06-02-06

Niet blindstaren op wat ons scheidt, vooral kijken naar wat ons verenigt.

 

 

 

Het is een zeer onproductieve bezigheid steeds jezelf te willen affirmeren, je mening te willen verkondigen als de juiste en dat te doen door je te profileren ten opzichte van de anderen.

Belangrijker ,of  beter het is van essentieel belang  in te zien wat we gemeenschappelijk hebben. Vechtende honden matten zich  af, zeker als er dan geen been meer is om mee weg te lopen. Als we bvb onszelf steeds verder individualiseren blijven we geïsoleerd bang achter in ons kamertje… alleen bij onze televisie of  pc, elk bij zijn eigen blog die uiteindelijk niemand meer leest want ieder is uitsluitend met zichzelf bezig.

 

Communicatie is  daarom uiterst belangrijk. Uitwisselen van ideeën, beseffen dat we tot een gemeenschappelijke groep behoren en dat dat geen vanzelfsprekendheid is. Zonder een zekere discipline, zelftucht is een maatschappij onmogelijk. Als je alleen redeneert hoe kan ik de staat zo goed mogelijk bedotten, hoe ontloop ik het best mijn belastingen  dan ontneem je  kansen van het sociaal netwerk dat we met moeite de laatste eeuwen hebben opgebouwd. Als sommige moslimgroeperingen zeggen dat ze niet zoals wij Westerlingen willen worden dan kan ik daar inkomen. Het extreme individualistisch denken leidt slechts tot eenzaam bevriezen…. Scholen, ziekenhuizen, politie en zelfs leger (als het een humanitaire taak krijgt en geen destructieve…) zijn zeer nuttige instellingen. Tenminste als ze degelijk hun taak uitvoeren.  De zwakte is dat alles zo groot geworden is dat velen hun eigenwaarde verloren hebben. In het Westen is je individualistisch waarmaken het hoogste goed en we zien in de talrijke psychiatrische instellingen en in de grootsteden waartoe dat leidt.

 

In sommige gemeenschappen heeft  dat individualisme minder gewoekerd. In Japan bvb. waar tot voor kort je je verbonden voelde met de firma waar je werkte en je als student wel superhard wou presteren maar je wou toch ook  de groep niet verlaten. Een student die een veel hogere score krijgt dan alle anderen voelt zich in Japan daar ongelukkig mee. Zo hoor je niet meer tot een groep. Je wil goed zijn maar niet uitsteken boven de rest van de groep. Ze zouden je links laten liggen en je wil toch graag tot een groep blijven behoren. 

 

Welke tekortkomingen heeft het Westen dan (volgens deze Westerse mens)

-         te ik-gericht, de andere wordt meer als mogelijke concurrent gezien dan als een lotsverbondene. Dat heeft grote consequenties op stedelijk vlak omdat mensen daar gedwongen dicht op mekaar moeten leven. Het leidt tot onverschilligheid tegenover  alles wat niet van mij persoonlijk is, dat alles beschouw ik als vijandig…. Die zelfzuchtigheid gaat vaak samen met oneerlijkheid, fraudezucht tegenover de instellingen. Sommige reklames  worden al gemaakt in de stijl van je gaat toch niet volledig je belasting betalen zeker, ik ken achterpoortjes. De ik-gerichtheid is dus zo extreem dat sociale zin ontbreekt . De staat wordt vaak bekeken als een melkkoe, lukt dat niet dan als een instelling die men zoveel mogelijk moet ontwijken. Is men vergeten dat de staat samenleven mogelijk maakt. Dat wij; jij  en ik, wij allen samen dus, de staat maken. Dat socialisme in de eerste plaats een staatsvorm is die mensen gelijkere kansen wil geven en partijleden een nobele taak dus hebben en niet daar zitten om zich persoonlijk nog eens extra te verrijken. Dat laatste komt helaas te veel voor in alle geledingen van de bevolking , in alle landen en alle politieke systemen.  

 

 

Jezelf  de hemel inprijzen gebeurt alom in de wereld, zelfkritiek daar leer je van en geeft je de openheid en mogelijkheid tot veranderen. Wat heb je aan een vriend die je steeds looft?  Dat belet welke evolutie dan ook. Want bevallen is ‘des mensen’….Van opbouwende kritiek kan je leren. Dan blijkt dat diegene die je die kritiek geeft gelooft in je evolutie, dat hij meedenkt….

En dat laatste is meer dan nodig.

 

 

10:41 Gepost door doeterniettoe | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.