01-11-07

Wat je doet maakt het verschil: de wereld ligt in je hand….

Je kleurt hem of verscheurt hem

Neem nu twee mensen die de afgelopen week stierven maar wat een verschil: Pierre Janssen en  Paul Tibbets.

pierre

 

Pierre Janssen ligt me sterk aan het hart. Hij presenteerde in de oertijd (jaren zestig, zeventig) Kunstgrepen en er verscheen toen ook een boek van met de scripts van de uitzendingen (bij De Bezige Bij, hun eerste non-fictie boek meen ik) Hij leert je 'zien'. Hij, de wonderlijke  man, niet gestroomlijnd, een ‘zwikzwak’ die je ogen opende, Hij liet je verder kijken en leek daarin op die andere grote: John Berger die hetzelfde deed met zijn serie 'Ways of Seeing', waar ook een boek van verscheen.

Zijn al die afleveringen van Kunstgrepen verdwenen, de vergetelheid in?  Pierre Janssen stond voor de camera en praatte, vergat zichzelf werd de pratende observatie. Hij trad in de wereld  van hem of haar die hij besprak, keek met de schilder maar gaf ook zichzelf daarbij. Zo leek het. Hij klom in het schilderij en improviseerde. Jazz met woorden. Vijftien minuten lang of was het langer of korter? De tijd hield even op. Schitterend en hopelijk niet verdwenen. Wie bezit nog iets rond die uitzendingen ?

Alleszins deze lieve innemende Don Quichot bracht waar hij binnenkwam liefde mee, liefde voor de kunstenaar en voor jou die dankzij hem kunstbeschouwer werd op een televisiescherm.

Pierre Janssen leve voort in eenieder die hem liefhad…

 

Smeekbede aan het Geschiedeniskanaal of Holland Doc of Cultura:  breng een retrospectieve a.u.b.  Hij verdient het als geen ander. Of zet hem, de allereerste Zomergast, nog eens  online, mooie gelegenheid nu de honderdste aflevering van Zomergasten voorbij is.

 

Paul_W_Tibbets_USAF_bio_photoPaul Tibbets  heeft wereldgeschiedenis geschreven maar dan wel veruit de  donkerste bladzijde: hij dropte  de eerste atoombom  op Hiroshima. Hierover zie een vroeger  Video-logje : blogbedenkingen van 12/3/07.

Natuurlijk voerde Tibbets  slechts een opdracht uit. Maar van zulke ‘routine’-opdracht kom je wel met vuile handen terug….Al heeft Tibetts zijn daad nooit betreurd, hij voelde zich miskend…. Hij is gestorven, zijn opdrachtgever Truman ook, al lang. Hun daden blijven nazinderen. 

Tja…

 

Alle wezens zijn met mekaar verbonden, sommigen beseffen het. Anderen  geloven alleen in zichzelf en beseffen niet de draagwijdte van wat ze deden. Een opzettelijk wegkijken. Ook kiezers zijn medeverantwoordelijk voor de daden van hun gekozenen

 

Blake :

To see a World in a Grain of Sand

And a Heaven in a Wild Flower

Hold Infinity in the palm of your hand

And Infinity in an hour

20:15 Gepost door doeterniettoe in Maatschappij | Permalink | Commentaren (0) | Tags: pierre janssen, paul tibbets |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.