18-06-07

Waarover men niet spreekt: geïnstitutionaliseerd geweld….

bonnie_and_clydeB

Tevreden zijn met de bestaande toestand, die pogen te bestendigen terwijl je in een  toestand leeft die stoelt op  uitbuiting van anderen is een extreem voorbeeld van gewelddadig handelen die echter  haast nooit als dusdanig door de betrokkenen erkend wordt.

 Het is makkelijker zelfvoldaan in het eigen rijke nest te blijven zitten en geen vragen te stellen. Life is beautiful in het eigen ommuurde paradijs. Echt sociaal denken veronderstelt dat je je niet neerlegt bij de bestaande situatie zolang anderen uitgebuit worden (en zeker als die uitbuiting jou juist  een gepriviligieerde positie bezorgt) Zulk geweld gaat uit van de overheid en is dus geïnstitutionaliseerd, wordt als normaal gezien, wordt zelfs niet meer als ‘geweld ‘ herkend al is het dat wel.

 Machthebbers verdoezelen deze vorm van geweld. De gewelddadige  rol van de laatste pausen ( Johannes-Paulus en Benedictus)  bvb wat betreft het onderdrukken van de bevrijdingstheologie  in Z-Amerika is een voorbeeld van institutioneel geweld dat uitgaat van het instituut Roomse Kerk.  De bevrijdingskerk stelt juist dat mensen die uitgebuit worden, die in slavernij leven het recht hebben in opstand te komen en zich desnoods met geweld van hun ketens mogen bevrijden, dat hoort bij rechtvaardigheid….

 

Het geïnstitutionaliseerd geweld wordt ook zeer mooi uitgebeeld in Arthur Penn’s intussen beroemde film ‘Bonnie and Clyde’ (1967). Het verhaal van twee gangsters die niet aan de bak konden komen in de jaren dertig en daarom het geld gingen roven daar waar het zat, in de banken… Zij deelden het 'gestolen' geld ook uit (zoals later in de seventies ook gebeurde door het  Symbionese Liberation Army- Patty Hearst -) en werden enorm populair… Hoe de ‘overheid’ met hen omsprong zie je in de slotbeelden van de film. Penn kreeg toen de film uitkwam enorm veel kritiek omdat deze film  het geweld zou verheerlijken: hij stelde  Bonnie (Faye Dunaway)  en Clyde (Warren Beatty) te  sympathiek voor. Penn geeft  een beeld van een maatschappij die leeft met een enorme werkloosheid en waarin het geld te ongelijk verdeeld is.  De reactie van die maatschappij op beide gangsters is overduidelijk in de slotbeelden.  Intussen is er niks veranderd globaal bekeken. Wij zijn hier collectief wel beter af dan in de jaren ’30, maar buiten staat meer dan de helft van de wereldbevolking aan te kloppen en wij blijven verder doen zoals we gewoon waren (De voornemens rond Afrika van de G8 blijken lippendienst te blijven…) In Zaïre verdient meer dan de helft van de bevolking amper 1 € per dag bvb...

 

“Bonnie and Clyde”  werd  gemaakt kort voor ’68, een tijd waarin men het geïnstitutionaliseerd geweld in vraag stelde:  de Vietnam-oorlog waarin ook massa’s jonge Amerikanen sneuvelden, toen geen beroepssoldaten maar rekruten… Nu gebeurt iets gelijkaardigs in  de oorlog in Irak, een bron van rijkdom voor Halliburton en sommige machthebbers  maar ook daar sterven Amerikaanse soldaten, nu echter beroepssoldaten, vandaar minder protest.

 

De nieuwe site Joox maakt het zien van grote klassiekers enorm makkelijk (je kan ze zelfs downloaden als Divx ) : Hier  Bonnie and Clyde (Arthur Penn) in goede kwaliteit. Prachtig!

 

 

Hier een zeer interessant document uit het filmjournaal van toen mét de oorspronkelijke commentaar:

 

 

Wikipedia over Bonnie and Clyde:  http://nl.wikipedia.org/wiki/Bonnie_%26_Clyde (NL)

http://en.wikipedia.org/wiki/Bonnie_and_Clyde (Eng)

 

Over Symbionese Liberation Army in de seventies: http://en.wikipedia.org/wiki/Symbionese_Liberation_Army

 

16:30 Gepost door doeterniettoe in Maatschappij | Permalink | Commentaren (0) | Tags: geweld, bonnie and clyde |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.