13-01-06

Benodigdheden om te overleven: solidariteit, medevoelen, verantwoordelijkheid…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Belangrijk lijkt me dat elke beschaving de nodige zelfkritiek aan de dag legt. Dat we allen beseffen dat we ook een gemeenschappelijk belang hebben: onze aarde leefbaar te houden, die is op dit ogenblik in gevaar als nooit tevoren o.a. door de enorme bevolkingsexplosie (nu 6 miljard, over 50 jaar: 9,5 miljard…) en een soort bandeloze vrijheid die maakt dat ieder poogt zijn eigen hachje te redden, ikke, ikke en de rest kan stikken. Zulke mentaliteit laat sporen na, die zullen zichtbaar blijven als de mens op aarde is verdwenen.

 

Dit lijkt science fiction maar is het niet. Je leeft in de banaliteit van het dagelijks leven, en begint je dag alsof er nog miljoenen dagen zullen komen.  Dat is niet meer vanzelfsprekend.  De derde wereld klopt steeds indringender aan de deur. De poorten van voetbalstadions zijn superbewaakt met allerlei scantoestellen om individuen te  weren die keet zouden kunnen schoppen en stadions kunnen omtoveren in een minimum van tijd in mega-bokstenten.

 

De westerse  kapitalistische mentaliteit vormt een mens die in de eerste plaats op winst aast en daarbij hyperindividualistisch geworden is, alles voor de eigen nucleaire familie, steeds op zoek naar de laatste kick. Wat men dan weer wil herhaald zien door nog heftigere kicks… De anderen zijn een middel om jezelf te verrijken. Wederzijdse uitbuiting alom.

Van  de Oosterse en Afrikaanse volkeren hebben we zeker veel te leren (en zij ook van ons): het solidariteitsgevoel met de grootfamilie, het inpassen in een maatschappij, een gemeenschappelijk geloof. Daarmee bedoel ik niet dat we allemaal een of andere godsdienst moeten gaan aanhangen (weinig realistisch) maar wel zouden wij (mensen hier op aarde) een gemeenschappelijke ecologisch-ethische  basis moeten kunnen overeenkomen (bvb recht op een menswaardig bestaan voor iedereen; kapitalisme geeft alleen rechten en vrijheden aan de eigenaar van de productiemiddelen, de arbeider staat in functie van die productiemiddelen. Kunnen die fabrieken zelfstandig werken dan is de arbeider overtollig… Een kortzichtige visie, die hier in het kapitalistische Westen alom wordt toegepast en die uiteindelijk resulteert in een maatschappij waar de meerderheid van de bevolking werkloos wordt, met alle psychische en materiële zorgen die dat met zich meebrengt. Dat was het goede aan het vroegere communisme: iedereen had een job…

 

Iemand die alles anders en beter maakt komt alle verkiezingen op en dat  is geen realiteit… Een nieuwe leider of goeroe die dan weer slaafs gevolgd wordt is geen oplossing… denk maar aan de catastrofale jaren 30/40. Het moet komen door zelfinzicht en educatie. Bewustzijn via scholen, media e.d.m.  Vandaar ook mijn herhaaldelijk vloeken op staatszenders die alles relativeren en educatie eerder zien als een belemmering voor hun groeizucht.

Communicatie. Respect. Inzien dat belasting ontduiken misdadig is, het is stelen van gemeenschapsgeld. Leiders die leiderschap kiezen niet omwille van de macht maar om de zaken eerlijker uit te bouwen.  Het communisme (in de betekenis van een gemeenschappelijk ideaal dat men samen realistisch uitbouwt en waar geen groepen uitgesloten of uitgebuit  worden, inclusief denken dus)  blijft een noodzaak ook al is het nooit zuiver toegepast omdat het in de aard van de mens lag (en ligt?) zich te willen onderscheiden, het beste stuk zelf  te willen houden. Het inclusief denken doet ons inzien dat zulke mentaliteit tot onze collectieve ondergang leidt binnen de kortste tijd. Zullen we in staat zijn, of beter nog zullen we nog de tijd krijgen inclusief te denken?  Het is nu al vijf na 12…..

 

Kijken we best allen (opgedeeld in zovele geloven, nationaliteiten enz)  kritisch naar onszelf, en dan zien we zeker dat  er ons nog veel te doen staat…  We moeten elkaar niet overtuigen van het eigen gelijk. Dat heeft al voor eeuwen van ellende gezorgd. We kunnen beter het omgekeerde doen: zelfkritiek. Zien wat ons scheidt. Het ego is alom aanwezig. Ook binnen de godsdiensten: zorgen voor het eigen zieleheil…  Overtuigen van de andere helpt niet . Wel  een basis vinden waar we allen mee akkoord gaan en dat samen beginnen uitwerken.   Broederlijkheid en gelijkheid bvb…?  Concreet

Vrijheid volgt daaruit.  Vrijheid is hier in het Westen nog te vaak de vrijheid mekaar uit te buiten en collectief de staat of andere landen leeg te roven….  “Vrijheid “ wordt hier vaak gebruikt om pogingen de ongelijkheid recht te trekken in ontwikkelingslanden in de kiem te smoren.  De vrijheid van de oliemagnaten in Venezuela bvb. wordt beknot…

Gaan we nog genoeg tijd hebben om ons te gewennen aan een wereld waar we het soberder gaan doen,  kunnen we kiezen voor een regering die de eigen welvaart niet op de eerste plaats stelt maar een eerlijker verdeling van die welvaart? Zullen we dat kunnen?

 

Is dit alles  pessimistisch of een realistische kijk ???

 

http://www.politis.fr/article1498.html

 

 

22:53 Gepost door doeterniettoe | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Hebben we nog enige zin voor realiteit? Als de chinezen per hoofd nog maar de helft zouden consumeren aan petroleum van ons hier in het Westen, dan hebben zij een behoefte aan 100 miljoen vaten per dag. De wereldproductie ligt momenteel op 85 miljoen vaten en riskeert eerder in dalende lijn te gaan dan in opwaartse. Een mentaliteitswijziging is niet iets dat we tot morgen moeten uitstellen, het is iets dat we gisteren al hadden moeten gedaan hebben. Politici als Bush zijn onverantwoordelijke gekken die onze planeet om zeep helpen. Grenzen aan de groei ! Hoe komen we ertoe om ons deze op te leggen, om ons wat af te remmen op onze zinloze en nefaste race naar meer welvaart? Wanneer denken we eens aan welzijn?

Gepost door: Jimmy | 14-01-06

De commentaren zijn gesloten.