31-01-07

Le déserteur … persoonlijk engagement is steeds noodzakelijk, nu meer dan ooit.

Volgend lied is een van de sterkste protestliederen, tevens hét anti-oorlogslied bij uitstek. Dit lied had impact op de bevolking (toen kon dat nog, het woord was belangrijk toen !) en het  werd kort na haar verschijning al van de Franse radiozenders geweerd. Het lied roept op tot desertie, tot niet deelnemen aan de oorlogsmachine. En dat in een tijd toen op desertie nog de doodstraf stond…

 

http://www.dailymotion.com/video/xtqz3_boris-vian-le-dese...

 

 tekst van Vian : http://www.paroles.net/chansons/13819.htm

 

Vermits op desertie de doodstraf stond en militaire dienst verplicht was moest  iedereen toen  een standpunt innemen rond het geöfficialiseerd geweld dat van een staat uitging of dat een  staat onderging. Keuze had je niet, je moest gehoorzamen, het officiële standpunt verdedigen en uitvoeren met de wapens… Nu kan je ongemerkt verder gaan met je vrijblijvende bezigheden, terwijl de staat zegt  in jouw (?)  naam te handelen.  

Later werd het hebben van gewetensbezwaren geïnstitutionaliseerd en kon men het statuut van gewetensbezwaarde verkrijgen en dan vervangende burgerdienst doen i.p.v. militaire dienst. Om het niet te populair te maken duurde die burgerdienst haast dubbel zo lang…

Nog later schafte men gewoon de verplichte legerdienst (en dus het volksleger) af.  De staat ging werken met een goed uitgerust  en betaald beroepsleger.  Dat heeft de nodige  consequenties: de betrokkenheid van de eigen bevolking is nu  klein vermits een  beroepsleger nu de job klaart. Welke job ook. Een  beroepsleger staat in functie van de overheid en kan zelfs tegen de eigen bevolking ingezet worden.  Bij een volksleger kan dat minder makkelijk. In dat opzicht is het minder democratisch. De bevolking voelt zich minder betrokken.

Dat de instorting van de USSR einde vorige eeuw zo bloedloos verlopen is ook te danken aan het feit dat Rusland een volksleger had.

Deserteren kan je  dus niet meer als gewone burger, je ziet het leger niet meer, het blijft verborgen achter de kazernemuren.…maar het is er wel.

 

Betrokkenheid met wat een staat doet in de wereld blijft zeer belangrijk. We kunnen slechts voor geschikte leiders stemmen als we op de hoogte zijn, de manipulaties leren doorzien en niet ik-gericht stemmen.

 

Een weloverwogen stem die niet kortzichtig ik-gericht is, is ondertussen  een noodzaak voor het voortbestaan van de wereld. Engagement door elk van ons (en dan liefst wat milieu betreft nog  in dezelfde richting) is noodzakelijk. Niet omdat het mooi is ethisch-ecologisch  te handelen, maar verstandig: het geeft een toekomst voor latere generaties.

Een noodzaak.

 

 

over Boris Vian:  http://nl.wikipedia.org/wiki/Boris_Vian

over Le déserteur e.a. anti-oorlogsliederen:  http://www.prato.linux.it/~lmasetti/canzonicontrolaguerra...

20:13 Gepost door doeterniettoe in Maatschappij | Permalink | Commentaren (0) | Tags: engagement, boris vian, protest, dienstplicht |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.