29-09-05

Godsdiensten, religiositeit….


 
 
 
 
 

 

Alle  godsdiensten zijn uitvindingen ('onbewuste' uitvindingen) van mensen ….Niettemin vallen de nevenproducten van die menselijke geest mateloos te bewonderen: de kathedralen,  miniaturen, de Vlaamse primitieven, moskeeën, religieuze muziek (Bach bvb.) ook de Koran kan mateloos fascineren, zoals hij gebracht wordt bvb. door de nmo de nederlandse moslimomroep. Het voor een Westerling vreemde  gezang,  de mooie kleuren en het voor Westerlingen meestal onbegrijpelijke maar sierlijke geschrift. Het brengt je in een wereld, je volledig onbekend.

http://nmo.omroep.nl/cgi/nmo/index.php?s=4&id=11&...

 

Al  deze uitingen van godsverering  zijn het resultaat van de menselijke geest, de oermens op zoek, een poging het al te doorgronden, te duiden. Vaak is het ook een middel om jezelf te troosten, een zin te geven die buiten het hier en nu ligt.

Het spoor van die zoektocht  van de mens vind je in de godsdiensten, vroeger en nu nog.

Hoeveel ego-gerichtheid zit er niet in haast elke godsdienst: moet je niet vaak allerlei rituelen doen voor je eigen zieleheil? Geloven velen  niet gewoon om het eigen  zieltje veilig te stellen?

 

Atheisme is  ook een geloof nl. het geloof in de zekerheid dat er geen God is.Weer een zekerheid, een houvast. Ook, zoals bij gelovigen, een gedachte die men voor waarheid aanziet en dus geen realiteit. Een wetenschapper die zich atheist noemt lijkt me even niet erg wetenschappelijk.

 

Reëel is dat wat is, buiten de woorden (dat zijn uiteindelijk gedachten - hersenspinsels), reëel is dat onmetelijke dat je omvat, waarin je opgenomen bent en waarvan je amper iets snapt,  ik (of beter gezegd wij samen ) zijn  opgenomen in dit ongelooflijk tijdelijke avontuur (een leven lang) waar we even ons bewust kunnen zijn van de kosmos. We zitten allen in hetzelfde schuitje.

 

We zijn hier: je ziet dingen en geeft namen, je zingt je bewondering uit. De wetenschap doet je steeds meer  beseffen dat alles nog fantastischer is dan je je kan inbeelden!  Je kan  dat een religieus gevoel noemen: je weet, je kan ook zeggen voelt, je omvat  door de grote stuwende kracht die in jezelf zit en ook  buiten jezelf zit. Je bent gewoon het bewustzijn van de kosmos: het bewuste oog. Je kijkt de sterren in, beyond all stars. Noem het de religiositeit van een agnosticus die gelukkig zonder valse zekerheden de oneindige (weliswaar onverschillige) schoonheid van het al bewondert.

Zulke religiositeit kan je niet ontkennen, heeft niks met Godbedenksels te maken. Wie staat  niet versteld voor die grote stuwende kracht waartoe wij allen behoren, de kracht waarin we  een tijdje - zelfs bewust -  mogen rondspartelen, de kracht die ons niet vreemd is, die we zelfs zelf zijn...

  



20:12 Gepost door doeterniettoe | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.