30-03-06

Zolang het relatief goed gaat….Parijs 68 – Parijs 2006

 

 

Gelijke kansen?  Ego en de andere…: ikke eerst

 

 

 

 

 

 

Vanmorgen op een bus (in Antwerpen) een Marokkaans chauffeur voert een bus met vooral Joodse meisjes (veilig) naar het station …

Mooi, die man heeft een job, de meisjes zijn nog schoolgaand en ieder leeft vreedzaam naast  mekaar zonder moeite, zolang het allen relatief goed gaat

 

Europa heeft vroeger (na W.O.II ) het onzalige idee gehad haar eigen schuldgevoel wat betreft de jodenvervolging ongedaan te kunnen maken door de joden een staat toe te kennen in Palestina (ver van het eigen Europese gebied dus, bij een ander) , een gebied dat al honderden jaren bevolkt werd door allerlei volkeren… Het Joods nationalisme werd geboren en daarmee samengaand  de Palestijnse kwestie…Oorspronkelijke bewoners (in ‘hun’ ogen oorspronkelijk) werden weggejaagd door nog oorspronkelijkere…maar wat houdt dat alles in? Elk verdedigt slechts het eigen gebied en houdt geen rekening met de anderen. Dat kan nog eeuwig doorgaan op deze manier!

Het ziet er ook zo naar uit…

 

Die vreselijke tendens in de moderne mens drijft soms  tot wanhoop en maakt  dat je zou gaan hopen op ‘n intelligente designer want wij ‘als soort’ lijken er toch niet veel van te bakken...

Noodzakelijk is het besef dat een eigen goede situatie maar  blijvend zal zijn als de andere het ook goed heeft. En dat is anno 2006 allesbehalve. Zelfs binnen dit  eigen land (voor doeterniettoe is dat België) moet nog veel rechtgetrokken worden (1 bedrijf op 10 brengt gewoon  geen belastingbrief binnen, en dat blijft ongestraft, lees: wordt  beloond ) laat staan in de wereld (meer dan een miljard mensen leven beneden het bestaansminimum). Het is dan ook noodzakelijk in te zien dat je niet voor jezelf moet opkomen maar voor de mensheid. Jij zal niet overleven als de mensheid niet gezamenlijk zorgt dat de overlevingskansen voor de soort groter worden. Geen loze praat  dit, jammer genoeg, het is je reinste realiteit als je verder  ziet dan een generatie!!.

 

Iedereen gaat maar verder denkend aan het eigen belang, niemand wil inleveren:  de ‘haves’ willen nog  meer en dat gaat ten koste van de ‘have nots’. De Parijse Revolte van deze maand is geen herhaling van mei 68. Mei 68 was een afzetten tegen vermolmde structuren en een idealistisch kijken naar een beter wereld (iets wat  ze uiteindelijk niet hebben waargemaakt - zo idealistisch waren de 68’ers in realiteit ook niet, de jongeren van nu zitten gewoon in een andere maatschappelijke situatie. De 68’ers hadden nog sobere tijden (al was dat stukken beter dan hun ouders) meegemaakt (begin jaren 50 waren na-oorlogse tijden waarin vele moeders nog uitsluitend ‘huismoeder’ waren en huisvlijt (breien bvb) nog  welig tierde). De welstand verbeterde toen zienderogen (school lopen of werken op zaterdag werd afgeschaft, er kwam meer vrije tijd, meer ‘betaald’ verlof, een auto, een badkamer, een eigen wasmachine, een tv enz..)

 

 68 was de revolutie van de hoop, deze nu in 2006 is eerder die van de ‘wanhoop’…Men wil de bestaande toestand behouden, geen C.P.E., miljoenen mensen komen op straat en zien  liefst het banenplan volledig geschrapt, al lost het schrappen  de werkloosheid niet op.

 

 Blijven de banlieus dan liever het terrein waar illegale praktijken en werkloosheid  welig kunnen tieren???  Laat men die ongemoeid en gaan de anderen verder in de hoop dat zij die goede baan bemachtigen? Het nieuwe banenvoorstel is niet zo gunstig als  de banen met de vroegere arbeidsvoorwaarden, maar de kans is groter dat iemand  kan worden aangeworven.  Iedereen wil evenwel tegen de vroegere voorwaarden blijven werken… Betekent dat niet het bestendigen van de vroegere realiteit nl. een grote ongelijkheid:  ettellijke werklozen en een aantal gepriviligieerden met wel een baan en mooie opzegvergoedingen zo het verkeerd loopt met het bedrijf…

 

Iedereen denkt aan zichzelf en samen zoekt men een zwart schaap dat men de woestijn instuurt. Een algehele mentaliteitswijziging is levensnoodzakelijk  hier in het Westen.  Al zie ik die hier niet komen. Eigenlijk is zulke uitspraak wereldvreemd. Iedereen doet voort met zijn ikje op de eerste plaats te stellen. Patronen én arbeiders én werklozen. Iedereen blijft zien wat zijn buur doet en wil daar niet voor onderdoen.

Iemand zei tijdens de betoging: “Je me bats pour un monde meilleur” dat lijkt een goed motief, niet opkomen voor jezelf maar voor de andere, al vrees ik dat dat niet de teneur was van het overgrote deel van de betogers.  Het is belangrijk anders te gaan denken om nog een kans te hebben: we zijn de mensheid en samen overleven is de prioriteit.  Het eigenbelang zal uiteindelijk contra-productief zijn, zo worden andere belangen gefnuikt,die zich dan wreken. Belangrijk is  dat opkomen voor het collectieve belang.  Dat betekent bvb ook je belastingen correct betalen zodat de gemeenschap haar werk naar behoren kan doen.

 

Beschaving is met mekaar leren leven en samen ook de lasten dragen. De staat is geen melkkoe, de staat zijn wij allen. Ook de lasten dragen moeten we kost wat kost leren. Dat hoeft niet frustrerend te zijn. Vriendschap ontstaat daar waar eigenbelang ophoudt en je voor de andere opkomt. Tenslotte is die andere zoals jij…

 

De Standaard: http://www.mediargus.be/NL/viewdoc.asp?article=med1237971...

 

Zeer interessant artikel in ‘Die Zeit’  een interview met de socioloog Alain Touraine: http://www.zeit.de/2006/13/Interv_Touraine_n

 

 

Wikipedia over CPE: http://fr.wikipedia.org/wiki/Contrat_premi%C3%A8re_embauche

Blog over le CPE: http://www.stopcpe.net/cpe/

 

 

(ill: foto: http://www.stopcpe.net/cpe/Photos

21:23 Gepost door doeterniettoe | Permalink | Commentaren (0) | Tags: multicultureel, banlieues |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.