12-03-07

Hoe voel je je nadat je de eerste atoombom op een (weerloze) stad hebt gedropt?.

We spraken hier al ooit over de reacties van de piloten van de Enola Gay, het vliegtuig dat de bom op Hiroshima dropte . De mythe zegt dat een het klooster introk, een ander krankzinnig werd. De werkelijkheid is schokkender: ze leefden gewoon verder.  Hoe is een mens in staat zulke vernieling uit te voeren?  Eenvoudig zij zien dat als het uitvoeren van een opdracht. Eichmann zag dat ook zo. Befehl ist Befehl, zowel in Duitsland als de VS of elders. Verstand op nul, geweten evenzeer.  De mens als instrument, als machine a.h.w. De banaliteit van het kwade.

Hier een fragment uit Atomic Cafe waar men over deze gebeurtenis spreekt:

http://www.youtube.com/watch?v=EhZERU58RSI

 

transcriptie:

in het Engels

http://www.democracynow.org/article.pl?sid=05/08/05/1548248

Nederlandse vertaling van de transcriptie:

JUAN GONZALEZ: Op deze vooravond van  de 60ste verjaardag van het droppen van de twee atoombommen, wenden we ons naar de uitspraken van de mannen die Nagasaki en Hiroshima. bombardeerden  Dit is Paul Tibbets en Kapitein Kermit Beahan in de  film Atomic Cafe. Deze  film  uit 1982  verzamelde propagandafilms  van de regering films die als doel hadden de  Amerikanen gerust te stellen dat de atoombom geen bedreiging was voor hun veiligheid.

PAUL TIBBETS: Ik ben beschuldigd van krankzinnigheid, van een dronkaard te zijn, van alles wat je je kan voorstellen een hoopje ellende dus het zgn resultaat van een schuldig geweten door deze  daad en ik zeg, niemand komt ooit ter mijner verdediging op wat dat betreft. Ik bekijk het zo, mijn deel in dit alles zou iets kunnen zijn  waar de VS achteraf naar kan kijken met iets van een schuldcomplex. En het gevoel zou kunnen zijn dat hoe minder de VS regering daarover zegt hoe beter.

AMY GOODMAN:Paul Tibbets, een van de mannen die de bom op Hiroshima dropte en die   het vliegtuig naar zijn moeder, de Enola Gay noemde. Hij praat over hoe die vlucht was.

PAUL TIBBETS: De Trinitytest  was  uitgevoerd in New Mexico. De mensen van Trinity waren aangekomen in  Marianas en zij hadden  toen gekleurde foto’s bij van de Trinity ontploffing. We brachten  de groep samen en  toonden hen de foto’s. Wij hebben het woord "atoombom" niet gebruikt. Wij hebben dat niet gebruikt, maar wij zeiden, "Ok nu, dit is de bom. Dit is wat zal gebeuren  wanneer wij morgen onze vlucht maken en ze droppen  Dit is wat wij gaan zien". Zo met deze voorafgaande indoctrinatie, stapten we het vliegtuig in en vertrokken.

Zodra wij lucht in de lucht waren,  verliet ik de stoel van de piloot en ik kroop terug naar waar de voor deze taak aangeworven mannen zaten. We waren daar allen samen, wij goten wat koffie uit de thermosfles en ik vertelde hen wat wij gingen doen en wat wij meedroegen.  En vermits het weer helder was bij ons eerste doel, Hiroshima, moest er geen beslissing meer getroffen worden. Ik bedoel  wij waren op weg naar het doel. Bijgevolg dat deel was zuiver routine. Toen wij van ons vertrekpunt binnenkwamen op het punt waar we de bom gingen vrij laten was het opnieuw routine. Wij werden door geen enkel gevechtsvliegtuig gehinderd. Wij hebben niets gezien dat ons verontrustte  bijgevolg konden we ons zuiver op het bombardement concentreren.

De bom werd gelost. Wij voerden de bocht daarvandaan uit zoals ons bevolen was. De explosie raakte ons  in twee verschillende schokgolven, de eerste was de sterkste. Dit, zoals ik zeg, was een perfecte rustige  routineopdracht tot we de schade bekeken die aangebracht en die was moeilijk te beseffen. Het was onvoorstelbaar waar wij naar  keken. Wij gaven allen commentaar  in  het kleine vliegtuig. Wij namen foto’s en tegen dat we dat gedaan hadden besefte ik dat we beter ophielden met ‘sightseeing’ en daar wegkwamen en wij waren weg naar de kust in  ongeveer 20 minuten nadat de bom was gelost.

 

 

10:30 Gepost door doeterniettoe in Conflicten | Permalink | Commentaren (2) | Tags: enola gay, hiroshima, atoombom |  Facebook |

Commentaren

hard heel hard. Maar dat is de realiteit. Niet die pilott, niet die medevliegende dragen schuld, maar de bevelgever en wie was dat???
Groetjes

Gepost door: Sebastian | 12-03-07

Bezoek uit het Hageland Als depressie je overmeesteren bij het zien van dit kouder en slechter weer, kom dan een keertje kijken naar de eerste bloemen in mijn tuin. Ik wens je nog een prettige zondag en o ja, ik vind je blog prachtig !!!!

Gepost door: Tuingenieter | 18-03-07

De commentaren zijn gesloten.