01-11-05

Wij en de anderen


 
 

Vandaag 1  november een  schitterende China Themendag op 3sat (ook op je pc te vinden via streaming) en een gelegenheid om  na te denken over parallellen en verschillen tussen dat miljard Chinezen en wij, westerlingen.

 

Even een gedicht uit  1960 van Mu-Jen  (uit volle Mao-tijd) :

 

Een kleine vijs-

 

Ik zou een kleine vijs willen zijn:

men mag mij plaatsen waar men wil

en me stevig vastdraaien,

in de hefboom van een machtige kraan

of in het eenvoudigste raderwerk,

het heeft geen belang.

 

Plaats me daar en draai me stevig aan!

Met gerust hart zal ik er standvastig blijven.

Misschien zullen de mensen niet weten dat ik besta,

maar ik, ik weet

dat te trillen in het gehijs van een grote machine

het leven is van een kleine vijs.

 

Hoewel ik alleen geen machine kan zijn,

hoewel ik alleen niets kan doen,

toch zal ik mijn land en mijn volk kunnen dienen.

Ik weet dat, als ik mij afzijdig zou houden,

ik dra slechts een stuk roestig ijzer zou zijn,

méér niet.

 

Ik zou een kleine vijs willen zijn

men mag mij plaatsen waar men wil

en me stevig vastdraaien:

ik zal volkomen gelukkig zijn

en in het heroïsche koor zal ik beven

wanneer ik mijn stem hoor

gloeiend als vuur.  

 

 

                                                                    Mu-Jen   (1960)

 

 

 

Dat opgaan van het indidividu in een groter geheel zo ziet de Chinees zichzelf  nu (anno 2005) nog. Je bescheiden plaats binnen de gemeenschap. Het is  hun sterkte op dit ogenblik. Daardoor kunnen ze grootse zaken verwezenlijken.  Zij hebben een communistische staatspolitiek en een ‘kapitalistische’ economie en hebben daar (op dit ogenblik) vrede mee. Zij ( toch de grootouders en overgrootouders) hebben nog andere tijden (voor 1949 ) gekend en beseffen dat de huidige relatieve welvaart een collectief resultaat is. China kan zijn eigen bevolking voeden, India daarentegen niet….

 

China heeft een eigen staatspolitiek. De gronden waarop de gebouwen staan  bvb. blijven op dit ogenblik nog staatseigendom. De gebouwen zelf zijn privé. Wij hier in België zijn op dit ogenblik al onze staatseigendommen meer en meer aan het verkopen… Of dat een gunstige staatspolitiek (op lange termijn ) is valt te betwijfelen.

 

Tegenover een vorm van collectief samenwerken zoals in China , een ver doorgedreven individualisme hier. Dat individualisme valt hier op in duizende kleine zaken. Vanmiddag nog in de radioreclame:  Wist u dat 7 op de 10 mensen van 70 nog niet aan hun erfenis dachten? Zo wordt  je dood de staat zijn brood… Oerdom dus. Dat is hier de mentaliteit, zo denkt men, leert men denken. Geld voor de staat laten liggen is oerdom. Probeer zoveel mogelijk belastingen te ontwijken, bouw constructies op zodat je amper belastingen moet betalen…

 

Wat doet de staat met de belastingen die hij int? Straten, wegen, sociale diensten uitbouwen, ziekenhuizen, onderwijs, ocmw,  e.d.m. Daarvoor geen geld over hebben of erger nog  proberen geld te ontduiken omdat dat in het voordeel is van het eigen ik, is hoogst inciviek.

 

Chinezen hebben duidelijk  een individualiteit maar ze laten (op dit ogenblik) individuele wensen nog wijken voor het collectief belang. Daar zit wel dwang van hogerhand achter maar velen  menen dat het zo beter is.  Eens het land uiteenvalt  (zoals in Rusland  gebeurde) is het onmogelijk nog globale projecten te verwezenlijken. Iets wat bvb. Europa zo moeilijk kan, omdat iedereen steeds met een meetlat rondloopt: ik ben toch niet benadeeld vergeleken met de andere landen.  Hopelijk leren wij iets van deze Chinese opbloei, leren wij dat gemeenschappelijk naar iets streven  ons mijlen verder kan brengen…..

Europa kijk goed toe en verscheur je niet nog meer.

 

Dat samenwerken, streven naar een gemeenschappelijk doel is  het belangrijkste op dit ogenblik. Eeuwenlang haalden we het met een ego-centrisch gericht handelen. Een handelen waarin de andere onze vijand was en die we moesten overwinnen. We hadden wingewesten, slavenhandel, imperialistische politiek  e.d.m. Nu anno 2005 moeten we psychisch van mentaliteit veranderen. Het  kaaksbeen  waarmee we onze tegenstrever neersloegen  is wat vernietigingskracht betreft,  zo krachtig geworden  dat het op het eigen hoofd zal neerploffen  als we het ooit zouden gebruiken.…  We moeten samenwerken in het belang van onszelf.. dat is misschien wel een motief dat kan werken, het kan uiteindelijk  egoïsten en altruïsten samenbrengen.  Je moet een oen zijn om dat nu nog niet in te zien.

 

To survive is to convive.

 

 



16:29 Gepost door doeterniettoe | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

.. schitterend.

Gepost door: Evy | 01-11-05

De commentaren zijn gesloten.