10-01-07

Optimistische gedachte nr1

gleiser

 

Vorig jaar stelde de schitterende site ‘The Edge’ aan  een groot aantal wetenschapslui de vraag wat zij de meest gevaarlijke idee vonden en er kwamen een groot aantal  verontrustende antwoorden. Dit jaar wil men blijkbaar wat tegengas geven, kwestie van de hoop ondanks alles toch nog levendig te houden, en stelt men de vraag wat de meest hoopgevende gedachte is. Letterlijk is de vraag voor  2007:  “What are you optimistic about? “ Waarover ben je optimistisch?

 

Wij kiezen de volgende maanden een aantal antwoorden uit (zoals we ook vorig jaar deden) en voegen er nadien evt. bedenkingen aan toe

 

 

MARCELO GLEISER Fysicus,  Dartmouth Universiteit; Schreef ‘The Prophet”  en   ‘The Astronomer’  http://en.wikipedia.org/wiki/Marcelo_Gleiser

 

 

Oorspronkelijke tekst: http://edge.org/q2007/q07_13.html

 

Vertaling:

 

De discussie of zal ik zeggen de oorlog tussen wetenschap en godsdienst zal in een nieuw licht worden gezien

 

 Ik ben optimistisch dat de discussie of moet ik zeggen de oorlog tussen wetenschap en godsdienst, in een nieuw licht zal worden gezien. Net nu schijnt de breuk te verergeren,  beide zijden graven zich verder in. Boeken van ‘Edge’collega's die godsdienst als collectieve hallucinatie of waanidee verwerpen of sterker nog  gewoon als idioot bijgeloof, dragen  een simpele boodschap naar mensen buiten de wetenschap: wij zijn even  radicaal als de godsdienstige extremisten, even onbuigzaam en onverdraagzaam als de bewegingen die wij proberen door onze doorgedreven rationalisaties te vernietigen.

 

Hoewel ook ik een atheïst ben, vergeet ik niet wat achter de macht van een godsdienstige overtuiging ligt. Heel eenvoudig: hoop. Het leven is hard, mensen lijden, en, juist of niet, godsdienst biedt een steun voor mensen. Ja, het is gek om in bovennatuurlijke invloeden in de wereld te geloven, ja het is gek om je leven aan een God te wijden die uit de wereld  verdwenen schijnt, volgens  conservatieve schattingen, minstens 2000 jaren terug. Maar wetenschappers kunnen niet vergeten dat de meeste mensen een soort geestelijke leiding nodig hebben,, een soort begeleidingswetenschap, tenminste zo wordt tegenwoordig onderricht, iets  wat wetenschapslui niet aanbieden. De wetenschap toont aan en blijft aantonen dat we leven in een koud, hard universum, compleet onverschillig voor ons en het leven. En toch hebben mensen mekaar lief, sterven, smeden banden, vechten en moeten tot een soort innerlijke vrede komen, een soort aanvaarding. Wat kan de wetenschap deze mensen aanbieden?

 

Het is klein en naïef om de echte zucht van de mens naar spiritualiteit   af te wijzen.

 

Mijn hoop is dat de mensen wetenschap zullen beginnen zien als een middel tot wederzijds begrip en tot respect voor het leven. Hoe meer wij het leven en zijn mechanismen bestuderen, hoe meer wij beseffen hoe ongewoon het is, hoe kostbaar. Zeker er zou elders leven kunnen zijn en het zou zelfs intelligent kunnen zijn. Nochtans, zelfs in dat geval, is er een grote kans dat we met onszelf zullen blijven zitten, op deze planeet in dit zonnestelsel en voor een heel lange tijd. Ofwel leren wij dat wetenschap ons leert nederig te zijn  en leren we het  leven en het milieu te respecteren, ofwel  vernietigen we dit meest kostbare kosmische juweel. Ik ben optimistisch dat wetenschappers de mens deze les zullen aanleren, in plaats van gewoon  hun geloof te ontnemen en niets in plaats daarvan te stellen.

 

Bedenkingen hierbij;

 

Op dit eigenste ogenblik (het is vandaag bvb 10 graden warmer dan de gemiddelde eerste week van januari; vandaag in Belgiê  tot 17 graden asjeblief!) is er geen tijd meer voor spelletjes, passende maatregelen kunnen  niet snel genoeg komen willen we de opwarming niet als een zondvloed over ons heen te krijgen. We moeten deze aarde redden, of je het doet uit religieuze gronden of gewoon uit bewondering voor deze uitzonderlijke plek doet er niet toe. Onze krachten moeten gebundeld worden, de CO2 uitstoot sterk gereduceerd.

 

Mooie woorden van doeterniettoe, het geeft de illusie iets te doen (zoals naar ‘ An Inconvenient Truth’ gaan kijken )maar dit  week-end is het weer autosalon en stromen we weer collectief de zalen binnen, droomland in…  15% belastingvoordeel bij sommige wagens

omdat ze minder CO2 uitstoten, dat is een begin. Maar als je fleettv e.a. bekijkt dan zie je vooral bewondering voor het koetswerk en de snelheid en  evt de zuinigheid maar zuiverheid van de uitstoot  komt er gewoon bij maar komt zeker niet op de eerste plaats… jammer, Want dat laatste zal onze toekomst bepalen. Zelfs Frank de Boosere raakt stilaan overtuigd..

En deze zomer gaan we allen op reis liefst zo ver mogelijk, gaan we misschien collectief kijken hoe vlug het poolijs smelt? (en ondertussen zorgen we door die toeloop voor weer een grotere productie aan CO2)

 

In “Quauquatinchan in de vreemde” (een verhaal van Mulisch uit de bundel ‘De versierde Mens’) staan de wetenschapslui te kijken naar een exponentieel groeiend lichaam en berekenen ze de snelheid van de groei, de komende vernietiging maar verder dan berekenen komen ze niet.

In ‘De knop’(van dezelfde Mulisch)  wordt de wereld tenslotte als een reusachtige drol weggespoeld.

Dat doen we met deze planeet. Respect voor de aarde ontbreekt.  Bewustzijn, global consciousness is  geen luxegevoel, wel een noodzaak om te kunnen overleven.

 

Wat zei Mulisch alweer (bij monde van Corinth in ‘ Het stenen Bruidsbed’) :  “De ziel komt te paard”  Onze psyche leeft niet in het nu, het besef komt veel later, we verplaatsen ons met zevenmijlslaarzen maar beseffen slechts véél later de situatie waarin we zitten, wat we hadden moeten doen.

 

En dan maar kankeren.

 

 

00:45 Gepost door doeterniettoe in Maatschappij | Permalink | Commentaren (0) | Tags: atheisme, geloof, milieu, mulisch, autosalon |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.