17-02-07

Wachten op Godot, geen tijdverlies…

Ook al is ‘Wachten op Godot’ veruit het bekendste theaterstuk van de moderne tijd en wordt het vaak verbonden met ‘absurd’ is het stuk allesbehalve onzin! Het stuk behoort tot het theater van het absurde maar is zeker geen absurd stuk.

Juist het omgekeerde het stuk handelt over de onzinnige absurde situatie waarin de moderne naoorlogse mens zich bevindt. Het is juist geen onzinnig theater, het licht onze huidige absurde existentie toe en is dus juist heel verhelderend.

 

Het stuk handelt over twee vagebonden (symbool voor de mens in een hem vervreemde wereld) die langs een weg wachten op een Mr Godot. Het stuk bevat  2 vrij gelijkaardige bedrijven die identiek eindigen: een boodschapper meldt dat Mr Godot morgen zal komen…  De 2 vagebonden spenderen dus alle tijd aan het wachten op iemand die zij niet zien en waarvan zij hopen dat hij hun levenssituatie zal verbeteren… Een parallel met vele godsdiensten is snel gevonden, ook daar wordt hoop gewekt, hoop op een beloning.  Vladimir en Estragon engageren zich niet en juist daardoor zitten ze in een absurde situatie, zij geven geen zin aan hun leven. Zij zoeken de zin buiten dit leven bij een vage Mr Godot die zij nooit zien maar die verwachtingen creëert door dat ze horen dat hij morgen zal komen…

Reeds in het eerste hoofdstuk komen de twee vagebonden (burgermannetjes die verworden rondlopen, de burgerlijke moraal is gebroken je kan er niet meer in geloven sedert de collectieve gruweldaden gepleegd in WO I en II…) in contact met een man Pozzo die een ander mens (Lucky) misbruikt en uitbuit. (de meest beklagenswaardige figuur in dit stuk is Lucky  - what’s in  a name- taal als leugen… )

Pozzo houdt Lucky vast aan een koord en beveelt hem te dansen en op andere ogenblikken te denken. Pozzo denkt niet hij heerst, heeft de macht (hij staat a.h.w. voor het lichaam) over de zwakkere, in casu Lucky.  Lucky staat voor de geest, de denker, hij denkt voor Pozzo die hem niet ernstig neemt . De geest in functie van het lichaam dus. Zeer actueel tegenwoordig:  zullen we doen wat volgens ons collectief verstand wijs is, de planeet zuiveren van de massa CO2 die op ons steeds sterker afkomt de volgende decennia met alle katastrofen vandien of zullen we gewoon verder gaan met onze bezitsdriften uit te leven? Er zit een Pozzo en een Lucky in elk van ons, welke zal het halen? Pozzo beheerst hier Lucky, in bedrijf twee is Pozzo zelfs stekeblind geworden (wegens kortzichtigheid?)…

Een zeer actueel stuk dus, dat een bezinning is op de menselijke situatie ook anno 2007.

 

Een prachtige vertolking van Lucky door  Gillian Farrell vind je in volgend filmpje. De originele Engelse tekst, allesbehalve onzin,  vind je daaronder en onmiddellijk daarop het eerste deeltje van de monoloog van Lucky in Nederlandse vertaling:

 

 

 

 

LUCKY:

Given the existence as uttered forth in the public works of Puncher and Wattmann of a personal God quaquaquaqua with white beard quaquaquaqua outside time without extension who from the heights of divine apathia divine athambia divine aphasia loves us dearly with some exceptions for reasons unknown but time will tell and suffers like the divine Miranda with those who for reasons unknown but time will tell are plunged in torment plunged in fire whose fire flames if that continues and who can doubt it will fire the firmament that is to say blast hell to heaven so blue still and calm so calm with a calm which even though intermittent is better than nothing but not so fast and considering what is more that as a result of the labors left unfinished crowned by the Acacacacademy of Anthropopopometry of Essy-in-Possy of Testew and Cunard it is established beyond all doubt all other doubt than that which clings to the labors of men that as a result of the labors unfinished of Testew and Cunnard it is established as hereinafter but not so fast for reasons unknown that as a result of the public works of Puncher and Wattmann it is established beyond all doubt that in view of the labors of Fartov and Belcher left unfinished for reasons unknown of Testew and Cunard left unfinished it is established what many deny that man in Possy of Testew and Cunard that man in Essy that man in short that man in brief in spite of the strides of alimentation and defecation wastes and pines wastes and pines and concurrently simultaneously what is more for reasons unknown in spite of the strides of physical culture the practice of sports such as tennis football running cycling swimming flying floating riding gliding conating camogie skating tennis of all kinds dying flying sports of all sorts autumn summer winter winter tennis of all kinds hockey of all sorts penicillin and succedanea in a word I resume flying gliding golf over nine and eighteen holes tennis of all sorts in a word for reasons unknown in Feckham Peckham Fulham Clapham namely concurrently simultaneously what is more for reasons unknown but time will tell fades away I resume Fulham Clapham in a word the dead loss per head since the death of Bishop Berkeley being to the tune of one inch four ounce per head approximately by and large more or less to the nearest decimal good measure round figures stark naked in the stockinged feet in Connemara in a word for reasons unknown no matter what matter the facts are there and considering what is more much more grave that in the light of the labors lost of Steinweg and Peterman it appears what is more much more grave that in the light the light the light of the labors lost of Steinweg and Peterman that in the plains in the mountains by the seas by the rivers running water running fire the air is the same and then the earth namely the air and then the earth in the great cold the great dark the air and the earth abode of stones in the great cold alas alas in the year of their Lord six hundred and something the air the earth the sea the earth abode of stones in the great deeps the great cold on sea on land and in the air I resume for reasons unknown in spite of the tennis the facts are there but time will tell I resume alas alas on on in short in fine on on abode of stones who can doubt it I resume but not so fast I resume the skull fading fading fading and concurrently simultaneously what is more for reasons unknown in spite of the tennis on on the beard the flames the tears the stones so blue so calm alas alas on on the skull the skull the skull the skull in Connemara in spite of the tennis the labors abandoned left unfinished graver still abode of stones in a word I resume alas alas abandoned unfinished the skull the skull in Connemara in spite of the tennis the skull alas the stones Cunard (mêlée, final vociferations)

 

Vertaling:

 

LUCKY:  Rekening houdend met het bestaan zoals het ons geopenbaard wordt door de recente werken van Poinçon en Wattman van een lijfelijke God quaquaquaqua met een witte baard  quaqua die buiten tijd en ruimte vanuit de hoogte van zijn goddelijke apathie zijn goddelijke apathie zijn goddelijke apathie veel van de mensheid houdt op enkele uitzonderingen na men weet niet waarom doch dat komt wel en lijdt naar het voorbeeld der goddelijke Miranda met degenen die zijn (men weet niet waroom)doch wij hebben de tijd in de foltering in de vlammen waarvan de vlammen zolang het nog wat langer duurt en tenslotte het vuur zullen overdragen aan het hele gebinte ’t is te zeggen de hel zullen dragen tot in de wolken zo blauw op sommige ogenblikken  vandaag nog en kalm zo kalm met een kalmte die hoewel slechts…

 

 

Om te lange logs te vermijden gaan we even verder in op deze monoloog van Lucky in een  volgend logje..

 

 

 

14:00 Gepost door doeterniettoe in Literatuur | Permalink | Commentaren (0) | Tags: maatschappij, existentie, becket |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.