06-02-08

Wij en die anderen… zijn zij anders?

handIedereen lijkt zo sterk doordrongen van de eigen job, geldverdienen dus  de eigen hobby’s en zeker van de eigen belangrijkheid dat je vaak vergeet dat je in een collectief leeft (dat aarde heet) en je dus best wel even ziet of  dat moederschip wel zal blijven drijven (nu haar kind dat mens heet bewustzijn heeft…)  Is de mens zich wel bewust van zijn omgeving? Bewust dat hij de aarde is die bewust zichzelf ziet?  Is er bij de mens een bewustzijn van de waarde van die aarde ? Is dat bewustzijn wel sterk genoeg dat het de dagelijkse consumptiedrang overstijgt en hij zijn gedrag kan aanpassen?

 

Het is goed dat er elk jaar een Nobelprijs literatuur is, vaak hebben deze literatoren bedenkingen die verder reiken dan dat enge ikje en de Nobelprijs geeft hen de kans hun meningen naar een breed publiek kenbaar te maken. Twee jaar deed  Harold Pinter dat en nu de 88-jarige Doris Lessing die nog bijzonder helder uit de hoek komt.

 

Een m.i. belangrijk (hier vertaald) fragment uit Lessing's interview met Die Zeit :

 

DZ: Een thema dat uw werk met groeiende intensiteit dootrekt is de menselijke vernielings- en zelfvernielingskracht.

 

Lessing: Onze soort schijnt geen bijzondere zin voor zelfbehoud te hebben. Wat inderdaad door de tijden heen niet verandert is de zucht van grote staten te domineren en andere slecht te behandelen. Toen  ik een meisje was,  was de VS geen bedreiging zoals nu.  In mijn leven zag ik imperiums opkomen en instorten.  Niet dat me dat bevalt maar zo lijkt de geschiedenis te lopen.

 

DZ: Welke concrete bedreigingen bedoelt u ?

 

Lessing: De ongehoord hoge prijs, op verscheidene vlakken, van de oorlog tegen Irak.  De radicaliteit  van jonge moslims. Gelukkig hebben de gematigde moslims grote invloed. Dan een mogelijke atoomoorlog. Plots is de bedreiging er weer, die een tijd gesluimerd heeft. Bovendien verbaas ik me erover wij [Engeland] als het absolute immigratieland tegenover het vreemde staan. Het is niet de eerste keer dat de hele wereld hierheen trekt; het Romeinse rijk was evenzeer een smeltkroes, en DNA onderzoek bewijst dat we allen ergens iets gemengds in ons bloed hebben. Hoe komt men dan in hemelsnaam  zover een ras daaruit te individualiseren en te beweren dat die engelser is dan de andere? Deze vreemdelingenhaat lijkt me vooral de oudere generaties te betreffen die nog het imperium in het hoofd hebben. Bij de meeste jongeren merk ik minder vijandigheid voor het vreemde.

 

DZ: Wat geeft u hoop?

 

Lessing: Wanneer ik aan Zuid-Afrika denk, waar ik ja opgegroeid ben, denk ik natuurlijk onmiddellijk aan Nelson Mandela. Hij was gewoonweg een wonder. Maar reeds nu moet men weer zeggen Mbeki daarentegen is er geen. Tekens van hoop, natuurlijk zijn die er. De apartheid is verleden tijd. Racisme is eindelijk een misdaad. Werkelijk hoopvol is dat over dat alles gesproken wordt. Voor honderd jaar zou niemand over Darfur gehoord hebben. We kennen de tragedies en vragen ons tenminste af wat we kunnen doen.

 

 

Angst voor het vreemde is geen trek van een bepaalde nationaliteit het zit in de mens ingebakken zolang hij niet zijn blikveld verder openbreekt. Het vele  reizen, het contact met andere  volkeren, de steeds meer ‘gemengde’ huwelijken maken dat de moderne ‘mobiele’ wereld steeds meer een smeltkroes wordt. Dat belet niet aspecten van de eigen identiteit te behouden en andere over te nemen.

 

Sommigen dromen van homogene landen  (wat is dat? Waar is dat? ) en maak je de grond (als bezit) afhankelijk van de ‘soort’  bewoners op een bepaald tijdstip van die grond…dan wordt de wereld een grote migratie eens je dat ooit verder wil verwezenlijken dan in je dromen of in verkiezingspropaganda van fascistische partijen. Want wie woont allemaal niet op een plaats waar hij  volgens die ‘homogene’ principes niet thuishoort?  Een absurde idee dus zoals die  vroegere Arische rastheorie of  een homogeen Vlaanderen zonder migranten of België unitair Frans zoals sommigen lang terug ooit hoopten, of een  Z-Afrika terug zoals het was voor Mandela, apartheid. Dat alles is reactionair maar geen  realistisch denken meer; wie dat nu beoogt belandt in een fascistisch onmenselijk regime. Het nazisme met de ideologie van Herrenrasse en Untermenschen mag nooit terugkomen in welke vorm dan ook.  Al zou het makkelijk kunnen want in elk van ons (blank of zwart) zitten racistische, segregationistische  trekjes. Waakzaam blijven dus ook voor eigen reacties.  Uit de geschiedenis kan je, moet je leren, willen we voort kunnen leven in deze eenentwintigste eeuw. Nu gelden totaal andere wetten dan een tijd terug. Een voorbeeld? Bedenk dat de wereldbevolking de laatste 40 jaar verdubbeld is en alleen dat al vereist een totaal andere aanpak om te overleven !!! 

Psychisch veranderen we jammer genoeg niet,  technisch lopen we op mijlslaarzen…. En dat geeft de illusie dat we anders denken, dat we wijs zijn…..!!!.   Ja?

 

 

De laatst uitgezonden Van Dis in Afrika (deel 5 ‘De verliezers’) geeft een goed (en genuanceerd) beeld van groepen die zich niet aan de nieuwe situatie in Z-Afrika kunnen  aanpassen, die denken in winnaars en verliezers en zij behoren nu tot dat laatste kamp. Zij  dromen van een grote redder die hen en hun volk het heil zal brengen . Zo denken een aantal blanken die zich in het onooglijke Orania hebben teruggetrokken..

Mooie en leerzame Van Dis die bij hen op bezoek gaat (en bijzonder vlot Afrikaans blijkt te spreken) Zeer de moeite! 

http://www.vpro.nl/programma/vandisinafrika/

 

 

video: http://cgi.omroep.nl/cgi-bin/streams?/id/VPRO/serie/VPRO_...

 

 

 

 

15:02 Gepost door doeterniettoe in Maatschappij | Permalink | Commentaren (0) | Tags: doris lessing, mandela, adriaan van dis |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.