19-02-07

Wachten op Godot – een actueel stuk.

Wachten op Godot (oorspronkelijk door Beckett in het Frans geschreven)  is een van de meest besproken stukken uit de naoorlogse tijd, juist omdat het duidelijk het naoorlogse basisgevoel uitdrukt in een nieuwe stijl. Beckett schreef dit stuk opzettelijk in een voor hem vreemde taal omdat hij die minder vlot schreef  en hij zich aldus tot het essentiële makkelijker zou kunnen beperken. Hij schreef in het Frans want voor hem was het in die taal makkelijker te schrijven ‘zonder stijl’.

 

 

Wachten op Godot  toont het doelloze, het hier maar wat rondlopen en de zin elders zoeken dan in het hier en nu.. Het ‘hier en nu’ uitsluitend willen gebruiken als middel tot ontspanning als ‘divertissement’.(Vladimir en Estragon pogen zich continu te entertainen, desnoods zelfs met elkaar te pijnigen, alles is beter dan alleen zijn. Je amuseren, terwijl het vuur aan het gebinte van de aarde aan het knagen is.  Men wacht passief op redding van buitenaf terwijl men misschien samen voor redding had kunnen zorgen…

Dit laatste is trouwens zeer actueel, denk bvb aan de globale opwarming. Wachten tot een ander iets onderneemt, wachten op de ultieme bevestiging van de opwarming  lijkt een doodlopende weg, geen die tot oplossingen leidt, juist het tegendeel.. Hier en nu vertegenwoordigen wij de mensheid en zoals Vladimir in het 2de bedrijf  zegt (als een blinde Pozzo opkomt met een ondertussen stomme Lucky) “laten we voor een keer waardig dit gespuis vertegenwoordigen.” Een oproep die dit stuk zeer actueel maakt.

 

Even  dit citaat van Vladimir letterlijk citeren in de Engelse vertaling van het stuk:

Let us not waste our time in idle discourse! (Pause. Vehemently.) Let us do something, while we have the chance! It is not every day that we are needed. Not indeed that we personally are needed. Others would meet the case equally well, if not better. To all mankind they were addressed, those cries for help still ringing in our ears! But at this place, at this moment of time, all mankind is us, whether we like it or not. Let us make the most of it, before it is too late! Let us represent worthily for once the foul brood to which a cruel fate consigned us! What do you say? (Estragon says nothing.) It is true that when with folded arms we weigh the pros and cons we are no less a credit to our species. The tiger bounds to the help of his congeners without the least reflection, or else he slinks away into the depths of the thickets. But that is not the question. What are we doing here, that is the question. And we are blessed in this, that we happen to know the answer. Yes, in this immense confusion one thing alone is clear. We are waiting for Godot to come—

(vertaling :

Vladimir: laten we onze tijd niet verbeuzelen met holle redevoeringen. Laat ons iets ondernemennu de gelegenheid zich voordoet! Men heeft ons niet alle dagen nodig. Niet dat men ons nu bepaald nodig heeft. Anderen zouden het evengoed aankunnen, wellicht beter. De noodkreet die wij gehoord hebben richt zich eerder tot de ganse mensheid. Maar op deze plaats,  op dit ogenblik zijn wij de mensheid, of ons dit nu aanstaat of niet. Laat ons daar gebruik van makenvoor het te laat is. Laten we voor eenmaal waardig het gespuis vertegenwoordigen waartoe het noodlot ons deed behoren. Wat denk je daarvan?

Estragon: Zegt niets (hij luistert niet.)

Vladimir: Wij doen natuurlijk ook onze stand eer aan, door met gekruiste armen het voor en tegen af te wegen. De tijger snelt zijn soortgenoten te hulp zonder overwegingen. Ofwel vlucht hij naar het dichtste van het oerwoud. Maar dat is niet de vraag. Wat doen wij hier?- dat is wat wij ons dienen af te vragen. Wij hebben het geluk dit te weten. Ja, te midden van deze geweldige verwarring is één zaak duidelijk: wij wachten op de komst van Godot.

 

Wij hebben geluk dit te weten:

Wij zijn de wezens in de kosmos die zelfbewustzijn aan de kosmos hebben gegeven. Wij zijn het bewustzijn van de kosmos. Voor zover we weten de enige planeet met die eigenschap. Door dat weten zijn we verantwoordelijk zijn voor onze daden, wij weten wat we doen. Gaan we verder wachten op redding van buitenaf? We zijn zelf verantwoordelijk en zullen het dus zelf moeten oplossen, ik en jij, nu.

 

Hier vind je het ganse stuk in de Engelse versie:

http://samuel-beckett.net/Waiting_for_Godot_Part1.html#Top

 

Het geraaskal van Lucky in vorig  logje is geen geraaskal. Lucky is de denker, hij denkt voor Pozzo. Pozzo staat voor de lusten van de mens (machtsdrift e.d.m) driften waarvoor men graag de teugels viert en eens dat gebeurt, laat men het denken liefst over aan een ander in dit stuk aan Lucky. Eens de teugels los, kabbelt het denken voort maar heeft uiteindelijk geen impact…(het wordt bekeken als quaquaqua…)

 

Lucky stelt de vraag van de lijfelijke God, is die er wel? En als hij er is, is hij dan niet enorm apathisch …   (Becket leed zelf lang aan apathie)  Lucky wijst op de eigen verantwoordelijkheid en naar de helse boel die de mensheid van de aarde maakt…

 

“En tenslotte het vuur zullen overdragen naar het gehele gebinte”: Wachten op Godot geschreven kort na Hiroshima, projecteert een mogelijk opbranden van de wereld in Lucky’s citaat:  ‘en tenslotte het vuur zullen overdragen aan het  hele gebinte  ’t is te zeggen de hel zullen dragen tot in de wolken, zo blauw op sommige ogenblikken…

Atoomdreiging toen, atoomdreiging nog steeds alleen zijn we het intussen al zo gewoon…

De opwarming van de aarde kan je er nu aan toevoegen.. ..  

De honger en de verzadigden…(ook deze problematiek zit  in dit stuk)

 

 

 

Wachten op Godot:  http://en.wikipedia.org/wiki/Waiting_for_Godot  (Eng)

http://nl.wikipedia.org/wiki/Wachten_op_Godot  (Ned)

http://fr.wikipedia.org/wiki/En_attendant_Godot (Frans)

 

 Wachten op Godot is jammer genoeg anno 2007 herleid tot een verplichte kwisvraag in alle televisiekwissen maar verdient beter.  Het is geen divertissement, geen ontspanning, het is een opgave. Het is een portret van de mensheid die haar problemen vooruitschuift, hoopt op redding van buitenaf en ondertussen doet alsof men gewoon kan wachten zonder zelf iets te doen.. 

 

 Het stuk geeft  doorzicht, inzicht.  Iets wat vaak niet wordt gewaardeerd. Men houdt nu eenmaal niet van slechte berichten.

 

Wachten op Godot wijst op onze verantwoordelijkheid, zet aan tot engagement.

Elk op zijn terrein. Niet later, maar nu en hier.

 

 

Een schat aan interpretaties van Wachten op Godot vind je hier: http://www.samuel-beckett.net/Penelope/Godot_intro.html

Over Beckett: http://nl.wikipedia.org/wiki/Samuel_Beckett (Ned)

http://en.wikipedia.org/wiki/Samuel_Beckett (Eng)

 

korte video over Beckett’s Wachten op Godot:  http://www.dailymotion.com/video/x4yq5_beckett-en-attenda...

 

 

01:09 Gepost door doeterniettoe in Maatschappij | Permalink | Commentaren (0) | Tags: beckett, wachten op godot, engagement |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.