13-05-07

Ongezien is onbemind, aandacht voor het bijzondere …

…. In volgend filmpje gebeurt (misschien ook voor jou?) iets vreemds, hier  bvb kan je plots een ‘gemaakte schoonheid‘ ontdekken die je wakker schudt: een blikopener. Een diepere werkelijkheid, de taal der gevoelens, rechtstreeks uitgedrukt in beeld en klank.  Het wordt Gesamtkunst, diverse disciplines komen hier samen… Wie rock-opera of klassieke opera verafschuwt omdat het niet realistisch is, dat zo plots beginnen zingen en dansen, die heeft wel een zéér beperkt, eng zicht op de realiteit…  

Plots kan een beeld je verder (dieper) doen kijken dan je eigen beperkte blikveld. Je wordt dan even verder getild, komt even los van je beperkte ik.  Noem het blikverruiming, bewustzijnsverruiming, inzicht.

 

Dat gebeurt hier:

 

http://www.dailymotion.com/video/x1by68_traviata-verdi

 

Maar ook hier:

 

http://www.youtube.com/watch?v=SzYibC1P7UQ

 

 

In voorgaand  fragment uit Milos Forman’s film ‘Hair’ wordt de verkeerde persoon naar Vietnam ingescheept (Bukowski die hier opgeroepen wordt had even een stand-in gekregen zodat hij nog even naar z’n liefje kon- make love not war, weetjewel). De verkeerde man (maar wie is in zulke oorlog niet de verkeerde man?)  gaat in pas met honderden anderen de muil van het vliegtuig, de duisternis, het ongewisse in  en begint dan te zingen (!), niet realistisch maar inzichtrijk, je krijgt een dieper zicht op deze realiteit, een knap lied die de handeling omhoog tilt, die je nog beter deze  (nog altijd) realistische situatie doet aanvoelen. 

Deze film blijft hoogst actueel, ook de tekst, even een zin eruit die juist geschreven kan zijn: “listening to the new told lies….’

 

Hier de volledige tekst van het lied (vooral interessant zodat je ook de tussenregels gezongen door het koor aan het slot kan begrijpen):

 

We starve-look
At one another
Short of breath
Walking proudly in our winter coats
Wearing smells from laboratories
Facing a dying nation
Of moving paper fantasy
Listening for the new told lies
With supreme visions of lonely tunes

Somewhere
Inside something there is a rush of
Greatness
Who knows what stands in front of
Our lives
I fashion my future on films in space
Silence
Tells me secretly
Everything
Everything

Manchester England England
Manchester England England
Eyes look your last
Across the Atlantic Sea
Arms take your last
embrace
And I'm a genius genius
And lips oh you the
doors of breath
I believe in God
Seal with a righteous kiss
And I believe that God believes in Claude
Seal with a righteous kiss
That's me, that's me, that's me
The rest is silence
The rest is silence
The rest is silence

[Singing]
Our space songs on a spider web sitar
Life is around you and in you
Answer for Timothy Leary, dearie

Let the sunshine
Let the sunshine in
The sunshine in
Let the sunshine
Let the sunshine in
The sunshine in
Let the sunshine
Let the sunshine in
The sun shine in...

 

Het is overduidelijk: deze film is geen vrijblijvend entertainment, tenslotte wordt de kijker in de eindbeelden erbij betrokken: de massa (jij?) komt het scherm op, zingt mee en protesteert tegen een  oorlogsapparaat dat je niet wil… Inzicht leidt tot katharsis, een ‘staetveranderinghe’, je kijkt dieper, verder dan vroeger.

 

 

 

Kunst moet kansen blijven krijgen ook op de Vlaamse staatszender, zeker daar. Eenheidsworst verveelt en is maatschappijbestendigend.

 

17:15 Gepost door doeterniettoe in Kunst | Permalink | Commentaren (0) | Tags: la traviata, kunst, hair |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.