13-11-07

Inconsequenties – een inleiding

De natuur is consequent: wie niet volgens haar regels danst wordt eruit gewipt:  verkeerde constructie, Fehlkonstruktion.… Dan breekt de tijd (een relatief begrip) aan voor haar om iets nieuws uit te proberen. Het al, de kosmos - dat wat is - heeft tijd genoeg en ligt daardoor buiten de tijd… Tijdloosheid is een begrip dat ligt op de rand van het ondenkbare voor onze soort waar de enkeling, als het meewil, honderd jaartjes haalt, dit ikje, dat is honderd maal een kringetje om de zon, ocharme; hoe futiel kosmisch bekeken.

 

De mens als soort maakt intussen nog steeds capriolen, nog altijd probeert de natuur met de mens ‘ vrijheid’ uit, kwestie van te zien waartoe dat leiden kan, iets de vrije loop laten.  Wij hebben verantwoordelijkheid over onze eigen daden ‘gekregen’, of misschien correcter gezegd: wij zijn  gedoemd tot zelfverantwoordelijkheid.

Het is intussen meer dan laat genoeg om de verantwoordelijkheid en de consequenties van onze eigen daden te dragen. De vraag is zullen we dat kunnen als individu, zullen we dat kunnen  als soort? Is er wel een tegengesteld belang tussen individu en de soort in zijn geheel? Je zou het wel gaan denken als je de gedragswijze van onze soort bekijkt. Onze inconsequenties kunnen ons binnenkort de das omdoen…

 

In de volgende logjes een aantal inconsequenties

10:17 Gepost door doeterniettoe in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.