14-10-07

Slogananalyse : ‘Leef zoals je wil’ (Delhaize)

Reeds geruime tijd staat op het Delhaize kasticket de slogan ‘Leef zoals je wil’, blijkbaar een slogan die de verkoop stimuleert want op gepaste tijden roept men hem om, tussen de muzak door…

 

Deze slogan is eigenlijk een verder uitbouwen van de idee De klant is koning > een koning leeft zoals hij wil > vandaar: leef zoals je wil.  Dat geeft evenwel een volkomen verkeerd basisgevoel. Men wil uitdrukken ‘hier in Delhaize  heb je een ruime keuze, hier kan je kopen zoals jij het wenst. Doe maar. Hier kan je je wensen bevredigen.’ Dit gevoel stimuleert aankopen ad libitum,  consumerisme (je bent dan ook in een warenhuis waar elke daad gericht is op aankopen!) terwijl we intussen weten  dat we niet verder ongeremd ons individualisme op de wereld  mogen loslaten willen we zelf als soort op deze aardkloot nog verder standhouden. Dat is de wetenschap die spreekt, evenwel ons koopgedrag grijpt gretig verder, ook al ben je wetenschapper. Theorie en praktijk. We moeten minderen, gericht aankopen- liefst producten dicht bij huis-, minder benzine verbruiken e.d.m.  Slogans die zulke ideeën verspreiden zal je nooit vinden in de supermarkt vermits die het consumerisme inperken en juist vanuit commercieel supermarket-standpunt contraproductief is….

 

Leef zoals je wil is een goede slogan (vermits hij werkt) maar wel een die een nefast signaal geeft: doe maar op, leef je individualisme uit; je bent de koning, doe wat je wil e.d.m.

Bij degene die zulke slogans telkens weer hoort, groeit het gevoel hier ben ik iemand, ik kan me hier onbelemmerd ontplooien door te kopen wat ik wil. Ik vermoed niet dat het verkooptechnisch zo gewild is maar bij het shoppen kan je zien wat in anderen hun karretje ligt: Kopen sommigen niet  juist meer om het respect of de afgunst van buur X of Y te op te wekken die hier ook juist aan het shoppen is…. Is dit  vergezocht?

 

We leven in een tijd die zweert bij het  epicurisme: het najagen van het fijnste, het aangenaamste, het overheerlijkste… Evenwel ook hier heeft de term een gedaanteverwisseling ondergaan in de kapitalistische kleedkamer of stripkamer zo je wil. Men heeft de term acceptabel gemaakt voor een wereld van consumerisme. De oorspronkelijke betekenis van epicurisme werd leeggehaald en weer opgevuld  met iets volslagen anders.   Epicurus stond een leven van onthechting voor van het materiële, daarin lag het uiteindelijke geluk. Alan de Botton’s  bespreking van deze filosoof kan je overigens nu ook via Google video bekijken:

 

Er is een nood aan tegengif. Reclameslogans hoor je overal en pogen vaak juist de omgekeerde boodschap te geven dan die die goed is voor de wereld. Grenzeloos en onbeperkt consumeren is schadelijk voor deze planeet (op jaarbasis bekeken zijn we al sinds 6 oktober het kapitaal zelf van de aarde aan het opsoeperen, onze jaarlijks hernieuwbare opbrengsten zijn sinds 6 oktober opgesoupeerd, nu eten we ons kapitaal verder op. -Het is hoogtijd dit probleem aan te pakken, in 1985 consumeerden we evenveel als onze aarde jaarlijks opbracht, in 87 staken we onze aarde op 19 december in de schulden, vorig jaar al op 9 oktober, nu al op 6 oktober!!! Zie  6 oktober is ecological debt day  ) vandaar is er nood aan andere slogans: koop wat goed is voor deze planeet, koop niet te veel, koop geen voeding uit verre streken e.d.m.

Zulke slogans zijn goede slogans omdat ze gericht zijn op het bewaren van onze hulpbronnen, maar soms slecht voor consumptie en dus winstderving voor de aandeelhouders. Er is nog een lange weg af te leggen vooraleer we zulks via de intercom van onze supermarkt zullen horen. Zal dat wel ooit*?

Intussen fungeert dit bescheiden logje als wat  tegengif.

 Verdere lectuur:

Een interessant artikel over consumerisme en de infantilisering van het koopgedrag vind je in  Mo Magazine  Hier nog een artikel rond Barber's boek:De infantiele consument

Wat boeken betreft - het is haast weer boekenbeurs, die intellectuele vorm van consumerisme- nog een boeiende boek:  Dirk Geldof:  we consumeren ons kapot   (titel is een variant op Postman’s boek: Wij amuseren ons kapot)

 -----------------------------

*Ik kan me voorstellen dat de eerste supermarkt die zulke anti-consumptiereclame geeft (aanvankelijk) succes zou kennen bij de bewustgeworden consument. Het zou een nieuwe kick geven daar te shoppen (kicks daar gaat het om bij slogans), de mens zou zich meer bewust worden van zijn eigen gedrag tijdens zijn rondgang door de shoppingkathedraal … De reclame-industrie is steeds op zoek naar opvallende slogans en buitennissige thema’s. Denk aan Benetton bvb die dankzij haar opvallende andere reclame een wereldreputatie veroverde. Is een bewustmakende supermarkt dan niet een gat in de markt, een trend-ombuiger ?

 

23:25 Gepost door doeterniettoe in Maatschappij | Permalink | Commentaren (0) | Tags: consumptie, epicurus, filosofie, consumerisme, barber |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.