09-07-06

Hawking’s vraag…

Sargasso  (  http://www.sargasso.nl/  ) wijst terloops in zijn randkolom naar een vraag die Stephen Hawking 5 dagen terug de wereldgemeenschap stelde (stelt) via het net. Dé vraag, dé cruciale vraag, de vraag waar iedereen bezig moet mee zijn zonder gefrustreerdheid, want deze vraag is van levensbelang.  Een vraag die ons bewustzijn moet veranderen van ik-bewustzijn naar wij-bewustzijn en daarom is het goed dat hij ze stelt. Een vraag die geen verbaal antwoord vraagt maar een antwoord in dagelijkse daden. Is wat ik doe uit eigenbelang of ook in het belang van de groep (Je kan je er niet van afmaken door te stellen dat handelen voor je kinderen voldoende ego-loosheid toont, tenslotte zijn het jouw kinderen, een uitbreiding van het ego…, de straatkinderen in Rio of in Brussel hebben ook aandacht nodig wil het ooit opgelost raken…)

 Wij zijn allen verantwoordelijk voor wat hier op aarde gebeurt. We zullen de rommel, de maatschappelijke, politieke, ecologische rommel zelf moeten opkuisen. Als het nog mogelijk is.

 

Stephen Hawking vraagt de mensheid (en je kan zijn electronische stem al horen klinken…):

 

HOW CAN THE HUMAN RACE SURVIVE THE NEXT ONE HUNDRED YEARS ?

In a world that is in chaos politically, socially and environmentally, how can the human race sustain another 100 years?

 

Even vertalen want elk brein dat hierrond denkt is hoogstnodig:  

Hoe kan de menselijke soort de volgende honderd jaar overleven?  In een wereld die politiek, maatschappelijk en ecologisch  in chaos leeft, hoe kan de menselijke soort de volgende honderd jaar doorkomen?

 

Stephen Hawking kreeg de afgelopen tijd (5 dagen) al meer dan 21000 antwoorden binnen en ook die zijn interessant om te zien hoe ‘de mensheid’ of een deel ervan zich van zulke vragen af maakt…

 

Hoe  die antwoorden bekijken?

 

Bekijken  we de antwoorden al, terwijl de vraag er een is die we vanuit onze dagelijkse bezigheden zullen moeten leren doorgronden  én van daaruit kunnen we misschien sámen uiteindelijk een antwoord distilleren… Zoals iemand schrijft: “one day at a time”

 

Dit wordt enorm moeilijk. Hij stelt een vraag die dagelijkse reflectie vraagt en waar je met een verbaal antwoord niet ver komt…

 

Dankzij het net kunnen we samen denken, misschien leren dat ons lot verbonden is, terug leren aandacht hebben voor mekaar…Niet uitsluitend ik-gericht handelen. Hoe daartoe komen?

 

Voor de aardigheid even enkele antwoorden bekijken:

 

Velen antwoorden niet maar reageren:

- zijn gecharmeerd dat zelfs Hawking op het net  komt…

- vragen zich gewoon af of hawking alle anwoorden gaat lezen

- geven een absurd antwoord bvb andere planeten, alsof we daar ons menselijk ‘tekort’ niet mee zullen nemen

- velen  gaan verder vanuit hun conditionering en bedenken van daaruit een oplossing…

- sommigen verwijten de boodschapper een zware (pessimistische) vraag te stellen… (struisvogels???)

- sommigen maken er zich vanaf door naar het verleden te kijken en  het feit dat we er nog zijn te zien als het bewijs dat we steeds inventief genoeg zijn. Maar dat is een redenering die maar zolang klopt tot er een grens overschreden is (de grens van bevolkingstoename, de grens van vernietigingskracht, de grens ‘haves’ and ‘have-nots’, de grens waar de natuur stopt met onze ecologische vervuiling nog verder toe te dekken…) Eens daarover is het te laat. Niet vijf voor 12, maar vijf na …  te laat. Wij (de have’s) zijn meesters  in het toedekken: zo kunnen  we in vrede leven met de bestaande toestand. Après nous le déluge !! We lijken vaak met een stopwatch onze vernietiging gade te slaan…  

 

Hawking kan dit probleem niet oplossen, hier kan hij alleen de vraag stellen.

Dit vraagt een diepgang van ons allen.

En juist daar wringt het schoentje…

Het is geen entertainment.

 

Zullen we ons maar kapot amuseren ???

 

http://blog.360.yahoo.com/blog-d8pH0dcoRKeB12yOcnUQp.9VCF...

18:52 Gepost door doeterniettoe in Filosofie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hawking, maatschappij, overleven |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.