24-10-05

Kinderen en volwassenen

 
 
 
 
 
 
 
 

Kinderen werden niet altijd als kinderen bekeken. In de 16de, 17de eeuw werden ze bekeken en afgebeeld als kleine volwassenen, gelijk aan dwergen. In vele families kregen dwergen dan ook een opvoedkundige taak.

Zie bvb sommige doeken van  Velasquez (1599-1660) waar kinderen zijn afgebeeld:  dit zijn geen kinderen, kinderen werden hier bekeken en gekleed als kleine volwassenen…

Sedert de  late18de eeuw met de romantiek ( J.J. Rousseau 1712- 1778) ) wordt  het kind anders  bekeken, dat resulteerde ook in een  eigen kinderkledij.

Een kind is geen volwassene in het klein. Het heeft een eigen denkwereld losstaand van de ‘rationele ‘ denkwereld van de volwassenen. J.J. Rousseau idealiseert het kind en ziet daarin een ongerept wezen dat in de loop van zijn leven zal corrumperen onder invloed van de maatschappij… Niet heel realistisch voor wie baby’s bezig ziet: het gevecht om aandacht (zie is wat Ik kan), het vechten om dominantie e.d.m. komt zelfs het eerste levensjaar al voor.

 

Vreemd over komt het korte filmpje ‘War Babies’ uit 1936 met Shirley Temple. Dit is duidelijk bedoeld als komisch filmpje: alle rolpatronen uit de volwassenwereld worden geprojecteerd op jonge kinderen. Mooi gedaan en vrij komisch.  En toch, in het post-Dutroux tijdperk kan  je  hier ook een onderhuidse boodschap meelezen: kinderen zijn niet zo mooi en onschuldig als ze eruitzien (de jongetjes lopen halfnaakt over het scherm en dragen ondertussen de nodige rekwisieten die verwijzen naar stereotiepe volwassenen typetjes uit de jaren dertig) De kinderen verkopen hun affectie voor lollipops (!) e.d.m. Degene met de grootste lollipop krijgt even de aandacht vooraleer een andere opduikt met een even grote. Dan maar naar die!  En trouw kan je van hen ook niet verwachten…(dat levert een grappige scène op overigens ).

 

Alleszins ‘War babies’ geeft geen beeld van het kind zoals Rousseau dat portretteert. Dit zijn geen kinderen. Dit zijn kinderen die volwassenen spelen en ook al is doktertje een  veel voorkomend kinderspelletje, hier is het anders.  Het toneelstukje dat de kinderen hier opvoeren  toont   kleine  kanten van volwassenen, ook hun droombeelden, wensdromen, en dat alles door kinderen gebracht…

 

Je kan dit filmpje dus op verschillende  manieren lezen:

als gewoon een parodie  waaraan de regisseur en de filmkijker anno mid thirties plezier beleefde 

of als een  parodie op volwassenen gebracht door een regisseur die er plezier in vond de kinderen  halfnaakt  te laten acteren. Dat creëert een sfeer van erotiek, decadentie, afgunst, jaloezie e.d.m. tegenover kinderlijke onschuld…  Een sfeer van kinderen zijn minder onschuldig dan ze eruit zien… Post-Dutroux zou men kunnen stellen: hier wordt eigenlijk een perverse boodschap meegegeven onder het mom van een ‘komisch’ filmpje…

of nog als kindermisbruik door de negatie van het specifiek kind-zijn.

 

En toch: het blijft een  mooi filmpje.

Tenslotte je ziet erin  wat je wil zien.  Haast niemand die er in de thirties bezwaar tegen had…

 

Zegt men niet ‘Pornography is in the eye of the beholder’….?

 

Het filmpje hier aanklikken:

War Babies:  http://www.archive.org/stream/war_babies/war_babies_256kb.mp4

 

 

Velasquez: http://www.modjourn.brown.edu/mjp/Image/Velasquez/Velazqu...

(afbeelding : Las Meninas of Infante Prospero)

 

over de evolutie van kinderkledij :  http://dept.kent.edu/museum/exhibit/kids/kids.html

 

Rousseau: Emile ou de l’éducation online book (Frans/Engels) http://projects.ilt.columbia.edu/pedagogies/rousseau/

Als pdf :  http://www.uqac.uquebec.ca/zone30/Classiques_des_sciences...

 

Mooie site over het kindsterretje Shirley Temple: http://www.shirleytemple.com/shirleyPhotos.html

 

 

(ill: Shirley Temple in 'War Babies' (1932))


22:18 Gepost door doeterniettoe | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.