegt op een bepaald stuk grond leidt steeds naar conflicten, slechts internationalisme kan het vreedzaam samenleven bevorderen. Dat die globale aanpak moet is ook overduidelijk in Kosovo zelf, het landje kan slechts blijven bestaan dankzij de VN en nu binnenkort dankzij een Europese troepenmacht.

Feitelijk worden grenzen minder belangrijk.  Alleen vereist internationalisme sterke internationale instellingen en die komen niet makkelijk van de grond vermits naties zo ongraag delen van hun bevoegdheden afstaan als de eigen winst nog niet in het gezicht is.

Bedenk wel: Europa kent al meer dan 60 jaar geen wereldoorlog juist  dankzij de overlegorganen  dankzij de Europese unie. Die moet verder uitgebouwd worden zodat de nationale grenzen meer en meer verdampen!  Wat moeten we nog in deze eeuw van extreme mobiliteit met nationaliteiten die zich steeds meer opsplitsen? Waarom achterhoedegevechten die  terug naar af leiden? Waarom geen ongewone op het eerste gezicht onzelfzuchtige  sprong voorwaarts door  nationaliteiten meer en meer te laten verdampen? Latere generaties zullen juist dat een verstandige keuze vinden. Dat proces van ‘verdampen’ is feitelijk reeds sterk bezig door de globale economie! Uiteenvallen in kleinere staatjes, in steeds kleinere staatjes, is hoogst onpraktisch in een tijd waar je het moet hebben van uitwisseling en dialoog. Deze eeuw van extreme mobiliteit vereist globale communicatie!!!.

 

Ga je nog je bloed geven voor een natie?  Je kreeg de afgelopen eeuwen vaak een grafsteen als geschenk, of je naam op een monument. Is dat de vrijheid van het nationalisme?

Soms lijkt het dat de psyche van velen nog leeft in de 19de eeuw en niet in de 21ste .

 

Niks is moeilijker dan je eigen ik, je eigen soevereiniteit,  even opzij te schuiven. Deze moderne samenleving vereist gewoon een globale aanpak om de huidige uitdagingen (allen al  klimaat, economie en mobiliteit bvb.) aan te pakken. Europa moet zich verder ontwikkelen zodat nationalisme verdampt. Europa niet als een einddoel en een nieuwe vorm van nationalisme maar Europa als openheid en mogelijkheid anderen te ontmoeten.

 

 

Wikipedia over Kosovo: http://nl.wikipedia.org/wiki/Kosovo

 

 

11:51 Gepost door doeterniettoe in Conflicten | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kosovo, nationalisme |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.